Een ansichtkaart met op de achterkant een getekend zonnetje en de tekst: 27°C! volstaat allang niet meer. Tegenwoordig deel je je reis digitaal met het thuisfront, bijvoorbeeld met Polarsteps.

Over een strandvakantie heb je misschien niet zo heel veel te melden aan het thuisfront, maar wie een Reis maakt (let op de hoofdletter!) heeft aan de traditionele sociale media niet genoeg. Ga maar na: Twitter is niet ideaal voor langere verhalen, op Facebook verdwijnen je berichten tussen alle updates die je vrienden van anderen krijgen, en Instagram en TikTok zijn alleen gericht op beeld. Wie de achterblijvers op serieuze wijze op de hoogte wil houden van zijn reis kan terecht bij Polarsteps, een socialmediaplatform van Nederlandse bodem speciaal voor reizen.

Niet alleen kun je hier je avonturen met de thuisblijvers delen, maar je kunt ook je reis plannen en inspiratie opdoen dankzij de openbare reizen van anderen. In deze workshop vertellen we je er alles over.

Aan de slag

Polarsteps is er in drie smaken. Je kunt de dienst online gebruiken via www.polarsteps.com, en via apps voor iOS of Android.

Wij bezoeken om te beginnen de website. Als we daar een account willen maken met een klik op Create Account, dan krijgen we de app-store-pictogrammen voor iOS en Android te zien met de melding dat we een account kunnen aanmaken in de app. We kunnen ook klikken op sign up on web. We kiezen de laatste optie en na het invoeren van onze gegevens wordt het account aangemaakt. Nu kunnen we voortaan inloggen op de site, maar ook via de app.

Wij gaan verder met de onlineversie; daar zien we een wereldkaart en links een paneel met onze gebruikersnaam, volgers en mensen die wij volgen, en een knop om een trip aan te maken.

Reis aanmaken

Tijd om onze eerste trip aan te maken met een klik op Add a trip. De eerste keer dat we dit doen, wil Polarsteps graag onze woonplaats weten om de juiste tijdzone te kunnen gebruiken. Na het opgeven daarvan komen we in een venster terecht waar we de details van de reis opgeven. We gaan Polarsteps gebruiken om een reeds genoten vakantie in kaart te brengen, omdat een mapje met enkel digitale foto’s op termijn meer vragen dan antwoorden oplevert. We geven de trip een naam (Trip name) en een korte beschrijving (Trip summary). Als de reis die je wilt vastleggen al een tijdje geleden is, kun je ongetwijfeld aan de hand van de bestandsgegevens of exif-data van de foto’s de periode (Start date en End date) achterhalen.

Tot slot moeten we kiezen met wie we de reis willen delen. In eerste instantie kiezen we ervoor om de reis voor onszelf te houden (Only me). Op de andere opties komen we nog terug. Tot slot klikken we op Add trip om deze reis aan te maken.

Eerste stap

Polarsteps heeft nu een sjabloon gemaakt voor de reis op basis van de gegevens die we hebben opgegeven. In dit sjabloon kunnen we verschillende stappen van de reis invoeren met een klik op Add step.

Voor elke stap vullen we een locatie in (Location). Je kunt deze ook aanwijzen op de kaart rechts. Op de kaart zoom je in met het muiswiel, maar als je muis geen wiel heeft, kun je ook met Shift+linkermuisknop een rechthoek om het gebied slepen waarop je wilt inzoomen.

Polarsteps herkent zelf de plaatsnaam waarop je hebt geklikt en vult deze in.

De plaatsnaam is overgenomen in het veld Step name. Deze kun je zelf veranderen, bijvoorbeeld in Aankomst in Plaatsnaam.

Polarsteps vult zelf een aannemelijke datum in, maar deze pas je – evenals de tijd – naar wens aan.

Reisverslag

Wanneer deze administratie is ingevoerd, komt het leuke deel. Bij Your story schrijven we een reisverslag van deze eerste stap. Alhoewel er geen duidelijke limiet op zit, is het een goed idee om bondig en informatief te zijn wanneer je je reis ook wilt delen. Maak je een verslag alleen voor jezelf, dan kun je zo breedsprakig zijn als je maar wilt.

In het onderste vak voegen we tot slot foto’s toe (video’s kun je alleen via de app toevoegen, niet in de webversie). Klik je op de camera, dan kun je vanaf je harde schijf bijvoorbeeld in één keer alle foto’s van de opgegeven datum selecteren en toevoegen. De foto’s die je dan toch niet in je reisverslag wilt, klik je eenvoudig weg via het kruisje. En je herschikt alle foto’s door ze te verslepen. Wil je selectiever te werk gaan, dan kun je ook alleen de te gebruiken foto’s vanuit Verkenner naar het invoervenster slepen. Met een klik op Add step wordt de informatie definitief in ons verslag opgenomen.

Merk op dat je weliswaar url’s (bijvoorbeeld met achtergrondinformatie) kunt toevoegen aan je tekst, maar dat Polarsteps daar helaas geen hyperlinks van maakt in de opgemaakte tekst.

