De Chromecast met Google TV komt vanaf eind juni officieel beschikbaar. In tegenstelling tot een gewone Chromecast geeft deze variant je het volwaardige Google TV met afstandsbediening, zodat je van iedere televisie een smart tv maakt.

De Chromecast met Google TV is al bijna twee jaar verkrijgbaar. Alleen geeft Google weinig prioriteit aan Nederland, waardoor de Chromecast (samen met andere producten zoals Pixel-smartphones) hier niet verkrijgbaar was. Als je er een wilde aanschaffen, dan kon dat via grijze import of aankoop in het buitenland. Bijvoorbeeld Frankrijk, Duitsland of het VK. Wat wel voor hogere kosten zorgt en uitdagingen met de garantie.

Vanaf 21 juni is de Chromecast met Google TV officieel in Nederland verkrijgbaar. Naast de Google Store gaan ook andere (web)winkels als Media Markt, Coolblue en Bol.com de mediaspeler verkopen.

©PXimport

Google TV

Het verschil tussen een gewone Chromecast en een Chromecast met Google TV is dat laatstgenoemde een volwaardige versie van het tv-besturingssysteem Google TV naar je tv biedt. Hiervoor hoef je het apparaat alleen maar aan te sluiten op de HDMI-poort van de televisie en het apparaat van stroom te voorzien via de usb-c-aansluiting.

Omdat Google TV een volwaardige versie van Android is, heb je alle streaming apps bij de hand, maar kun je ook via je smartphone of tablet gewoon media casten naar je televisie. Handig is ook dat je via de Google Home-app een afstandsbediening op je scherm tovert. Ook is er een fysieke afstandsbediening aanwezig.

Voor de aansturing hamert Google er in zijn persberichten enorm op dat de Google Assistent ingebakken zit. Zo kun je via spraakbediening opzetten wat je graag kijkt (of luistert natuurlijk). Maar ook de gewone spraakcommando’s gebruiken om bijvoorbeeld de slimme verlichting of thermostaat te bedienen. Omdat Google TV een volwaardige Androidversie is, kun je in de instellingen ook de microfoontoegang blokkeren, zodat je Chromecast niet doorlopend meeluistert naar wat er gezegd wordt.

©PXimport

Beeldkwaliteit

De Chromecast met Google TV ondersteunt een 4K-resolutie, HDR, Dolby Vision en HDMI pass-through, met een maximale beeldverversingssnelheid van 60 hertz. Zo is de Chromecast een waardevolle toevoeging voor moderne televisies, maar ook voor oude tv’s, die vaak niet van smart-tv-functies voorzien zijn.

Ook is Google TV een vooruitgang voor veel smart-tv’s met oudere of minder functionele besturingssystemen. Denk hierbij aan Samsung-televisies met Tizen of LG smart-tv’s met WebOS.

Verkrijgbaarheid

Vanaf 21 juni is de Chromecast met Google TV verkrijgbaar voor € 69,99. In andere landen is de Chromecast met Google TV in drie verschillende kleuren verkrijgbaar: wit, blauwgroen en roze. De bijgeleverde afstandsbediening heeft hierbij dezelfde kleur.  In Nederland blijft het (voorlopig) bij de witte uitvoering.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.