Het is momenteel in veel branches vrij makkelijk om een baan te vinden, maar er is één branche waarin al jaren meer vacatures zijn dan mensen: de IT. Dat zal ook nog wel even blijven. De bestbetaalde IT-banen fluctueren uiteraard wel eens, want ook dat is een kwestie van vraag en aanbod, toch kunnen we nu zeggen dat deze banen redelijk rijkdomvast zijn.

Cloud architect

Met 5.605 euro salaris per maand is de rol van cloud architect een gewilde voor medewerkers, maar qua functie is het ook een zeer gewenste rol door bedrijven. Zeker in deze periode waarin thuiswerken essentieel is geworden voor de voortgang van de operatie, is een cloud architect belangrijk. Hij zorgt voor een plan voor hoe het bedrijf werkt in de cloud en hoe meer er in de cloud is, hoe meer er moet worden gekeken naar hoe het beter of anders kan en wat er nog meer kan meeverhuizen. Verstand hebben van netwerktechnologie is erg belangrijk voor de cloud architect, net als de kennis en kunde om snel met oplossingen te komen wanneer er netwerkproblemen ontstaan. 

Enterprise architect

Het hangt van het bedrijf af in hoeverre deze functie vooral strategisch is of ook IT-gericht, maar in veel bedrijven kom je niet onder IT uit als je wil innoveren. Deze rol kan enorm veelzijdig zijn en bijvoorbeeld die van applications architect en data architect combineren, omdat de enterprise architect het hele plaatje moet zien om een IT-strategie uit te werken voor het bedrijf. Geen wonder dus dat dit een zeer goedbetaalde baan is à gemiddeld 5.430 euro per maand.

©PXimport

Security-manager 

Het gaat hier uiteraard om de beveiliging van de informatiesystemen, niet van het pand of de medewerkers: een security-manager heeft als taak om te zorgen dat de data die binnen het bedrijf rondgaat en wordt opgeslagen veilig blijft. Analytisch zijn is belangrijk, naast kennis op het gebied van netwerkbeveiliging. Een cybersecurity-opleiding is een goede om aan het werk te komen in dit veld. Lukt het je, dan kun je rekenen op een maandsalaris van ongeveer 4.530 euro per maand.

Big Data-engineer 

Het recruitmentbureau Robert Half heeft onderzoek gedaan naar de bestbetaalde IT-banen en kwam tot de conclusie dat je ook als Big Data-engineer kunt rekenen op een flink salaris. Een Big Data-engineer heeft als taak om bedrijven te helpen om de architectuur op te bouwen van systemen die grote massa’s aan data moeten verwerken. Soms gaat dat alleen om een softwarematig systeem, maar het kan zelfs met hardware te maken hebben. De opleiding die veelal voor dit vakgebied van toepassing is, dat is computerwetenschappen met een specialisatie in databases. Op jaarbasis kun je rekenen op gemiddeld zo’n 4.160 euro per maand.

©PXimport

DevOps-engineer  

Een DevOps-engineer is iemand die de brug slaat tussen de business en de IT’ers. Het is een cliché, maar vaak vinden ontwikkelaars het fijn om zich op hun developmentwerk te richten, in plaats van meetings af te lopen. Tegelijkertijd heeft de business vaak moeite om goed naar de IT-afdeling te vertalen wat ze precies willen. Daarvoor is een DevOps-engineer zeer geschikt. Deze mensen moeten goed kunnen analyseren, maar ook de nodige kennis hebben van coderen en beveiliging. Een alleskunner dus, die er vaak goed aan doet een development-opleiding te doen. Het maandsalaris is zo’n 4.045 euro bruto per maand.

Data Scientist 

Een data scientist maakt goed gebruik van zijn kennis over statistieken om zo uit verschillende bronnen conclusies te kunnen trekken, gebaseerd op de data die hier vandaan komt. Ook in deze rol zijn communicatievaardigheden belangrijk, omdat je niet alleen in de data moet duiken, maar deze ook moet vertalen naar de mensen in de business. Het is een veelgevraagde rol binnen bedrijven en er zijn in grote bedrijven veel mensen nodig die dit werk doen. Het gemiddelde brutomaandsalaris is 3.485 euro. De vooropleiding kan bijvoorbeeld een Bachelor Business Analytics zijn.

©PXimport

Webdeveloper 

Het is moeilijk om een salaris te hangen aan de rol van webdeveloper, omdat hier het verschil tussen junior en senior enorm groot kan zijn. Gemiddeld genomen verdient een webdeveloper 3.125 euro per maand. Voor dit werk is het belangrijk om applicaties voor het web te kunnen maken, maar ook technische assistentie te leveren wanneer er problemen ontstaan. 

Het hangt er erg vanaf in welke taal je ontwikkelt of bereid bent om te ontwikkelen, wat je salaris is, net als de ervaring die je hebt. Het wordt vaak wel gezien als een prettige baan waarin je werkt met veel andere webdevelopers en waarbij bedrijven vaak met leuke extra’s komen om het werk leuker te maken, zoals pizza- en Mario Kartavonden of een auto van de zaak. 

Salarissen in de IT

Er zijn een legio aan verschillende rollen binnen de IT en het is erg bedrijfsafhankelijk en ervaringsafhankelijk op welk salaris je mag rekenen. Het is dan ook altijd aan te raden om met mensen binnen het bedrijf te praten over hun ervaringen en op basis daarvan een beeld te krijgen van salaris- en groeimogelijkheden. De salarisindicaties in dit artikel zijn gebaseerd op informatie vanuit Werkzoeken.nl.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.