ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 betaalbare buitenkeukens van max 1000 euro
© rh2010 - stock.adobe.com
Huis

Waar voor je geld: 5 betaalbare buitenkeukens van max 1000 euro

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een mooie buitenkeuken? Vandaag hebben we vijf prijsvriendelijke modellen voor je gespot.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken buitenkeukens bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan duizend euro. De prijzen kunnen schommelen.

Boretti Robusto

Deze betaalbare buitenkeuken is van alle gemakken voorzien. Dankzij vier wielen rijd je hem eenvoudig naar de gewenste plek, waarna je deze omvangrijke gasbarbecue aanzet. Naast het centrale grillrooster met vier hoofdbranders heeft de Boretti Robusto ook nog een zijbrander. Nuttig voor wie bijvoorbeeld even saus, soep of knakworsten wil opwarmen. Voor een snel resultaat sluit je tijdens het grillen het deksel. Dat zorgt voor een goede luchtcirculatie. Met behulp van de geïntegreerde thermometer houd je ondertussen de temperatuur in de gaten.

Een voordeel van een buitenkeuken is dat je relatief veel spullen kunt opbergen, zoals kookgerei, schalen en etenswaren. Onderop bevindt zich een ruime kast. Verder heeft dit model twee zijtafels. Is het vlees klaar? Gebruik dan het rek boven de grillplaat om etenswaren warm te houden. Volgens de fabrikant bereid je met de Robusto gerechten voor zo'n zestien personen. De behuizing meet 161 × 61 × 120 centimeter.

Barbecook Siesta 310

Deze prijsvriendelijke buitenkeuken heeft een prettig formaat van 124 × 56 × 120 centimeter, zodat je hem in een hoekje van de tuin of kampeerplek kwijt kunt. Til de behuizing aan één kant op en rijd het apparaat met behulp van twee wielen naar een aangename plek in de zon. Je verplaatst hem ook makkelijk op gras, grind of zand, want de wielen zijn behoorlijk fors. Dit kooktoestel werkt op gas. Het apparaat heeft hiervoor drie hoofdbranders en een zijbrander. Je grilt met de Barbecook Siesta 310 vlees voor zo'n twaalf personen.

Deze buitenkeuken heeft diverse nuttige opties. Zo ondersteunt de bedieningsknop automatische ontsteking, waardoor je de gasbarbecue moeiteloos aan de praat krijgt. Andere pluspunten zijn de ingebouwde thermometer en het warmhoudrek. Schoonmaken kost overigens weinig tijd, want vet komt in een vaatwasserbestendige opvanglade terecht. Heb je tijdens het grillen zin in een biertje? Gebruik dan de aanwezige flesopener. Als je liever een groter maatje aanschaft, kun je de Siesta 412 of Siesta 612 overwegen.

Boretti Ibrido

Twijfel je tussen een buitenkeuken met gas of houtskool als 'brandstof'? Dit hybride model van Boretti kan het allebei! Kies je voor gemak, dan plaats je een gasfles in de kast. Dankzij vijf branders maak je voor een ruim gezelschap gerechten klaar. Handig is dat je op de rechterzijtafel bijvoorbeeld een pan soep of sausje kunt opwarmen. Het apparaat bevat ook een infrarood-achterbrander. Die genereert binnen mum van tijd een hoge temperatuur. Volgens de fabrikant geef je op die manier extra smaak aan de gerechten mee.

Wil je barbecueën op houtskoolvuur, dan leg je de briketten onder het rooster. De houtskoolsectie heeft een oppervlak van 22,5 × 44 centimeter. De Ibrido is een compacte buitenkeuken met een slim ontwerp. Zo hang je onder het linkertafeltje een afvalzak, waardoor je tijdens het kokkerellen alvast wat kunt opruimen. Daarnaast is er in het deksel een thermometer verwerkt. Je kunt de Ibrido makkelijk verplaatsen, want het onderstel rust op vier wielen. De behuizing meet 136 × 56 × 121 centimeter.

Lees ook: Zelf een buitenkeuken maken doe je zo

Weber Spirit E-325

Zoek je een bescheiden buitenkeuken op gas? Dit model van Weber is dan een goede keuze. Wanneer het deksel is dichtgeklapt, meet de behuizing 126 × 61 × 116 centimeter. Vanwege het ruime grilloppervlak van 61 × 45 centimeter bereid je voor een behoorlijke (vrienden)groep gerechten. Bovendien kun je dankzij het aanwezige rek gare vleestukken warmhouden. De Spirit E-325 heeft in totaal vier gasbranders. Daarvan zijn er drie voor de grillplaat gereserveerd, terwijl je met de zijbrander een pan kunt verwarmen.

Het onderstel heeft vier zwenkwielen. Dat is maar goed ook, want de robuuste behuizing weegt ruim vijftig kilo. Twee wielen hebben een vergrendelknop. Hierdoor blijft deze buitenkeuken tijdens het grillen stabiel op zijn plek staan. Voor het opbergen van accessoires gebruik je de kast en twee zijtafels. De bekende barbecuespecialist rekent in zijn eigen webwinkel een adviesprijs van 899 euro, maar enkele andere webshops vragen een lager bedrag. Je kunt als alternatief de compactere Weber Spirit E-225 overwegen.

Napoleon Legend 410

Voor een relatief laag bedrag schaf je deze kwalitatieve buitenkeuken van 128 × 64 × 116 centimeter aan. De Napoleon Legend 410 is een gasbarbecue met drie hoofdbranders en een zijbrander. Door de ruime capaciteit maak je tegelijkertijd eten klaar voor maximaal twaalf personen. De behuizing weegt maar liefst 49 kilo, maar dankzij vier zwenkwielen rijd je het kooktoestel makkelijk naar een geschikte plaats in de tuin. Staat de buitenkeuken op de juiste plek? Zet de behuizing dan via de vergrendelknoppen vast.

Het deksel heeft een dubbele wand. Het voordeel daarvan is dat de warmte in de barbecue blijft. Zodra je het deksel dichtklapt, houd je met de geïntegreerde thermometer de temperatuur in de gaten. De Legend 410 heeft twee opklapbare zijtafels en een ruime kast met plek voor een gasfles. Dat is wel zo veilig, want zo stoten spelende kinderen die niet per ongeluk om. Handig is dat je met behulp van vier haken diverse barbecue-accessoires kunt opbergen.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos