Matter is een smarthome-standaard waar we in de komende jaren meer over gaan horen. Onder meer Google en Apple ondersteunen de standaard, die ervoor moet zorgen dat apparaten onderling – ongeacht de fabrikant – met elkaar moeten kunnen communiceren.

Wanneer je smarthome-apparaten in huis plaatst, dan doe je dat waarschijnlijk met het idee je leven gemakkelijker te maken. Je wil processen automatiseren en anders met een simpele stemopdracht of schakeling ervoor zorgen dat iets op gang komt. In de praktijk werkt dit prima, mits je producten van dezelfde fabrikant of binnen hetzelfde ecosysteem koopt.

Zo moet je erop letten dat een apparaat Google Assistent ondersteunt wanneer je veel doet met het Google-systeem. En anders moet je op zaken letten als Apple Homekit, IFTTT of misschien wel Samsung Smartthings. En in andere gevallen moet je kunnen leunen op Zigbee of Z-Wave.

Kortom: leuk, al die mogelijkheden, maar echt overzichtelijk is het allemaal niet. Matter moet hier – als nieuwe standaard – een positieve draai aan geven.

©PXimport

Wat is Matter?

Als we helemaal teruggaan naar de basis van Matter dan zien we dat het een opensource standaard is die producten met een internetverbinding aan elkaar koppelt. De standaard wordt beheerd door non-profitorganisatie Connectivity Standard Alliance en moet ervoor zorgen dat je niet meer hoeft te letten op wat je koopt. Je kunt producten, ongeacht de fabrikant, gewoon door elkaar gebruiken. Het maakt dan niet meer uit of een product specifiek Siri, Google Assistent of Amazon Alexa ondersteunt: dankzij Matter is er dus een nieuwe verbindende factor.

Aan deze standaard werken partijen als Amazon, Google en Apple al sinds 2019, toen nog in de vorm van Project CHIP (Project Connected Home Over IP). Het doel van de standaard was destijds hetzelfde als nu. Op moment van schrijven zien we dat meer dan tweehonderd bedrijven zich aangemeld hebben voor het project. De eerste release van Matter werkt straks met wifi, Thread (een ander smarthomeprotocol) en bluetooth low-energy.

©PXimport

Wanneer?

De grote vraag is nu: wanneer verschijnen de eerste producten van Matter aan boord? Eerder was het de bedoeling dat de standaard in 2021 op de markt verscheen, maar die datum is nu vooruitgeschoven naar herfst 2022. Tegen die tijd kom je producten in de winkel tegen met een speciaal Matter-logo op de doos. Dan weet je zeker dat het apparaat dat je in huis haalt brede ondersteuning aanbiedt en dus ook buiten het ecosysteem werkt dat je nu wellicht in huis hebt.

Enkele belangrijke partijen die zich aanmeldde voor Matter zijn natuurlijk de genoemde giganten. Maar je hebt ook nog de Zigbee Alliance, IKEA, Legrand, Resideo, Samsung SmartThings, Schneider Electric, Signify, Silicon Labs, Somfy en Wulian. Vooral de Zigbee Alliance is hier een belangrijke speler, omdat er dan ineens ontzettend veel apparaten in je netwerk kunnen verschijnen. Zigbee is ook zo’n protocol voor een gedeelde ondersteuning. 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.