In de meeste browsers zijn één of meer uitbreidingen geïnstalleerd. Deze heten plug-ins, extensies, invoegtoepassingen of hebben een andere naam. De uitbreidingen voegen een functionaliteit toe, bijvoorbeeld om advertenties te blokkeren of sneller te zoeken. In dit artikel lees je hoe je de uitbreidingen vindt in je browser en hoe je ze eventueel uitschakelt.

Stap 1: Internet Explorer en Edge

Internet Explorer is nog steeds aanwezig in Windows 10 en kan enkele uitbreidingen bevatten. Start Internet Explorer en druk op de alt-toets om het menu te activeren. Kies Extra / Invoegtoepassingen beheren. De browseruitbreidingen staan in verschillende categorieën. Klik links in beeld op een categorie, bijvoorbeeld Werkbalken en uitbreidingen. Controleer welke uitbreidingen er aanwezig zijn. Klik op een invoegtoepassing en kies Uitschakelen om deze te deactiveren. Je maakt de uitbreiding weer actief met de knop Inschakelen. Lees ook: In 3 stappen een veilige browser.

Edge kan sinds de Anniversary Update ook overweg met extensies. Microsoft heeft ze Uitbreidingsmodules genoemd. Om ze te installeren ga je naar het menu met de drie puntjes en klik je opUitbreidingsmodules > Download uitbreidingsmodules in de Store, of ga hierheen om een lijst met beschikbare add-ons te zien. Het aanbod is nog klein, maar bekende extensies als Adblock Plus, Evernote en Pin It zijn wel al beschikbaar.

©PXimport

Stap 2: Firefox

Open Firefox en druk op de Alt-toets om het basismenu te activeren. Klik op Extra / Add-ons. Je vindt je uitbreidingen bij Extensies en Plug-ins. Begin bij Extensies en neem de lijst aandachtig door. Als je een onderdeel niet herkent, zoek dan in Google op de naam van de uitbreiding. Zo kom je snel te weten of het veilig is om een uitbreiding uit te schakelen. Deze tip geldt ook voor alle andere browsers. Extensies kun je uitschakelen of verwijderen. Doe dit laatste uiteraard alleen als je zeker weet dat je de uitbreiding niet nodig hebt. Voor sommige wijzigingen moet je Firefox even sluiten en weer opnieuw starten. Als je de lijst bij Plug-ins bekijkt, valt meteen op dat je deze meestal niet kunt uitschakelen of verwijderen. Kies voor de optie Nooit activeren om een plug-in de mond te snoeren.

©PXimport

Stap 3: Chrome

Start Chrome, klik rechtsboven in beeld op de drie liggende streepjes en kies Instellingen / Extensies. Je kunt ook het adres chrome://extensions intypen in de adresbalk. De lijst met aanwezige uitbreidingen verschijnt in beeld. Klik onder een uitbreiding op Details voor meer informatie. Verwijder het vinkje bij Ingeschakeld om een uitbreiding tijdelijk te deactiveren. Met het prullenbak-pictogram verwijder je de extensie uit de browser.

©PXimport

Stap 4: Safari

Om extensies in Safari te zetten, klik je na het openen linksboven in de menubalk op Safari. Vervolgens klik je op Safari-extensies. Je wordt nu naar de website van Apple gestuurd, waar je de extensie kan kiezen die je wil installeren. Apple zet alleen extensies op haar website die door het bedrijf zelf zijn goedgekeurd, dus je hoeft je geen zorgen te maken over de betrouwbaarheid van de genoemde extensies.

Om je extensies te beheren, navigeer je naar Safari / Voorkeuren (sneltoets: Cmd + ,) Onder het kopje Extensies zie je een overzicht van de extensies die je hebt geïnstalleerd.

©PXimport

LG heeft op CES 2026 de OLED evo W6 aangekondigd: een nieuwe versie van zijn Wallpaper TV die ongeveer 9 millimeter dun is en vrijwel vlak tegen de muur kan hangen. Aansluitingen zoals HDMI zitten niet meer in het scherm, maar in een losse Zero Connect Box die je tot 10 meter verderop kunt plaatsen; beeld en geluid gaan daarna draadloos naar de tv.

