Stofzuigen en even swifferen doen we regelmatig, maar echt goed de vloer reinigen is misschien wel even geleden. Hoe vaak je de vloer zou moeten dweilen ligt er natuurlijk aan hoe hij wordt belopen, maar ook het seizoen is van invloed: met herfstig weer loop je meer viezigheid naar binnen dan in de zomer. Hoe je jouw vloer het beste kunt reinigen en hoe vaak je dit mag doen lees je hier.

Bijna niemand vindt de vloer schoonmaken echt leuk, maar soms ontkom je er niet aan. Met onze tips ga je het efficiëntst te werk. In dit artikel lees je: Hoe vaak je een vloer zou moeten reinigen | Welke schoonmaakmiddelen goed of juist niet zijn voor jouw vloer | Hoe je vlekken verwijdert.

Ook interessant voor jou:
Met deze schoonmaakroutine ga je als een speer door het huisHoera voor de stoomreiniger: dit kun je er allemaal mee schoonmaken

Tips voor het dweilen van vloeren

Welke vloer je ook hebt, gebruik voor het dweilen liever geen heet water en houd je aan de aanbevolen dosis schoonmaakmiddel die op de verpakking staat. We zijn vaak geneigd een flinke scheut in de emmer te gooien, maar daar wordt een gladde vloer alleen maar vettig van en je krijgt bovendien een streperig resultaat.

Haal voor het dweilen eerst het stof weg met een stofzuiger. Ga daarna aan de slag met twee emmers: eentje met schoon water en sop, de andere met water om de mop of dweil in uit te spoelen. Dweil elke keer een paar vierkante meter en spoel daarna de dweil uit.

Houten vloer schoonmaken

Water op een houten vloer is altijd een beetje tricky, maar soms is dweilen gewoon nodig. Een keer in de drie weken kan prima, let wel hierop:

o Ga voorzichtig te werk en ga nooit met een kletsnatte dweil over de vloer, want zodra het water in het hout dringt krijg je lelijke vlekken.
o Gebruik altijd lauw water met een scheutje natuurzeep of speciale reiniger voor echte houten vloeren. Osmo heeft bijvoorbeeld een goede zeep voor de houten vloer.
o Dweil mee met de nerf van de vloer, zo krijg je het mooiste resultaat.
o Dweil de vloer nog even na met een schone mop, zodat alle zeepresten weg zijn.
o Zet de emmers met water niet rechtstreeks op de vloer, maar op een vuilniszak of boodschappentas met daarop een handdoek. Op die manier voorkom je kringen van de emmer op de vloer.

©dusan petkovic

Laminaat reinigen

Een laminaatvloer kan best tegen een stootje, maar bij te veel water kan het kromtrekken. Wring dus ook bij laminaat de dweil of mop goed uit. Gebruik lauw of zelfs koud water, scheutje laminaatreiniger, natuurazijn of ammoniak (werkt zeker bij een doffe vloer) erbij en dweilen maar. Met een raam open is de vloer zo weer opgedroogd.

Plavuizen schoonmaken

Bij plavuizen of een tegelvloer kun je niet snel de fout in gaan. Je mag gewone allesreiniger of groene zeep gebruiken, als het maar met mate wordt gedaan. Is de vloer van natuursteen of travertin gemaakt, dan kun je beter wel speciale reiniger voor natuursteen gebruiken. Zie je op de plavuizen nog wat resten cement zitten van de voegen? Dit krijg je met schoonmaakazijn weer weg.

©ijeab - stock.adobe.com

Pvc dweilen

Een pvc-vloer knapt vaak al op van een dweilbeurt met alleen water. Wil je er toch wat schoonmaakmiddel aan toevoegen, blijf dat uit de buurt van allesreiniger of groene zeep. Hiervan wordt de vloer te glad en er kunnen vlekken door ontstaan. Een beetje schoonmaakazijn volstaat voor een schone pvc-vloer.

Tapijt of tapijttegels reinigen

Bij tapijt werkt stofzuigen het beste om vuil te verwijderen. Maar zie je een vlek, wees er dan snel bij en kijk of je het met baking soda – gewoon los erop strooien en even in laten trekken – of groene zeep met wat water weg kan krijgen.

©Fleur - stock.adobe.com

Is het tijd voor een grondige schoonmaakbeurt, dan is voor tapijt een stoomreiniger ideaal. Door de stoom hebben bacteriën en vuil geen kans en het is bovendien makkelijk in gebruik. Werk vanuit de verste hoek naar de deur toe en laat het tapijt goed drogen voordat het weer belopen wordt.

Toch maar professioneel laten doen?

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.