Google Drive is gemaakt om bestanden te uploaden, te downloaden en te delen met een groot aantal mensen. Maar als er heel veel mensen dezelfde bestanden van Google Drive proberen te downloaden, trapt Google op de rem. Heb je geen zin of tijd om te wachten tot de begrenzing wordt opgeheven, dan zijn er enkele sluipweggetjes.

Tip 01: Er zijn grenzen

Elk Google-account begint met 15 GB gratis opslagruimte. Die ruimte is de optelsom van Google Drive, Gmail en Google Foto’s. Een van de interessante dingen aan Google Drive is dat je heel gemakkelijk bestanden kunt up- en downloaden. Maar er zijn grenzen. Wanneer mensen in groten getale uit dezelfde bron een bestand proberen te downloaden, of wanneer groepsleden hele grote bestanden proberen te uploaden, kunnen ze tegen de gebruikerslimieten aanlopen. Wees gerust, want die limieten liggen ontzettend hoog. De dagelijkse uploadlimiet tussen je online drive en de lokale schijf is 750 GB. Wanneer je de uploadlimiet van 750 GB bereikt, zijn verdere uploads niet toegestaan.

Wat downloads betreft is de grens onduidelijker, maar ook hier kun je meemaken dat Google ingrijpt en het bestand 24 uur lang vergrendelt, omdat veel gebruikers het in korte tijd proberen binnen te halen. In dat geval krijg je de melding Downloadquotum is overschreden. Dit probleem is minder voorspelbaar. Je weet immers nooit hoeveel mensen het gedeelde bestand dat jij probeert binnen te halen al hebben gedownload.

©PXimport

Tip 02: Bandbreedtefilters

Bij een abnormale piek in de consumptie van de bandbreedte zullen de misbruikfilters van Google in actie komen en kan geen enkele gebruiker dit bestand nog langer downloaden. Meestal duurt het 24 uur voordat het downloadquotum wordt gereset. Deze periode kan korter zijn als het bestand plots veel minder verkeer ontvangt. Wanneer een bestand extreem populair is, kan het zelfs enkele dagen duren voordat het je lukt om het te downloaden. Dit is een frustrerend probleem en Google is niet duidelijk over hoe dit precies werkt. Toch hebben deze filters een goede bestaansreden. Google doet dit, omdat er mensen zijn die links delen naar illegale films of naar een muziekcollectie via hun Google Drive-account. Maar helaas worden deze bandbreedtefilters soms ook van kracht als heel veel leden van een organisatie via Google Drive bestanden uitwisselen.

©PXimport

Tip 03: Url wijzigen

Krijg je het bericht dat het downloadquotum is overschreden en heb je wel wat beters te doen dan voortdurend de pagina te vernieuwen in de hoop dat het je één keertje zal gaan lukken? Dan kun je op twee manieren die begrenzing omzeilen. Ga naar het bestand dat je wilt downloaden op Google Drive. Selecteer daarna in het internetadres het gedeelte drive/folders. Vervang deze tekst door file/d, druk op Enter en vernieuw de pagina. Het scherm verandert en nu zou je een voorbeeldpagina van het bestand moeten zien. Klik op het menupictogram in de rechterbovenhoek (de drie puntjes) en selecteer Ster toevoegen.

©PXimport

Tip 04: Snelkoppeling

Ga nu naar je eigen persoonlijke Google Drive en creëer in Mijn Drive een nieuwe map. Geef deze map een naam. In dit voorbeeld noemen we die MijnDownloads. Scrol vervolgens in de linkerkolom naar beneden, zodat je Met ster kunt selecteren. Daar vind je het zojuist gemarkeerde item dat je wilt downloaden. Selecteer het en klik erop met de rechtermuisknop. In het menu kies je voor Snelkoppeling toevoegen. Onmiddellijk verschijnt er een pop-up waarin je aangeeft waar je de snelkoppeling wilt plaatsen. Selecteer Mijn Drive en kies je de map die je daarnet hebt aangemaakt. Klik vervolgens op Snelkoppeling toevoegen. Zodra de snelkoppeling is geplaatst, ga je terug naar Mijn Drive. Klik daarin met de rechtermuisknop op de snelkoppeling en kies Downloaden. Je leest dat de download wordt voorbereid en even later krijg je het bericht dat de download klaarstaat.

©PXimport

Tip 05: Kopie maken

Je kunt de beveiliging ook omzeilen door het bestand naar je eigen account te verplaatsen. Het bestand blijft in principe op de servers van Google staan en bij een verplaatsing geldt de downloadlimiet niet. Zorg ervoor dat je aangemeld bent bij je Google Drive-account. Ga weer naar het bestand dat je wilt downloaden. In het hoofdvenster klik je met rechts op het bewuste bestand en kies je voor Kopie maken. Google vertelt je dat het bestand Kopie van (bestandsnaam) wordt opgeslagen op Mijn Drive. Hiermee verplaats je het bestand van het oorspronkelijke account waarvandaan het gedeeld is, naar je eigen Google Drive-account. Wanneer het bestand op je persoonlijke account staat, kun je het rustig downloaden naar je harde schijf zonder beperking van de downloadquota. Sluit het venster waarin je het oorspronkelijke bestand bekeek en blader naar je eigen Google Drive waar de kopie van het bestand staat. Klik er met de rechtermuisknop op en kies Downloaden.

©PXimport

Tip 06: Eigen bestanden 

We zijn er tot nu toe vanuit gegaan dat je een groot bestand wilde binnenhalen dat op andermans Google Drive staat. Maar als je zelf het gedeelde bestand host, is de oplossing makkelijker.

Als de Google-filters het downloaden ervan hebben verhinderd, kun je zelf dit gedeelde bestand ook niet meer binnenhalen. Maar de blokkade van Google geldt alleen voor dat specifieke bestand en niet voor de rest van je Google Drive-account. Dit betekent dat je andere bestanden nog steeds kunt downloaden. De oplossing is dus bijzonder eenvoudig: maak een kopie van het geblokkeerde bestand. Klik er met de rechtermuisknop op en selecteer Een kopie maken. Er wordt een nieuw bestand aangemaakt, met de toevoeging Een kopie van voor de oorspronkelijke naam. Dit bestand kun je dan gewoon weer downloaden.

©PXimport

Beperken

©PXimport

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.