Na het lezen van dit artikel kun je niet alleen YouTube-filmpjes downloaden, maar ook videobestanden naar allerlei video- en audioformaten converteren. Verder tonen we je hoe je je schermbeelden omzet in video. Met MiniTool uTube Downloader haal je deze drie functies in één keer binnen.

De naam uTube Downloader doet vermoeden dat je hiermee enkel YouTube-video’s kunt downloaden, alleen je kunt er ook nog andere dingen mee doen. De installatie is in elk geval een fluitje van een cent. Je hoeft niet meer te doen dan op Install Now te klikken na het uitvoeren van het gedownloade installatiebestand. 

Via Custom Installation kun je nog wel een eigen installatiepad instellen en vermijden dat je zomaar deelneemt aan een het Customer Experience Improvement Program.

©PXimport

YouTube-pagina

Na de installatie kun je uTube Downloader opstarten. Er verschijnt daarmee al direct de webpagina van YouTube. Mogelijk duikt hier ook het YouTube-aanmeldvenster op, maar dat klik je gewoon weg met I agree. Het daadwerkelijk aanmelden met Sign in blijkt vanuit de browsermodule van uTube Downloader niet te lukken, omdat die de nodige machtigingen van Google niet heeft. Handig om weten: via het huis-icoontje keer je op elk moment terug naar de YouTube-pagina binnen dit programma.

Net als in een gewone browser kun je van hieruit video’s afspelen en uiteraard ook naar video’s zoeken via trefwoorden. Maar je wilt natuurlijk vooral weten hoe je video’s van YouTube kunt downloaden. Dat kan op verschillende manieren. Laten we met een meervoudige download beginnen.

Batchdownload

Stel, je hebt als trefwoord blauwe vinvis ingetikt, zodat in de adresbalk https://www.youtube.com/results?search_query=blauwe+vinvis verschijnt. Mocht je dat willen dan kun je uit deze hitlijst al meteen een heleboel video’s tegelijk downloaden. In de praktijk blijken er dat meestal zo’n 35 tot 40 te zijn. Druk op de pijlknop rechtsboven en er verschijnt een venster met voor elke video een miniatuur, de titel, de duurtijd en de auteur. Verwijder de vinkjes naast de video’s die je niet in je download wilt meenemen.

Onderaan lees je het aantal te downloaden video’s af. Je ziet hier ook een uitklapmenu waar je voor alle geselecteerde video’s een geschikt uitvoerformaat kiest: mp4, of wav of mp3 bij alleen audio. Druk op Download en duid een gepaste downloadmap aan. Zodra je bevestigt met Map selecteren start de batchdownload. Dit proces kun je mooi volgen in het venster History.

Je zult merken dat de downloads doorgaans lekker snel gaan. Bij elke gedownloade video staan twee knoppen: Play en Navigate to File. Met deze laatste open je een verkenner-venster van de downloadmap. Je kunt een vinkje bij video’s plaatsen en die verwijderen met het prullenbak-icoon (Clear Selected Downloads). Hiermee haal je de video’s wel enkel uit je downloadgeschiedenis. Je verwijdert ze dus niet van je schijf.

©PXimport

Individuele download

Je hoeft natuurlijk niet diverse video’s tegelijk te downloaden. Een afzonderlijke video ophalen kan net zo goed. Je tikt of plakt hiervoor zelf de video-url in de adresbalk. Of je klikt op een video in de YouTube-pagina, zodat de url automatisch in de adresbalk verschijnt. Vervolgens druk je opnieuw de pijlknop Download in.

Deze keer krijg je net iets meer opties bij het downloaden van een video. Zo kun je uit een aantal videoformaten kiezen (mp4 of webm) in diverse resoluties, waarbij je telkens ook de downloadgrootte afleest. Ook zijn er de audioformaten wav en mp3. Afhankelijk van de gekozen video kun je in het uitklapvenster bij Subtitle ook nog de taal kiezen waarin je de bijbehorende ondertitels wilt downloaden.

Wanneer je de knop Download indrukt, wordt de video meteen opgehaald. In tegenstelling tot bij een batchdownload krijg je deze keer niet de gelegenheid een downloadmap te kiezen. Die leg je namelijk op het niveau van de applicatie vast. Klik hiervoor op het hamburger-knopje rechtsboven, kies Settings en verwijs bij Download via de Browse-knop naar de gewenste map. Bevestig met OK.

©PXimport

Playlist downloaden

Muziekliefhebbers zullen het graag horen: je kunt met uTube Downloader in één keer ook een hele playlist ophalen. Moeilijk is dat niet. Tik het gewenste trefwoord in, zoals de naam van de zanger of band, klik bovenaan de YouTube-pagina op Filters, selecteer Playlist en klik op de gewenste afspeellijst. Zodra je de pijlknop Download indrukt, verschijnt de vraag of je de complete playlist wilt downloaden.

Druk op Playlist om inderdaad de hele lijst op te halen of klik op Clip om alleen de eerste, bovenste video te downloaden. Ga je voor Playlist, dan krijg je net als bij een reguliere batchdownload een lijst van alle bijbehorende video’s te zien. Deze keer gaat het daadwerkelijk om alle video’s uit die playlist. Het aantal is niet langer beperkt tot 35 à 40 stuks.

