Stel, je hebt een logo nodig. Alleen je bent geen held op het gebied van grafische vormgeving. Dan doe je toch gewoon een beroep op kunstmatige intelligentie? Wij laten zien hoe je met een AI-generator en een beetje hulp van een online editor een leuk beeldmerk maakt.

Tekst-naar-afbeeldinggeneratoren zijn geavanceerde tools die met kunstmatige intelligentie een beschrijving in tekst omzetten naar een visueel beeld. In dit artikel maken we gebruik van de gratis versie van een AI-generator. Dit heeft als consequentie dat we enkele beperkingen moeten aanvaarden. Concreet betekent dit dat we de basis van de afbeelding door AI laten samenstellen. Voor de afwerking doen we beroep op een gratis online grafische bewerker: Pixlr. Maar laten we beginnen met AI-kunstgenerator GetIMG.

Online app

Het voordeel van GetIMG is dat de online app supersnel werkt. Je maakt een afbeelding in enkele seconden. Bovendien kun je eenvoudig bepaalde elementen wijzigen of verwijderen. Het is zelfs mogelijk om aan AI te vertellen wat er in de lege ruimte moet komen.

Open je internetbrowser en ga naar www.getimg.ai. Klik op de blauwe knop Start creating for free. Vervolgens kom je in het werkvlak waar reeds een voorbeeld op je wacht, sluit dit gerust. Dat gratis is trouwens beperkt. Terwijl je bezig bent, kun je rechtsboven zien hoeveel credits je nog over hebt. Ook lees je bij elke handeling hoeveel credits deze kost.

Opdracht

Begin met het tabblad Essential en typ bovenaan de prompt; de tekstopdracht. In dit geval hebben we de volgende taak voorgeschoteld: A simple logo design for a small walking club, with a little fox wearing walking boots. Je hebt de keuze uit drie stijlen: fotorealistisch, artistiek en anime (de stijl van de Japanse tekenfilms). Daaronder bepaal je de afmetingen van het gewenste plaatje en de verhouding. Hier houden we het rustig bij vierkant en de resolution: 1024px x 1024px. De afmetingen worden altijd in pixels uitgedrukt.

De generator kan verschillende voorstellen tegelijk presenteren. Standaard genereert GetIMG vier ontwerpen. Als je voor de betaalde versie gaat, kun je dit opdrijven tot tien. Het vakje Image is bedoeld om een afbeelding te uploaden waarop GetIMG zich baseert om een soortgelijk resultaat te creëren. Dat is een interessante optie als je al een bepaald voorbeeld in gedachten hebt. Je kunt met een percentage aangeven hoe sterk het voorstel moet overeenstemmen met het voorbeeld. Met Seeds bepaal je in hoeverre de variaties kunnen afwijken van elkaar.

Laten verdwijnen

In het tabblad Edit kun je trouwens ook een Negatieve prompt gebruiken. Dat is handig als er op de afbeelding iets staat dat je wilt laten verdwijnen. Een betere manier om de gegenereerde afbeelding te bewerken, is met de ingebouwde editor. Hiervoor selecteer je eerst de afbeelding die je het meest bevalt. Vervolgens klik je op Reuse image waar je Open in Image Editor selecteert.

Er zijn in dit voorbeeld twee objecten die we graag kwijt willen. Ten eerste heeft het vosje twee staarten. Tja, AI heeft zijn imperfecties. Ten tweede staan er in de brede cirkel vreemde lettertekens die nergens op slaan. Als je de tool Erase Objects hebt geselecteerd, dan kun je in de optiebalk de breedte van dit maskerpenseel aanpassen met een schuifbalkje. Op die manier kun je heel precies de staart en de tekst overschilderen. Als je daarmee alle ongewenste objecten hebt geselecteerd, klik je nog een keer in de linkerbalk op de blauwe knop Erase of je drukt op Enter.

Daarna verwijder je de achtergrond. Daarmee wordt het logo bruikbaar op elke ondergrond. In de Editor gebruik je de opdracht Remove Background. GetIMG moet telkens even rekenen, maar daarna zie je dat de oorspronkelijke achtergrond is verdwenen. Je ziet nu een zwarte achtergrond. In tegenstelling tot de meeste grafische programma’s gebruikt GetIMG dus geen schaakbordpatroon om transparantie weer te geven.

