Het is momenteel in veel branches vrij makkelijk om een baan te vinden, maar er is één branche waarin al jaren meer vacatures zijn dan mensen: de IT. Dat zal ook nog wel even blijven. De bestbetaalde IT-banen fluctueren uiteraard wel eens, want ook dat is een kwestie van vraag en aanbod, toch kunnen we nu zeggen dat deze banen redelijk rijkdomvast zijn.

Cloud architect

Met 5.605 euro salaris per maand is de rol van cloud architect een gewilde voor medewerkers, maar qua functie is het ook een zeer gewenste rol door bedrijven. Zeker in deze periode waarin thuiswerken essentieel is geworden voor de voortgang van de operatie, is een cloud architect belangrijk. Hij zorgt voor een plan voor hoe het bedrijf werkt in de cloud en hoe meer er in de cloud is, hoe meer er moet worden gekeken naar hoe het beter of anders kan en wat er nog meer kan meeverhuizen. Verstand hebben van netwerktechnologie is erg belangrijk voor de cloud architect, net als de kennis en kunde om snel met oplossingen te komen wanneer er netwerkproblemen ontstaan. 

Enterprise architect

Het hangt van het bedrijf af in hoeverre deze functie vooral strategisch is of ook IT-gericht, maar in veel bedrijven kom je niet onder IT uit als je wil innoveren. Deze rol kan enorm veelzijdig zijn en bijvoorbeeld die van applications architect en data architect combineren, omdat de enterprise architect het hele plaatje moet zien om een IT-strategie uit te werken voor het bedrijf. Geen wonder dus dat dit een zeer goedbetaalde baan is à gemiddeld 5.430 euro per maand.

©PXimport

Security-manager 

Het gaat hier uiteraard om de beveiliging van de informatiesystemen, niet van het pand of de medewerkers: een security-manager heeft als taak om te zorgen dat de data die binnen het bedrijf rondgaat en wordt opgeslagen veilig blijft. Analytisch zijn is belangrijk, naast kennis op het gebied van netwerkbeveiliging. Een cybersecurity-opleiding is een goede om aan het werk te komen in dit veld. Lukt het je, dan kun je rekenen op een maandsalaris van ongeveer 4.530 euro per maand.

Big Data-engineer 

Het recruitmentbureau Robert Half heeft onderzoek gedaan naar de bestbetaalde IT-banen en kwam tot de conclusie dat je ook als Big Data-engineer kunt rekenen op een flink salaris. Een Big Data-engineer heeft als taak om bedrijven te helpen om de architectuur op te bouwen van systemen die grote massa’s aan data moeten verwerken. Soms gaat dat alleen om een softwarematig systeem, maar het kan zelfs met hardware te maken hebben. De opleiding die veelal voor dit vakgebied van toepassing is, dat is computerwetenschappen met een specialisatie in databases. Op jaarbasis kun je rekenen op gemiddeld zo’n 4.160 euro per maand.

©PXimport

DevOps-engineer  

Een DevOps-engineer is iemand die de brug slaat tussen de business en de IT’ers. Het is een cliché, maar vaak vinden ontwikkelaars het fijn om zich op hun developmentwerk te richten, in plaats van meetings af te lopen. Tegelijkertijd heeft de business vaak moeite om goed naar de IT-afdeling te vertalen wat ze precies willen. Daarvoor is een DevOps-engineer zeer geschikt. Deze mensen moeten goed kunnen analyseren, maar ook de nodige kennis hebben van coderen en beveiliging. Een alleskunner dus, die er vaak goed aan doet een development-opleiding te doen. Het maandsalaris is zo’n 4.045 euro bruto per maand.

Data Scientist 

Een data scientist maakt goed gebruik van zijn kennis over statistieken om zo uit verschillende bronnen conclusies te kunnen trekken, gebaseerd op de data die hier vandaan komt. Ook in deze rol zijn communicatievaardigheden belangrijk, omdat je niet alleen in de data moet duiken, maar deze ook moet vertalen naar de mensen in de business. Het is een veelgevraagde rol binnen bedrijven en er zijn in grote bedrijven veel mensen nodig die dit werk doen. Het gemiddelde brutomaandsalaris is 3.485 euro. De vooropleiding kan bijvoorbeeld een Bachelor Business Analytics zijn.

©PXimport

Webdeveloper 

Het is moeilijk om een salaris te hangen aan de rol van webdeveloper, omdat hier het verschil tussen junior en senior enorm groot kan zijn. Gemiddeld genomen verdient een webdeveloper 3.125 euro per maand. Voor dit werk is het belangrijk om applicaties voor het web te kunnen maken, maar ook technische assistentie te leveren wanneer er problemen ontstaan. 

Het hangt er erg vanaf in welke taal je ontwikkelt of bereid bent om te ontwikkelen, wat je salaris is, net als de ervaring die je hebt. Het wordt vaak wel gezien als een prettige baan waarin je werkt met veel andere webdevelopers en waarbij bedrijven vaak met leuke extra’s komen om het werk leuker te maken, zoals pizza- en Mario Kartavonden of een auto van de zaak. 

Salarissen in de IT

Er zijn een legio aan verschillende rollen binnen de IT en het is erg bedrijfsafhankelijk en ervaringsafhankelijk op welk salaris je mag rekenen. Het is dan ook altijd aan te raden om met mensen binnen het bedrijf te praten over hun ervaringen en op basis daarvan een beeld te krijgen van salaris- en groeimogelijkheden. De salarisindicaties in dit artikel zijn gebaseerd op informatie vanuit Werkzoeken.nl.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.