Wil je een smart tandenborstel kopen? Met een slimme elektrische tandenborstel zorg je ervoor dat je je gebit nóg beter verzorgt. Je koppelt de borstel via een app aan je smartphone en kunt bijvoorbeeld aflezen of je 2 minuten tanden poetsen gehaald hebt en of je niet te hard drukt. Hier lees je meer over wat voor soorten slimme tandenborstels er allemaal zijn en wat de voordelen zijn.

Poetsen met een app

De meest ‘eenvoudige’ slimme elektrische tandenborstels laten je eigenlijk alleen zien of je lang genoeg poetst. De tandenborstel maakt verbinding met je smartphone via bluetooth. De app registreert wanneer je de borstel aanzet en wanneer je hem weer uitzet. Op deze manier kan hij berekenen of je lang genoeg gepoetst hebt. Door deze feedback op de frequentie weet je of je een volgende keer misschien toch wat meer aandacht aan het poetsen moet besteden … Een bekende maker van elektrische tandenborstels met bluetooth is Oral-B. Bluetooth vind je bijvoorbeeld op Oral-B Genius-modellen.

Poetsen met je smartphone-camera

Een ander soort slimme elektrische tandenborstel zorgt ervoor dat je extra nauwkeurig poetst door samen te werken met je smartphone-camera. Je klikt je smartphone op de badkamerspiegel, start de app en begint met poetsen. De camera kan zo monitoren of je elk stuk van je gebit voldoende poetst. Voor deze techniek worden ook wel de termen locatiedetectie of positiedetectie gebruikt. Het kan soms wel wat oefening vergen om precies goed voor de camera te gaan staan. Gelukkig krijg je wel aanwijzingen op het telefoonscherm! Een voorbeeld van een smart elektrische tandenborstel met camera-herkenning is de Oral-B Genius 10000N.

©PXimport

Poetsen met een microchip

Bij een derde soort slimme tandenborstels wordt gedetailleerde poets-informatie door middel van een microchip in de opzetborstel gemeten. Zo wordt niet alleen gemonitord of je wel lang genoeg poetst, maar ook of je niet te hard poetst (hiermee kun je je tandvlees beschadigen), welke delen van je gebit je voldoende of onvoldoende poetst én of je de juiste poetsbeweging maakt. Ook kan de chip detecteren als je een speciaal opzetstuk gebruikt, bijvoorbeeld voor het reinigen van je tong of voor wittere tanden. Je kunt dan specifieke poetsaanwijzingen krijgen. Een voorbeeld van een slimme tandenborstel die met dit systeem werkt is de Philips Sonicare Diamond Clean Smart.

Waarom een slimme tandenborstel?

©PXimport

Poetsen met een slimme tandenborstel heeft een aantal voordelen. Sowieso is bewezen dat een elektrische tandenborstel meer plak verwijdert dan de traditionele handtandenborstel. Wanneer je tandenborstel smart is, kun je nog effectiever poetsen. Want de slimmigheden in deze tandenborstels zorgen ervoor dat je zeker weet dat je lang genoeg poetst en dat elke tand en kies heerlijk schoon wordt!

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.