Google Drive is gemaakt om bestanden te uploaden, te downloaden en te delen met een groot aantal mensen. Maar als er heel veel mensen dezelfde bestanden van Google Drive proberen te downloaden, trapt Google op de rem. Heb je geen zin of tijd om te wachten tot de begrenzing wordt opgeheven, dan zijn er enkele sluipweggetjes.

Tip 01: Er zijn grenzen

Elk Google-account begint met 15 GB gratis opslagruimte. Die ruimte is de optelsom van Google Drive, Gmail en Google Foto’s. Een van de interessante dingen aan Google Drive is dat je heel gemakkelijk bestanden kunt up- en downloaden. Maar er zijn grenzen. Wanneer mensen in groten getale uit dezelfde bron een bestand proberen te downloaden, of wanneer groepsleden hele grote bestanden proberen te uploaden, kunnen ze tegen de gebruikerslimieten aanlopen. Wees gerust, want die limieten liggen ontzettend hoog. De dagelijkse uploadlimiet tussen je online drive en de lokale schijf is 750 GB. Wanneer je de uploadlimiet van 750 GB bereikt, zijn verdere uploads niet toegestaan.

Wat downloads betreft is de grens onduidelijker, maar ook hier kun je meemaken dat Google ingrijpt en het bestand 24 uur lang vergrendelt, omdat veel gebruikers het in korte tijd proberen binnen te halen. In dat geval krijg je de melding Downloadquotum is overschreden. Dit probleem is minder voorspelbaar. Je weet immers nooit hoeveel mensen het gedeelde bestand dat jij probeert binnen te halen al hebben gedownload.

©PXimport

Tip 02: Bandbreedtefilters

Bij een abnormale piek in de consumptie van de bandbreedte zullen de misbruikfilters van Google in actie komen en kan geen enkele gebruiker dit bestand nog langer downloaden. Meestal duurt het 24 uur voordat het downloadquotum wordt gereset. Deze periode kan korter zijn als het bestand plots veel minder verkeer ontvangt. Wanneer een bestand extreem populair is, kan het zelfs enkele dagen duren voordat het je lukt om het te downloaden. Dit is een frustrerend probleem en Google is niet duidelijk over hoe dit precies werkt. Toch hebben deze filters een goede bestaansreden. Google doet dit, omdat er mensen zijn die links delen naar illegale films of naar een muziekcollectie via hun Google Drive-account. Maar helaas worden deze bandbreedtefilters soms ook van kracht als heel veel leden van een organisatie via Google Drive bestanden uitwisselen.

©PXimport

Tip 03: Url wijzigen

Krijg je het bericht dat het downloadquotum is overschreden en heb je wel wat beters te doen dan voortdurend de pagina te vernieuwen in de hoop dat het je één keertje zal gaan lukken? Dan kun je op twee manieren die begrenzing omzeilen. Ga naar het bestand dat je wilt downloaden op Google Drive. Selecteer daarna in het internetadres het gedeelte drive/folders. Vervang deze tekst door file/d, druk op Enter en vernieuw de pagina. Het scherm verandert en nu zou je een voorbeeldpagina van het bestand moeten zien. Klik op het menupictogram in de rechterbovenhoek (de drie puntjes) en selecteer Ster toevoegen.

©PXimport

Tip 04: Snelkoppeling

Ga nu naar je eigen persoonlijke Google Drive en creëer in Mijn Drive een nieuwe map. Geef deze map een naam. In dit voorbeeld noemen we die MijnDownloads. Scrol vervolgens in de linkerkolom naar beneden, zodat je Met ster kunt selecteren. Daar vind je het zojuist gemarkeerde item dat je wilt downloaden. Selecteer het en klik erop met de rechtermuisknop. In het menu kies je voor Snelkoppeling toevoegen. Onmiddellijk verschijnt er een pop-up waarin je aangeeft waar je de snelkoppeling wilt plaatsen. Selecteer Mijn Drive en kies je de map die je daarnet hebt aangemaakt. Klik vervolgens op Snelkoppeling toevoegen. Zodra de snelkoppeling is geplaatst, ga je terug naar Mijn Drive. Klik daarin met de rechtermuisknop op de snelkoppeling en kies Downloaden. Je leest dat de download wordt voorbereid en even later krijg je het bericht dat de download klaarstaat.

©PXimport

Tip 05: Kopie maken

Je kunt de beveiliging ook omzeilen door het bestand naar je eigen account te verplaatsen. Het bestand blijft in principe op de servers van Google staan en bij een verplaatsing geldt de downloadlimiet niet. Zorg ervoor dat je aangemeld bent bij je Google Drive-account. Ga weer naar het bestand dat je wilt downloaden. In het hoofdvenster klik je met rechts op het bewuste bestand en kies je voor Kopie maken. Google vertelt je dat het bestand Kopie van (bestandsnaam) wordt opgeslagen op Mijn Drive. Hiermee verplaats je het bestand van het oorspronkelijke account waarvandaan het gedeeld is, naar je eigen Google Drive-account. Wanneer het bestand op je persoonlijke account staat, kun je het rustig downloaden naar je harde schijf zonder beperking van de downloadquota. Sluit het venster waarin je het oorspronkelijke bestand bekeek en blader naar je eigen Google Drive waar de kopie van het bestand staat. Klik er met de rechtermuisknop op en kies Downloaden.

©PXimport

Tip 06: Eigen bestanden 

We zijn er tot nu toe vanuit gegaan dat je een groot bestand wilde binnenhalen dat op andermans Google Drive staat. Maar als je zelf het gedeelde bestand host, is de oplossing makkelijker.

Als de Google-filters het downloaden ervan hebben verhinderd, kun je zelf dit gedeelde bestand ook niet meer binnenhalen. Maar de blokkade van Google geldt alleen voor dat specifieke bestand en niet voor de rest van je Google Drive-account. Dit betekent dat je andere bestanden nog steeds kunt downloaden. De oplossing is dus bijzonder eenvoudig: maak een kopie van het geblokkeerde bestand. Klik er met de rechtermuisknop op en selecteer Een kopie maken. Er wordt een nieuw bestand aangemaakt, met de toevoeging Een kopie van voor de oorspronkelijke naam. Dit bestand kun je dan gewoon weer downloaden.

©PXimport

Beperken

©PXimport

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.