LG grijpt met de W6 terug op het 'Wallpaper Design' dat het in 2017 introduceerde. Het idee is dat de tv zo min mogelijk uitsteekt en van rand tot rand vlak tegen de muur hangt. Volgens LG is dat gelukt door interne onderdelen te verkleinen en de opbouw van het toestel opnieuw te ontwerpen. De wandbeugel is daarbij aangepast om de tv strakker tegen de muur te laten zitten.

Het 'true wireless'-deel zit in die Zero Connect Box. Daar sluit je al je bronnen op aan, terwijl de tv zelf zo leeg mogelijk blijft. LG zegt dat de draadloze verbinding 4K-video en audio naar het scherm stuurt zonder zichtbaar kwaliteitsverlies. In de praktijk is dit vooral interessant als je geen kabelbundel naar de tv wilt of als je apparatuur liever in een kast zet, bijvoorbeeld een spelcomputer of settopbox.

Naast het ontwerp zet LG ook in op beeldkwaliteit. Het bedrijf spreekt over een nieuw beeldpakket met 'Hyper Radiant Color Technology'. Dat moet dat zorgen voor diep zwart, felle kleuren en een hogere helderheid, terwijl reflecties op het scherm juist worden teruggedrongen.

De beeldverwerking komt van de nieuwe α (Alpha) 11 AI Processor Gen3. LG stelt dat de neurale rekenkracht in deze generatie flink is toegenomen en dat een 'Dual AI Engine' twee taken tegelijk kan uitvoeren: ruis verminderen én detail behouden. Dat moet vooral helpen bij gecomprimeerde streams en oudere content, waar tv's soms óf te veel gladstrijken óf juist onnatuurlijk scherpte toevoegen.

Ook op gaming mikt LG nadrukkelijk. De W6 en de andere 2026 OLED evo-modellen ondersteunen 4K met een verversingssnelheid tot 165 Hz, samen met NVIDIA G-SYNC Compatible en AMD FreeSync Premium om tearing te beperken. Verder zijn Auto Low Latency Mode en een opgegeven pixelresponstijd van 0,1 ms aanwezig, wat vooral belangrijk is als je snel bewegende games speelt en zo weinig mogelijk vertraging wilt.

Aan de softwarekant blijft webOS het platform, met extra personalisatie. Via Voice ID kan de tv herkennen wie er praat en schakelt hij naar een persoonlijke startpagina met bijbehorende apps en widgets. LG integreert daarnaast AI-functies met onder meer Google Gemini en Microsoft Copilot, zodat je vragen kunt stellen of extra context kunt opvragen zonder de app te verlaten. Met de nieuwe optie 'In This Scene' kun je bijvoorbeeld informatie over acteurs en gerelateerde content oproepen.

Wie de tv ook als 'scherm aan de muur' wil gebruiken, heeft toegang tot LG Gallery+. Dat is een dienst die de tv afbeeldingen laat tonen, van kunst en video-stills tot eigen foto's en beelden die je met generatieve AI maakt. LG zegt dat er ruim 4.500 visuals beschikbaar zijn en dat de dienst op meer modellen in de 2026-line-up uitrolt, niet alleen op de W6.

Wanneer de LG OLED evo W6 precies op de markt komt, in welke formaten en wat de prijzen gaan worden is nog niet bekend.

©LG

 Bekijk alle televisies van LG op Kieskeurig.nl

Voor de ultieme bioscoopervaring thuis is geluid minstens zo belangrijk als scherp beeld. Om die reden kom je op veel moderne televisies en soundbars tegenwoordig de term eARC tegen. Het zou een onmisbare schakel voor je nieuwe apparatuur zijn, maar is dat ook zo? We scheiden de marketing van de feiten, zodat je precies weet of deze upgrade voor jou noodzakelijk is.

