TikTok presenteert een nieuwe functie binnen zijn app, genaamd TikTok Now. Hoewel, echt nieuw is de functionaliteit niet te noemen. Want de socialmediagigant heeft hiervoor goed naar concurrent BeReal gekeken. Of nou ja, een directe concurrent is BeReal niet; in elk geval niet in de traditionele zin. Wat is er precies aan de hand in socialmedialand?

Als we denken aan sociale media, dan denken we al snel aan Facebook, Twitter en Instagram. Maar onder die noemer vallen nog veel meer apps en diensten. Denk dan aan YouTube en TikTok (waar we video’s delen), LinkedIn (voor onze zakelijke contacten), WhatsApp en Telegram (voor het delen van berichten) en Snapchat en BeReal (waar mensen constant foto’s delen met elkaar). Al deze sociale mediakanalen strijden om één ding en één ding alleen: de aandacht van de gebruiker. Die aandacht, en daarmee de tijd die gebruikers in hun apps spenderen, is namelijk veel geld waard.

Daarom proberen de makers van die apps gebruikers constant aan hun schermen gekluisterd te houden, zodat ze keer op keer terugkeren naar hun digitale honk. En hoe langer ze blijven, hoe beter dat voor de bedrijven achter de sociale media is. Het slimme algoritme leert gebruikers zodoende goed kennen, waardoor die content kan aanbieden die beter bij een gebruiker past. En zodra een gebruiker meer content voorgeschoteld krijgt die bij hen past, dan is de kans zeer groot dat die langer blijft hangen. En zo blijft die cyclus zich tot het einde der dagen herhalen.

Voor een doorsnee internetgebruiker is dat wellicht klare koek. Maar in onze digitale wereld, die zich steeds verder uitbreidt, blijft het nodig om licht te schijnen op die belangrijke context. Vanuit dat perspectief handelen grote bedrijven waar jij je kostbare tijd aan besteedt.

Wat heeft dat te maken met TikTok?

Oké, wat heeft die algemene context te maken met het nieuws omtrent TikTok? Nou, alles eigenlijk. En niet zozeer TikTok alleen. Want TikTok is slechts het resultaat van een markt waarin concurrenten constant allerlei onderdelen van elkaar kopiëren. Het moederbedrijf van Instagram, Facebook en WhatsApp kijkt bijvoorbeeld graag naar Snap en z’n app Snapchat voor nieuwe functies. Ook TikTik maakt zich daar wel eens schuldig aan. Maar daar blijft het niet bij, want Bytedance, het bedrijf achter de populaire video-app, richt nu zijn pijlen ook op BeReal.

BeReal is een app waarmee je één keer per dag twee foto’s deelt met je vrienden. Eenmaal per dag krijg je op een willekeurig moment een melding binnen dat het tijd is om foto’s te maken. Je krijgt vervolgens twee minuten de tijd om te voldoen aan de vraag. Je maakt een foto met de normale camera en de camera aan de voorkant, om aan je vrienden te laten zien waar je op dat moment mee bezig bent. En zij doen op dat moment – precies hetzelfde moment – hetzelfde. Lukt het je niet om dit binnen twee minuten te regelen, dan staat er bij je bericht een melding dat je dit keer te laat was.

De nieuwe functie die TikTok lanceert, genaamd TikTok Now, doet precies hetzelfde. Maar om dat niet al te veel te laten opvallen, zijn er enkele aanpassingen. Eenmaal per dag ontvangen jij en je vrienden een melding met daarin de boodschap: Time to Now. Je maakt foto’s met je front- en achtercamera of schiet een video van ongeveer tien seconden. Lukt dat je allemaal niet binnen drie minuten, dan krijg je een melding te zien dat je te laat bent met je inzending. Lukt het je wel om binnen de gestelde tijd iets te publiceren, dan staat erbij dat je netjes op tijd bent.

Schaamteloos kopieergedrag

Hoewel er in feite kleine verschillen bestaan tussen de twee functies, is het duidelijk dat TikTok hier schaamteloos kopieergedrag vertoont. En dat allemaal om gebruikers dus zo lang als mogelijk binnen zijn app te houden. De app transformeert zichzelf daarmee om van videodeelapp tot een volwaardig sociaal netwerk, aangezien je – samen met je vrienden – dus steeds kunt laten zien wat je op een bepaald moment aan het uitspoken bent. BeReal boekt hier serieuze successen mee, dus eigenlijk was het ook slechts een kwestie van tijd voordat het kopieergedrag begon.

En het frappante is nog: TikTok is met TikTok Now niet eens de eerste die BeReal kopieert. Instagram – de moeder der alle kopieerapplicaties – ging de videodeelapplicatie namelijk al voor. Toegegeven, de nieuwe opties zijn vooralsnog niet beschikbaar. Maar inmiddels is wel duidelijk dat dat sociale netwerk werkt aan de opties om dus eenmaal per dag je vrienden te laten weten wat je waar aan het doen bent. Je krijgt dan wederom twee minuten de tijd om foto’s te delen met je vrienden, die dat precies op hetzelfde moment ook doen. Goh, wat een bijzonder goed idee.

Op moment van schrijven is nog niet duidelijk wanneer Instagram de functie lanceert. Het bedrijf heeft, via Engadget, wel laten weten dat de optie getest wordt. TikTok is met het Now-onderdeel, dat nu beschikbaar is binnen de app als aparte tab, dus officieel de eerste die het succes van BeReal wil kopiëren. Of dat gaat lukken, moeten we nog zien gebeuren. Maar met de gigantische gebruikersbasis van de app waarmee je waarschijnlijk al dagelijks video’s maakt of bekijkt, kan een succes haast niet uitblijven. En dan is het nog de vraag hoe lang BeReal overeind blijft staan.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.