Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een krachtige laptop waarop je zware programma’s kunt draaien? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

ASUS Vivobook Pro 16 K6602ZC-N1107W

Video’s bewerken, foto’s corrigeren, digitaal tekenen en animaties maken. Met deze oogstrelende laptop kan het allemaal. Onder leiding van de Nvidia GeForce RTX 3050-videokaart speel je zelfs 3D-games in Full-HD-kwaliteit. Voor het broodnodige rekenwerk bevat het systeem een Intel Core i7-processor met tien rekenkernen. Vier zogeheten Efficient-cores presteren op een maximale klokfrequentie van 3,5 GHz. Is er voor zware (bewerkings)taken grover geschut nodig, dan halen zes Performance-kernen zo nodig een kloksnelheid tot 4,7 GHz. Fijn is dat je dankzij 16 GB werkgeheugen soepel meerdere apps tegelijkertijd kunt gebruiken.

Voor laptopbegrippen heeft de ASUS Vivobook Pro een ruim scherm van 16 inch. Met name voor games, videostreams en bewerkingsprogramma’s komt dat goed van pas. Sluit voor extra werkruimte via HDMI of usb-c optioneel een externe monitor aan. Windows 11 Home start vanaf een 512GB-ssd rap op. Naast het besturingssysteem is er nog voldoende ruimte om apps en eigen bestanden te bewaren. Verder kun je via vier usb-poorten externe opslagdragers en andere randapparaten koppelen. Overige pluspunten zijn de fysieke netwerkpoort, toetsenbordverlichting, vingerafdruksensor en stevige behuizing.

MSI Prestige 16 Studio A13VE-051NL

Deze draagbare krachtpatser draait zijn hand niet om voor creatieve programma’s als Adobe Photoshop en Premiere Pro. Aan de hand van de Nvidia GeForce RTX 4050-videokaart verschijnen de (bewerkte) beelden snel op het 16inch-scherm. Gunstig is de hoge resolutie van 2560 × 1600 pixels, zodat je nauwkeurig correcties kunt toepassen. Daarnaast is de hoge verversingsfrequentie van 165 hertz een pluspunt. Hierdoor verschijnen snel bewegende video’s soepel op het scherm. Onder het verlichte toetsenbord bevat dit systeem een vingerafdrukscanner.

De MSI Prestige 16 Studio heeft een kersverse Intel Core i7-processor van de dertiende generatie. Die bevat maar liefst veertien(!) rappe rekenkernen. In turbomodus bedraagt de maximale kloksnelheid 5 GHz, waardoor het systeem zonder morren complexe processen uitvoert. Dankzij 16 GB RAM gebruik je deze laptop ook moeiteloos voor multitask-doeleinden. Windows 11 Pro bevindt zich op een ruime ssd van een terabyte. Kortom, er is genoeg ruimte om persoonlijke documenten en mediaprojecten op te slaan. Benieuwd naar ervaringen van andere gebruikers? Lees dan deze reviews van Kieskeurig.nl-bezoekers.

Samsung Galaxy Book3 NP750XFH-XB1NL

Zoek je een krachtige laptop die je makkelijk kunt meenemen? Deze uitvoering van de Samsung Galaxy Book3 voldoet aan alle eisen. Ondanks de stevige constructie weegt de behuizing slechts 1,6 kilo. Het 15,6 inch-scherm wordt omringd door dunne randen, zodat de afmetingen meevallen. Gelukkig heeft het verlichte toetsenbord aan de rechterkant nog genoeg plek voor numerieke toetsen. Nuttig voor wie vaak getallenreeksen invoert. Volgens Samsung gaat de inwendige accu bij normaal gebruik zo’n 14 uur mee.

Deze hoogwaardige laptop bevat 16 GB werkgeheugen en een Intel Core i7-1360P-processor met twaalf rekenkernen. Vanwege een maximale kloksnelheid van 5 GHz gebruik je probleemloos zware programma’s. Voor grafische toepassingen is er een aparte videokaart ingebouwd, namelijk de Intel Arc A350M-chip. Zodra je de geïntegreerde vingerafdrukscanner aantikt, start Windows 11 Home vanaf een 512GB-ssd op. Stop voor extra opslagruimte eventueel een microSD-kaart in de behuizing. Verder hebben de zijkanten vier usb-poorten en een HDMI-uitgang.

Lenovo IdeaPad 5 15ITL05 (82FG01Q7MH)

Deze telg uit Lenovo’s populaire IdeaPad 5-lijn heeft een goede reputatie, want Kieskeurig.nl-bezoekers komen tot een gezamenlijke score van een 8,9. Begrijpelijk, want je haalt hiermee een heuse alleskunner in huis. Het 15,6inch-scherm heeft een matte coating, zodat je prima in een sterk verlichte ruimte kunt werken. Je hebt namelijk geen last van irritante reflecties. Het ips-paneel met een resolutie van 1920 × 1080 pixels garandeert goede kijkhoeken en levendige kleuren. Een opvallende eigenschap is het webcamschuifje, zodat je online gluurders kunt blokkeren.

Het rekenbolwerk bestaat uit 16 GB werkgeheugen en een Intel Core i7-processor met een maximale kloksnelheid van 4,7 GHz. In combinatie met de Nvidia GeForce MX450-videokaart kun je zo’n beetje elk grafisch programma gebruiken. Windows 11 Home is voorgeïnstalleerd op een ssd van 512 GB. Als je meer opslagcapaciteit wilt, koppel je desgewenst een geheugenkaart en drie usb-(opslag)apparaten. Aanvullende pluspunten zijn de wifi 6-adapter voor snel internet en toetsenbordverlichting. Volgens Lenovo houdt de accu het ongeveer 15 uur vol.

HP Spectre x360 16-f2180nd

Dit nogal krachtige systeem is een laptop en tablet in één. Je kunt het oledscherm van 16 inch namelijk helemaal omklappen, waarna je bijvoorbeeld tekeningen of schetsen maakt. Dankzij een zeer hoge resolutie van 3840 × 2400 pixels ogen jouw creaties erg gedetailleerd. In laptopmodus bevinden zich aan weerszijden van het verlichte toetsenbord Bang & Olufsen-speakers. Voorzie videostreams daarmee van prima geluid. Als besturingssysteem is Windows 11 Home op een ssd van 1 TB geïnstalleerd. Voor het verbinden van extra schermen zijn er twee thunderbolt-poorten en een HDMI-uitgang beschikbaar.

Zoals je van een 2-in-1-laptop in deze prijsklasse mag verwachten, biedt de HP Spectre x360 uitstekende prestaties. De Intel Core i7-1360P-processor heeft acht zogenoemde Efficient-rekenkernen met een maximale klokfrequentie van 3,7 GHz. Is dat voor zware grafische taken ontoereikend, dan doen vier Performance-cores er nog een schepje bovenop. Die presteren op een kloksnelheid tot 5 GHz. Een ander voordeel is het werkgeheugen van maar liefst 32 GB. Open dus gerust verschillende apps tegelijkertijd. Tot slot heeft dit systeem onder de motorkap ook nog een discrete videokaart. De Intel Arc A370M leent zich goed voor bewerkingsprogramma’s en eenvoudige games.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.