Slimme speakers en spraakassistenten op smartphones kunnen meerdere acties uitvoeren via één simpel commando. Met deze Routines kun je bijvoorbeeld je avond- en ochtendrituelen automatiseren. Zowel Google Assistant, op smartphones en Nest Home-speakers, als Amazon Alexa, op Echo-speakers en in de app, ondersteunen deze functie. Zo werkt ‘ie.

Nu steeds meer apparaten in ons huis op het thuisnetwerk zijn aangesloten, is het mogelijk om meerdere acties tegelijkertijd uit te voeren. Zo kun je ’s avonds vanuit je bed de deur op slot draaien, de gordijnen sluiten, de lampen uitzetten, een wekker zetten en je telefoon op Niet Storen zetten. ’s Ochtends kun je de boel juist omdraaien, het weerbericht laten voorlezen, het laatste nieuws horen en een wakkerwordmuziekje afspelen. Via Routines kun je al deze acties in één commando stoppen, zoals Slaap lekker of Goedemorgen.

Routines met de Google Assistant

Routines werken via de Google Assistant zowel op je smartphone als via de slimme speakers Nest Home, Nest Home Mini en Nest Hub. Open de Assistant-app, druk op het icoontje linksonder en wacht tot bovenin je profielfoto laadt. Tik erop en tik daarna op Routines. Je hebt de keuze om een aantal voorgedefinieerde routines te gebruiken of aan te passen, of om je eigen routine te bouwen.

Tik op Een routine toevoegen om een nieuwe routine te maken. Onder Opdracht toevoegen voer je het woord in dat je gebruikt om de routine te starten. Dit kan zowel in het Nederlands als in het Engels. In dat laatste geval zal de Assistant ook in het Engels terugpraten. Je kunt meerdere woorden voor dezelfde routine gebruiken, bijvoorbeeld Good night, Slaap lekker en Welterusten. Onder Een tijd en dag instellen kun je de routine automatisch laten beginnen. Handig als je elke dag op dezelfde tijd wakker wordt, bijvoorbeeld, of als je niet gestoord wil worden tijdens je favoriete dagelijkse tv-programma.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Tik daarna op Actie toevoegen. Je kunt zelf een opdracht invoeren (Google begrijpt wonderbaarlijk goed wat je bedoelt. Lukt het niet? Probeer het dan eens in het Engels) of kiezen uit een lijst met voorgedefinieerde acties. Sommige acties hebben nog extra opties, zoals het aanpassen van de lichtsterkte na het aanzetten van je slimme lampen of het verlagen van het volume van je Home-speaker. Onder Media toevoegen kun je, als je bijvoorbeeld je Spotify- of Tidal-account hebt gekoppeld aan je Google-account, een playlist aanwijzen die automatisch afspeelt nadat de Routine is uitgevoerd. Ook kun je hier slaapgeluiden, zoals een regenbui of een open haard, laten afspelen.

Tik tot slot op Opslaan en je routine is klaar voor gebruik. Let op dat niet alle routines altijd even perfect werken en dat er na verloop van tijd acties stuk kunnen gaan, en dat sommige acties, zoals het activeren van de stille modus op je smartphone, alleen via de assistent op dat specifieke apparaat geactiveerd kunnen worden (tip: het aanzetten van de Niet Storen-modus kan dan weer wel prima via je Home-speakers).

Routines via Amazon Alexa

Amazon heeft een soortgelijke functie. Open de Alexa-app en scroll naar beneden tot de button Create Routine in beeld komt. Tik erop, en de wizard voor een nieuwe routine begint. Ook hier kies je eerst een woord om de routine te starten. Houd in je achterhoofd dat Alexa nog geen Nederlands spreekt. Je kunt een Nederlands woord instellen, maar dan loop je het risico dat Alexa niet precies weet wat je bedoelt.

Daarna kun je de routine gaan opbouwen. De acties waaruit je kunt kiezen zijn redelijk gelijk aan die van Google, al heeft die laatste meer mogelijkheden als het gaat om externe apparaten. Je Hue-lampen bedienen gaat echter ook gewoon prima via de Alexa-app. Via Add action > Custom kun je je eigen acties maken, die je via Preview this action meteen kunt testen.

Heb je een Echo-speaker, of een ander apparaat dat met de Amazon-assistent overweg kan? Dan kun je onderaan kiezen om de routine vanaf dat apparaat af te laten spelen, in plaats van via je smartphone. Tik op Enable om de routine in te schakelen.

©PXimport

Experimenteren

Het loont de moeite zelf wat dieper in de mogelijkheden te duiken. De Google Assistant kan ontzettend veel instellingen aanpassen en praat met veel verschillende apparaten, los van de voorgedefinieerde acties die Google zelf aanbiedt. Het grote voordeel daarvan is dat je je smart home kunt bedienen zonder alle losse apps te hoeven openen. Let ook goed op de volgorde waarin je de acties neerzet: wil je dat het volume wordt aangepast vóór het nieuws wordt voorgelezen, of juist pas vlak voordat je muziek begint te spelen? Als je hier even wat tijd in steekt, is een simpele routine voldoende om een serie acties uit te voeren waar je normaal gesproken toch een tijdje mee bezig bent. Dat maakt je ochtendritueel nét even een tikje makkelijker.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.