Wie onlangs een nieuwe televisie of soundbar heeft aangeschaft, is de term ongetwijfeld op de aansluitingen tegengekomen: HDMI eARC. Deze technologie belooft een superieure luisterervaring en meer gebruiksgemak, maar de technische details zijn niet altijd direct even duidelijk. In dit artikel leggen we uit wat enhanced Audio Return Channel (want daar staat de afkorting voor) precies doet, wat het verschil is met de oudere standaard en wanneer deze functie voor jou interessant is.

De evolutie van ARC naar eARC

Om te begrijpen wat eARC is, moeten we eerst kijken naar de voorganger. ARC, oftewel Audio Return Channel, maakte het jaren geleden mogelijk om via één HDMI-kabel zowel beeld als geluid te versturen tussen je televisie en een receiver of soundbar. Er waren niet langer extra optische kabels nodig en het zorgde er bovendien voor dat je het volume van je audiosysteem met de afstandsbediening van de tv kon bedienen.

eARC is de enhanced oftewel verbeterde versie van deze techniek. De grootste vooruitgang zit 'm in de bandbreedte en de snelheid waarmee audiosignalen worden verstuurd. Waar de oude standaard zich nog weleens kon verslikken in de hoeveelheid data die tegelijkertijd door de kabel werd gestuurd, zet de nieuwe versie de sluis volledig open voor moderne audioformaten.

'Lossless' geluid voor de thuisbioscoop

Het belangrijkste voordeel van deze verhoogde bandbreedte is de mogelijkheid om ongecomprimeerd (ook wel lossless geheten) geluid te versturen. De originele ARC-aansluiting moet het geluidssignaal vaak comprimeren om het door de kabel te krijgen, wat resulteert in kwaliteitsverlies. Bij eARC is dat niet langer nodig.

Hierdoor kun je genieten van audioformaten zoals Dolby TrueHD en DTS-HD Master Audio. Dat is vooral relevant voor liefhebbers van ruimtelijk geluid. Object-gebaseerde formaten zoals Dolby Atmos en DTS:X komen pas echt tot hun recht via een eARC-verbinding, omdat de hoogte- en diepte-effecten zonder compressie veel nauwkeuriger kunnen worden weergegeven. Je hoort het geluid precies zoals de regisseur het in de studio heeft bedoeld.

©Proxima Studio

Wanneer heb je eARC echt nodig?

Niet elke gebruiker heeft direct profijt van deze upgrade. Als je voornamelijk naar het journaal kijkt of net zo lief gebruikmaakt van de ingebouwde speakers van de televisie, is de meerwaarde verwaarloosbaar. De technologie wordt echter onmisbaar wanneer je investeert in een hoogwaardige soundbar of surround-set en content van hoge kwaliteit consumeert. Denk hierbij aan het kijken van 4K Blu-rays of het streamen van films via diensten als Netflix en Disney+ die Dolby Atmos ondersteunen.

Daarnaast is het voor gamers met een PlayStation 5 of Xbox Series X een belangrijke toevoeging, omdat het zorgt voor een ideale samenwerking tussen beeld en geluid – zonder vertraging. Een bijkomend voordeel van de nieuwe standaard is namelijk een verplichte correctie voor 'lip-sync', waardoor beeld en geluid altijd perfect gelijk lopen.

Benodigde apparatuur en kabels

Om gebruik te kunnen maken van deze functionaliteit, moet de gehele keten van apparatuur de standaard ondersteunen. Dat betekent dat zowel je televisie als je audiosysteem over een HDMI eARC-aansluiting moeten beschikken. Meestal is dat hardware die HDMI 2.1 ondersteunt. Ook de bekabeling speelt een rol. Hoewel sommige oudere HDMI-kabels met ethernet de signalen kunnen verwerken, wordt voor de zekerheid een 'Ultra High Speed' HDMI-kabel aangeraden.

Wanneer je zeker weet dat al je apparatuur compatibel is, hoef je in de meeste gevallen niets in te stellen; de apparaten herkennen elkaar automatisch en kiezen de hoogst mogelijke geluidskwaliteit.