Is je smartphone, wasmachine, stofzuiger of koffiemachine stuk? Misschien denk je al aan een nieuwe kopen, maar repareren is natuurlijk de duurzame keuze. Doorloop deze stappen om te onderzoeken wat in jouw geval de beste optie is.

Stap 1: Volg de probleemoplosser in de handleiding

Heb je problemen met de werking van een apparaat? Kijk dan om te beginnen in de handleiding of er een eenvoudige oplossing is. Heb je de papieren handleiding niet meer? Je vindt de meeste handleidingen ook op internet, bijvoorbeeld op de website van de fabrikant. Hierin kun je de betekenis van storingscodes opzoeken en veelvoorkomende problemen en oplossingen vinden. Zo kun je bijvoorbeeld problemen met je vaatwasser, printer of koffiemachine oplossen. Bij digitale apparaten kan het nodig zijn om een update te installeren. 

©Phovoir

Stap 2: Maak gebruik van je recht op garantie

Gaat je apparaat eerder stuk dan je mocht verwachten? Dan kun je gebruikmaken van de garantie. Je vindt de duur van de verkopers- of fabrieksgarantie in de garantievoorwaarden. Als je recht hebt op garantie, moet de verkoper of fabrikant het product kosteloos repareren of vervangen.

Heb je het product gekocht na 27 april 2022 en gaat het al in het eerste jaar na aankoop stuk? Dan hoef je niet te bewijzen dat je het product hebt gebruikt zoals het hoort. Een apparaat dat in het eerste jaar al stukgaat, is een ‘ondeugdelijk’ apparaat volgens de wet. Het was bij aankoop al niet goed. Alleen als de verkoper kan bewijzen dat je het product verkeerd hebt gebruikt, kun je het recht op garantie verliezen. Gaat het apparaat na het eerste jaar stuk en zegt de verkoper dat het je eigen schuld is? Dan is de bewijslast omgekeerd. Je moet dan bewijzen dat de verkoper ongelijk heeft en dat je het apparaat normaal gebruikt hebt. 

©guruXOX

Stap 3: Doe een beroep op de verkoper na de garantieperiode

Ook als de garantietermijn is afgelopen, ben je niet rechteloos. Als je mocht verwachten dat je het product langer probleemloos zou kunnen gebruiken, moet de verkoper nog steeds meewerken aan een oplossing. De verkoper is je eerste aanspreekpunt, omdat je met hem de overeenkomst hebt gesloten. Zo nodig verwijst de verkoper je door naar de fabrikant voor een oplossing.

In de tabel hieronder vind je de gemiddelde levensduur van verschillende huishoudelijke en digitale apparaten. Als een apparaat eerder mankementen vertoont die niet aan normale slijtage te wijten zijn, kun je de verkoper vragen om een kosteloze reparatie of vervanging. Heb je bijvoorbeeld een dure speakerset en doet zich net na de garantieperiode van twee jaar kortsluiting voor? Dan kun je recht hebben op nieuwe speakers. Het kan ook redelijk zijn dat de verkoper korting geeft op de reparatie, omdat je het product al een tijdlang zonder problemen hebt kunnen gebruiken. Denk aan een koelvries-combinatie waarvan de ventilator na ruim twee jaar hinderlijk gaat brommen.

Bron: Consumentenbond

Stap 4: Ga na wat je zelf kunt doen

Heb je geen recht op gratis reparatie, bijvoorbeeld omdat je zelf schuld hebt aan het mankement of omdat het gaat om normale slijtage? Ga dan na of je het probleem zelf kunt verhelpen. Is er een onderdeel stuk en kun je dat demonteren? Denk aan een onderdeel van je keukenmachine, de stofzuigerslang of het deurrubber van de wasmachine? Dan kun je dit onderdeel misschien ook zelf vervangen. Het kan even zoeken zijn naar een winkel die het betreffende onderdeel op voorraad heeft of voor je kan bestellen. Zoek bijvoorbeeld met het typenummer van je apparaat op internet, vraag het aan de leverancier of neem het onderdeel mee naar een elektronica- of witgoedwinkel. Weet je niet hoe je de reparatie moet uitvoeren? Op YouTube vind je talloze filmpjes die je kunnen helpen. Zorg dat je altijd veilig werkt en haal de stekker uit het stopcontact. 

©Robert Kneschke

Stap 5: Zoek gratis hulp bij de reparatie

Is de reparatie te ingewikkeld? Misschien kun je hulp vragen bij een Repair Café. Het Repair Café is een wereldwijde reparatieservice die wordt gerund door vrijwilligers. Je kunt er terecht met je kapotte koffiemachine, stofzuiger, laptop of meubelstuk. Voorwaarde is wel dat je het apparaat makkelijk kunt meenemen. Je vindt Repair Cafés door heel Nederland. Neem eventueel vooraf contact op om te vragen of er iemand aanwezig met de deskundigheid die je nodig hebt. Let ook goed op de openingstijden, want die zijn meestal heel beperkt. Je vindt op de website van Repair Café ook handige tips over zelf repareren. 

©Andrey Popov

Stap 6: Zoek een betaalde reparatieservice

Zoek je een professional die jouw apparaat kan repareren? Afhankelijk van het apparaat dat je wilt laten repareren, heb je verschillende mogelijkheden.

 Soms betaal je vooraf onderzoekskosten. Pas na het onderzoek hoor je of het apparaat gerepareerd kan worden en voor welke prijs. Als je kiest voor reparatie, kunnen de onderzoekskosten worden kwijtgescholden. Maak daar afspraken over. Vraag ook of de reparateur contact met je opneemt als de reparatie duurder wordt. 

Stap 7: Nieuw apparaat nodig? Let dan hierop

Is een reparatie niet mogelijk of te duur ten opzichte van de waarde van je apparaat? Dan zit er weinig anders op dan het apparaat af te danken en een nieuw exemplaar te kopen. Neem de ervaring met je oude apparaat mee bij de aankoop. Moest je je oude apparaat afdanken omdat onderdelen niet te demonteren of niet verkrijgbaar waren? Kies dan een merk dat wel goed te repareren is. Vraag ernaar bij de verkoper. Zorg dat je kwetsbare apparaten zoals een telefoon, tablet of laptop goed beschermt als je onderweg bent. En volg zoveel mogelijk de adviezen in de handleiding over goed gebruik en noodzakelijk onderhoud.

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.