Je kunt een document op papier afdrukken om te bewaren. Maar dat is volkomen ouderwets. Tegenwoordig werk je vanuit praktisch en milieu-oogpunt natuurlijk zoveel mogelijk papierloos. Print dan ook eens 'virtueel' naar een XPS-bestand, een soort PDF.

Windows beschikt sinds versie 7 over een 'virtuele' printer in de vorm van een XPS-printer. Daarmee maak je in een handomdraai een digitale afdruk vanuit elk programma dat de mogelijkheid tot afdrukken ondersteunt. Het resultaat in de vorm van een .oxps-bestand is te openen in allerlei readers. Waaronder Microsoft's eigen viewer. Komt de werkwijze je overigens bekend voor, dan kan dat kloppen. XPS heeft namelijk erg veel weg van PDF, maar gebruikt onder de motorkap XML. Net als PDF is ook XPS vectorgebaseerd en systeemonafhankelijk. XPS is eveneens een open bestandsformaat, dus bang zijn voor dat het over tien jaar niet meer leesbaar is hoeft niet. Wel geldt dat ieder zichzelf respecterend systeem - mobiel of desktop - van huis uit overweg kan met PDF (of het tenminste kan laten zien). Bij XPS is dat veel minder het geval. Als je het gaat gebruiken, gebruik het dan vooral voor je eigen archief. Een XPS-bestand mailen gaat ongetwijfeld steeds weer vragen opleveren. Desondanks leuk om toch eens mee te experimenteren.

Maak je eigen XPS

Als voorbeeld gaan we een artikel van Computer!Totaal ver-XPS-en. Start je browser en blader naar een pagina die je interessant genoeg vindt om te bewaren. Klik dan in het daarvoor bedoelde menu van jouw browser op Afdrukken. In bijvoorbeeld Firefox vind je die optie door op de knop met de drie streepjes helemaal rechtsboven te klikken. Klik vervolgens op Afdrukken en dan in het geopende preview-venster op de knop Afdrukken. Kies in het dialoogvenster Afdrukken achter Naam voor de Microsoft XPS Document Writer. Mocht je het willen, dan zijn via de knop Eigenschappen en dan Geavanceerd nog wat kleinigheden te finetunen, waaronder de sterkte van jpg-compressie. Klik op OK om het XPS-bestand aan te maken. Blader naar een map waarin je het bestand wilt bewaren en geef het een naam. Standaard is als bestandsformaat het OpenXPS-document (*.oxps) geselecteerd. Dat is prima, behalve als je het gegenereerde document beslist ook op een Windows 7-computer wilt openen. In dat geval kies je voor het oudere XPS-document als bestandsformaat. Klik op Opslaan en het bestand wordt opgeslagen. Klik op Sluiten om het previewvenster te sluiten.

©PXimport

Openen

Om het gegenereerde .oxps-bestand te bekijken, dubbelklik je er simpelweg op. Standaard opent het in de met Windows 10 meegeleverde viewer. Heb je op jouw systeem een andere viewer staan die gekoppeld is aan het bestandsformaat, dan opent het daarin. Zoals je ziet is de layout van het XPS-document precies hetzelfde als deze op een papieren afdruk zou zijn. De XPS kun je in de toekomst desgewenst altijd nog eens echt op papier afdrukken. Nog een tipje tot slot: sommige webpagina's worden een puinhoop als je ze gaat afdrukken. Ook een PDF - die inmiddels gebruik maakt van een virtuele printerdriver voor het genereren ervan - verwordt dan tot diezelfde puinhoop. Als je geluk hebt is voor zo'n dwarsliggende pagina de leesmodus beschikbaar. klik op het knopje in de vorm van een vel papier helemaal rechts van het webadres in de adresbalk van - in dit voorbeeld - Firefox. Je ziet nu veelal een nette maar eenvoudige weergave van de pagina verschijnen. Die is in dezelfde vorm afdrukbaar, en dus ook om te zetten naar XPS. Na afloop klik je weer op de leesweergaveknop waarna de oorspronkelijke opmaak terugkeert.

En o ja: als je later toch liever wilt switchen naar PDF's dan zijn XPS-bestanden eenvoudig te converteren. Open het XPS'je en druk het vanuit de viewer af, waarbij je deze keer als printer kiest voor gebruik maakt van de Microsoft Print to PDF virtuele printer.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.