Uitbreiden

Zoals je ziet, volgen de foto’s na de tekst. Je kunt je voorstellen dat een indeling per dag niet ideaal is wanneer je op één dag veel foto’s hebt gemaakt. We adviseren daarom de stappen te beperken tot groepjes van hooguit vijf foto’s. Dat geeft je nog de gelegenheid om je tekst desgewenst te eindigen met vijf bijschriften of om in je lopende tekst nummers tussen haakjes te plaatsen zonder dat het al te onoverzichtelijk wordt.

Zowel boven- als onderaan je eerste pagina zie je een blauwe plus. Met de bovenste voeg je een stap in vóór de huidige en met de onderste voeg je een volgende stap toe. Wij waren ons verslag begonnen met de aankomst in ons eerste reisdoel en zouden dus via de bovenste plusknop onze reis daarheen alsnog kunnen toevoegen.

We voegen nieuwe stappen aan onze reis toe totdat deze is voltooid. Merk op dat in elke stap die je toevoegt ook een knop Edit Step verschijnt waarmee je alle aspecten van de ingevoerde informatie wijzigt.

Nadat we de nodige stappen van de reis hebben ingevoerd, beginnen de contouren op de kaart duidelijk te worden.

Navigeren

Wanneer eenmaal de nodige stappen zijn ingevoerd en er zich op de kaart een route aftekent, wordt duidelijk hoe we (of de bezoekers van onze pagina) door een reis kunnen navigeren.

Boven de actuele tekst of foto’s zie je een blauwe balk: beweeg je de muis daar overheen, dan zie je een pop-up met het dagnummer, zodat je in één keer naar de gewenste stap kunt. Elke stap heeft ook zijn eigen bolletje op de kaart, zodat je ze ook kunt bereiken door erop te klikken. Omdat bolletjes dicht bij elkaar kunnen liggen, is het soms nodig om flink in te zoomen. Of dit nodig is, zie je als een bolletje voorzien is van een nummer. Dat geeft aan dat daaronder meerdere stappen schuilgaan.

Naar de app

Het zal duidelijk zijn dat het invoeren van teksten en het uitkiezen van foto’s op de pc wel zo comfortabel is. Toch zullen we op zeker moment moeten overstappen op de app. Uiteraard is dat het geval wanneer we dagelijks gegevens willen invoeren van een reis die we op dat moment ook aan het maken zijn (want maar weinig mensen nemen een laptop mee), maar de app biedt ook wat extra mogelijkheden.

Zodra we in de app zijn ingelogd, zien we de reis waaraan we in de voorgaande stappen hebben gewerkt. Als je daar doorheen bladert, zie je iets dat je op de website niet zag: zoals het zonnetje dat je vroeger op een ansichtkaart tekende, toont Polarsteps voor elke dag weerdata van de locatie waar je die dag was. Dat geldt zelfs voor de reis uit een ver verleden die wij voor deze workshop invoerden. Een speurtocht door de archieven met historische weergegevens leert dat het nog aardig klopt ook!

Tips

Wanneer je in de app een stap kiest en op Bewerk step tikt, dan krijg je een optie die je in de webversie niet had: de functie Voeg je top spots en activiteiten toe. Tik je hierop, dan krijg je een lijst met hotels, restaurants en attracties in de omgeving van het huidige punt in je route. Het nut hiervan is tweeledig. Enerzijds kun je uit deze lijst maximaal 5 items kiezen die je zelf tijdens je reis hebt bezocht en zo je reisverslag van de nodige extra details voorzien. Anderzijds kun je deze informatie gebruiken tijdens een reis die je aan het maken bent om snel nuttige informatie op te doen over de plek waar je bent.

De verschafte informatie komt overigens van het bekende Tripadvisor en linkt daar ook naar, zodat je er snel meer over te weten kunt komen. Uiteraard kun je deze gegevens ook goed gebruiken wanneer je een reis gaat uitstippelen die je nog wilt maken.

Zoals je in de app en op de website ziet, geeft Polarsteps ook een indicatie van de afgelegde afstand. In de website is dat hemelsbreed van punt tot punt, maar gebruik je de app om onderweg een reis in te voeren, dan kan de app ook je gps-data gebruiken.

Lees ook: 12 dingen die je moet weten over je reisverzekering

Delen

Wanneer je in de app of op de site de eigenschappen voor een trip kiest, dan bepaal je zoals gezegd wie hem mag zien. Daarbij kun je kiezen uit Alleen ik, Mijn volgers of Openbaar (of op het web Only me, My followers of Public). Maar hoe weten vrienden van je reis? Wanneer je het privacyniveau in de app instelt op Mijn volgers, dan deel je vervolgens via WhatsApp, mail of Facebook een link naar de webpagina voor jouw reis met wie je maar wilt.

Overigens zit het verdienmodel van Polarsteps in het feit dat je een boek van je reis kunt laten drukken via de knop Create Travel Book (web) of Mijn Travel books (app).

Inspiratie

Er zijn heel wat mensen die hun reizen delen met alle gebruikers van Polarsteps en de informatie daaruit kun je uiteraard goed gebruiken als inspiratiebron voor het plannen van je eigen toekomstige tripjes.

In de app tik je daarvoor op Verkennen (vergrootglas). Je kunt dan ook gericht op personen of plaatsen zoeken. Op de site heb je daarvoor het zoekvak en in het menu Options vind je de Editor’s Choice met uitgelichte reizen.

Goede reis!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.