©PXimport

YouTube vanaf de prompt

Nu is uTube Downloader een gebruiksvriendelijke app, maar het kan natuurlijk zijn dat deze applicatie je om een of andere reden toch niet bevalt. Of misschien heeft Google de toegang weer wat steviger dichtgetimmerd waardoor de app niet langer functioneert. In dat geval kun je YT-DLP overwegen. 

Ga naar https://kwikr.nl/ytdlp en klik op Latest en download yt-dlp.exe. Je doet er goed aan om ook direct FFmpeg op te halen via https://kwikr.nl/ffmpeg. In de uitgepakte submap \bin vind je ffmpeg.exe dat je vervolgens in dezelfde map als YT-DLP plaatst.

YT-DLP is een tool die zich geheel vanuit de opdrachtprompt laat aansturen. De basisinstructie is yt-dlp.exe -F <video-url>

Nu verschijnt er een lijst met beschikbare video- en audioformaten, elk met een ID in de eerste kolom. Om nu een van deze bestanden te downloaden gebruik je de opdracht:

yt-dlp.exe -f <id> <video-url>.

Let op: de parameters zijn hoofdlettergevoelig (-F is niet hetzelfde als -f). Je kunt ook specifieke audio- en videocodecs combineren. Dat doe je als volgt:

yt-dlp.exe -f <id-video>+<id-audio> <video-url>.

Er zijn trouwens nog veel meer mogelijkheden, zoals duidelijk wordt uit de opdracht: yt-dlp.exe -h.

Nog een snelle tip: lukt het op een bepaald moment niet meer op video’s te downloaden? Haal dan snel de allernieuwste versie van YT-DLP op. De ontwikkelaars en Google spelen namelijk graag een kat-en-muisspelletje.

©PXimport

Media converteren

Het kan altijd gebeuren dat een mediaspeler of -apparaat niet goed overweg kan met een bepaald video- of audioformaat. In zo’n geval kun je overwegen om het mediabestand te converteren. Houd hierbij wel in het achterhoofd dat een dergelijk proces doorgaans met enig kwaliteitsverlies gepaard gaat.

Maar uTube Downloader heeft precies zo’n conversiemodule aan boord. Druk bovenaan op de knop Video Converter en klik op Add Files, of (via het pijlknopje) op Add Folder, om een of meer mediabestanden te importeren. De video’s worden toegevoegd, netjes inclusief miniatuurweergave, formaat, resolutie en duurtijd.

Je kunt voor elke video afzonderlijk een ander doelformaat (Target) instellen door op het knopje met de rechthoek en pijl te drukken. Er verschijnt nu een dialoogvenster waarin je links uit diverse formaten kunt kiezen, zoals mp4, mov, mkv, avi, wmv en xvid. Rechts kun je kiezen uit enkele resoluties. Ben je niet in de videobeelden geïnteresseerd? Open dan het tabblad Audio en selecteer ook hier het gewenste formaat en kwaliteit (uitgedrukt als bitrate).

Wil je dezelfde uitvoer voor alle video’s tegelijk? Open dan het uitklapmenu bij Convert all files to (rechtsonder) en stel hier de geschikte parameters in. Linksonder leg je de uitvoermap vast. Bevestig met Convert (all) om de gevraagde omzettingen te realiseren. Een lijst van de geconverteerde bestanden vind je terug op het tabblad Converted. Vanaf die plek kun je ze ook beluisteren of bekijken met je standaardmediaspeler.

©PXimport

Schermopname maken

Naast het downloaden en converteren van video (en audio) kun je met uTube Downloader ook eigen schermopnames in videoformaat maken. Klik hiervoor bovenaan op de knop Screen Recorder en vervolgens op Click to record screen. Het hoofdvenster van uTube Downloader maakt nu plaats voor het venster van de Recorder-module. In het uitklapmenu kun je kiezen tussen Full screen en Select Region. In het laatste geval krijg je meteen de gelegenheid een rechthoek op je scherm af te bakenen: deze krijgt een omranding met rode stippellijnen.

In principe kun je nu al meteen de rode opnameknop indrukken, maar je kunt eerst nog aangeven of je System Audio en/of het geluid van je Microphone mee in de opname wilt. De recorder kreeg de microfoon in onze testopstelling helaas niet aan de praat.

Na afloop verneem je de bestandsnaam (<datum>-<uur>.mp4), duur en bestandsgrootte van je schermopname. Om de bestandslocatie in te stellen klik je op het tandwielpictogram Settings en open je Output folder. Hier kun je trouwens ook parameters instellen, zoals Output format, Frame rate, Codec en Quality. 

Je kunt hier ook aangeven of je de muiscursor, al dan niet met een extra markering, en de muisklikken in de opname wilt hebben. Ook de sneltoetsen zijn aanpasbaar: standaard is dat F6 om de opname te starten en te stoppen, F9 om die te pauzeren en weer verder te zetten. Veel videoplezier met uTube Downloader!

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.