Extra tools

In de editor zie je linksboven twee knoppen om een stap achteruit en een stap vooruit te gaan in de bewerking. Dit is handig als je bijvoorbeeld een beetje overdreven hebt met de tool Erase Objects. Daarnaast lees je het zoompercentage af. Via de plus- en minknop kun je in- en uitzoomen. Met het pijltje kun je elementen selecteren om ze met het handje te verplaatsen.

Bovenaan zie je ook de knop Draw om vanuit de losse hand iets op het ontwerp te tekenen. Als je deze tool selecteert, geef je opnieuw met een schuifregelaar de penseelbreedte op. Tegelijkertijd beschik je over een stalenpalet om een kleur te selecteren. Heel vaak wil je een kleur gebruiken die al in het ontwerp zit. Daarvoor dient het pipet, dat hier de tool Custom color heet. Klik op een kleur in het ontwerp zodat het pipet deze tint overneemt.

Upscale

Rechtsboven staan de afmetingen van het ontwerp in beeldpuntjes of pixels. In ons voorbeeld gaat het om een logo van 768 pixels bij 768 pixels. Dat is meer dan genoeg voor een briefhoofd, maar je weet nooit waarvoor je het logo nog meer wilt gebruiken. Daarom kun je beter de knop Upscale in de linkerbalk gebruiken. Hiermee wordt de afbeelding vier keer groter.

Klik nogmaals op de blauwe knop Upscale en wacht even. Onderaan begint een timer te lopen tot de bewerking klaar is. We merken wel dat in het vak Size de afmetingen nog steeds op 768 pixels bij 768 pixel staan ingesteld. Dit is blijkbaar een bug, want de afbeelding is wel degelijk vergroot.

Exporteren

Om de afbeelding naar de harde schijf te halen, klik je op de knop Export. Het bestand wordt weggeschreven in het png-formaat. In dit voorbeeld heeft het jpg-formaat geen zin, want die bestandsindeling ondersteunt geen transparantie. Wil je dat toch, dan moet je eerst de rechterbalk openen die standaard gesloten is.

Gebruik hiervoor het balkpictogram in de rechterbovenhoek. Vervolgens kun je bij de Export options kiezen tussen de png- of de jpg-indeling. Hier kun je ook aangeven of de afbeelding moet worden opgeschaald. Weer kun je de viervoudige grootte ingeven. In de map Downloads komt het uitvoerbestand waarvan de naam begint met getting_ai-…. Daarna volgt een datum- en tijdsaanduiding.

Kleuren beperken

Het is mogelijk om via AI tekst op het plaatje aan te brengen, maar dit gaf bij ons alleen maar slechte resultaten. De tekst bevatte telkens fouten en de lay-out was niet zoals we die graag wilden hebben. Daarom maken we even een zijsprong en doen we beroep op een gratis online editor.

In Pixlr open je de Pixlr Editor, dat is de knop linksonder op de homepage. In het volgende scherm klik je de knop +Open image en dan selecteer je het logo-bestand dat in de map Downloads staat. Hierdoor wordt de afbeelding op de Pixlr-server gezet. Als je vindt dat het ontwerp er iets te veel 3D uitziet, dan kun je het plaatje vlakker maken met Adjustment / Posterize. Op die manier beperk je het aantal kleuren waarmee de afbeelding is samengesteld.

Tekst aanbrengen

In dit voorbeeld willen we graag de naam van onze wandelclub in het logo aanbrengen. Kies daarom het tekstgereedschap en klik daarmee op het werkvlak. Hierdoor verschijnt er bovenaan een optiebalk waar je het lettertype, de letterkleur, lettergrootte en uitlijning selecteert. Door de muisaanwijzer in het midden van het tekstvak te houden, verander de cursor in een kruisje zodat je het tekstvak kunt verplaatsen. Aan de rechterkant merk je dat het tekstvak op een afzonderlijke laag staat die boven de achtergrondlaag ligt.

Verder vormgeven

Om de tekst netjes in de cirkel te plaatsen, kies je bij Styles de optie Curve / Circle. De tekst komt dan in een boog te staan. De straal van die boog regel je met behulp van het blauwe vierkantje dat de cirkel omvat. Eventueel kun je de ruimte tussen de letters nog aanpassen met Format / Letter space. De afwerking komt van een schaduw die je achter de letters legt met Styles / Shadow. Tot slot kun je het project opslaan als png-bestand met File / Save.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.