Google Chrome is een handige browser en hoe je ermee werkt wijst zich vanzelf. Maar er zijn ook functies die niet zo voor de hand liggen en die daarom niet bij iedereen bekend zijn. Hier zijn 7 handige Chrome-tips en trucjes die de browser vele malen prettiger in het gebruik maken als je ervan weet.

01 Taakbeheer

Dat Windows een optie Taakbeheer bevat waarmee je de prestaties van (en belasting door) programma's kunt bekijken, was je waarschijnlijk wel bekend. Maar wist je dat Google Chrome ook z'n eigen Taakbeheer heeft? Lees ook: De 15 beste extensies voor Google Chrome.

Niet alleen de titel is hetzelfde als het Windows-onderdeel, de functie is ook identiek, namelijk met Taakbeheer in Google Chrome, kun je zien hoeveel geheugen en processorkracht bepaalde webpagina's en extensies gebruiken. Op die manier kun je dus heel eenvoudig identificeren welke extensie of webpagina je systeem buitensporig belast. Je kunt dat proces, net als in Taakbeheer in Windows, direct vanuit dit scherm beëindigen. Je komt in Chrome Taakbeheer via de sneltoets Shift+Esc.

©PXimport

02 Snel zoeken

Soms kom je een woord of zin tegen in een webpagina waarvan je de betekenis wilt weten of waarover je meer informatie wilt. Dan kun je uiteraard een extensie installeren om de betekenis van het woord direct op te zoeken door erop te klikken, maar ook zonder extensie kun je heel snel zoeken.

Selecteer het woord (of de groep woorden) selecteert waarmee je een zoekopdracht wilt uitvoeren. Sleept die selectie vervolgens naar het pictogram voor een nieuw tabblad bovenin, dan wordt automatisch een zoekopdracht uitgevoerd met je selectie.

©PXimport

03 Snel zoeken in de Omnibox

Stel: je zoekt iets, en wilt weten of het beschikbaar is op je favoriete site (dat is natuurlijk ComputerTotaal.nl), maar je wilt niet eerst helemaal naar die site navigeren en daar de zoekopdracht uitvoeren. Dan is het goed om te weten dat je die opdracht rechtstreeks vanuit de Omnibox (de adresbalk die tevens dienst doet als zoekmachine) kunt opgeven.

Hiervoor dien je de betreffende site wel eerst toe te voegen aan je zoekmachines. De manier waarop je dit doet is tegenwoordig wat veranderd (lees: dieper verstopt), maar als je het truce even weet, is het simpel. Ga via Instellingen onder het kopje Zoeken naar Zoekmachines beheren. Scroll tot helemaal onderaan de lijst, tot je de invulvelden ziet. Vul de naam in van de zoekmachine en de letter of het woord dat je als trigger wil gebruiken. In de rechterkolom voeg je de url toe. Die vind je het snelst door een zoekopdracht uit te voeren op de betreffende site en de url van de resultatenpagina te kopiëren. Verander de zoekterm binnen de url vervolgens in %s en druk op Gereed. Zoeken doe je nu door de trigger in je zoekbalk te typen, op tab of spatie te drukken en vervolgens de zoekterm in de voeren en op Enter te drukken.

©PXimport

04 Slepen om te zoeken

Een heel klein en eenvoudig trucje dat je uiteindelijk heel veel tijd zal besparen. Stel, je ziet iets op een webpagina en je wilt daarop zoeken in de Omnibox. Dan kun je de tekst selecteren, drukken op Ctrl + C, klikken in de Omnibox en vervolgens drukken op Ctrl + V. Maar erg efficiënt is dit niet. Zeker als je weet dat je ook gewoon de tekst kunt selecteren en naar de Omnibox kunt slepen. Dat scheelt je weer drie handelingen.

©PXimport

05 Experimentele functies

Google zou Google niet zijn als het bedrijf niet ook wat experimentele functies zou hebben inbegrepen in z'n browser. Omdat die functies ook echt experimenteel zijn en eventueel problemen kunnen veroorzaken, zijn ze door Google standaard verborgen.

Je kunt ze tevoorschijn halen door in de Omnibar (de adresbalk van Chrome) te typen: chrome://flags. Je komt dan op een pagina terecht vol experimentele functies. Een groot deel hiervan zal je waarschijnlijk niets zeggen, maar er zitten zeker wat interessante tussen, zoals het hervatten van afgebroken downloads, het stapelen van tabbladen als er niet voldoende ruimte is, enzovoort.

©PXimport

06 Meerdere accounts

Google staat bekend om zijn verre integratie van jouw gegevens in de browser, deels voor eigen gewin, maar ook wel degelijk om het leven voor jou een stukje makkelijker te maken. Het probeem is dat je, hoe langer je Chrome gebruikt, steeds dieper in je eigen bubble komt te zitten. Het is heel fijn als zoekresultaten op jou worden toegespitst, maar soms wíl je gewoon even buiten je bubble zoeken. Reizen boeken of kortingsacties kunnen zo veel voordeliger uitpakken.

Er zijn een paar dingen die je dan kunt doen. Ten eerste is er de Incognito-modus, die je bereikt met Ctrl+Shift+N. Google slaat dan geen cookies en browsegeschiedenis op, maar laadt ook geen oude data in. Handiger is misschien nog wel het aanmaken van een nieuw account, bijvoorbeeld voor je werk. Als je een tweede Google-account hebt gemaakt, rechtsklik je rechtsbovenin je browservenster op je naam. Klik op Mensen beheren en op Persoon toevoegen en volg de stappen. Je kunt nu snel switchen tussen accounts (en dus ook tussen cookiegegevens, browsegeschiedenis en downloaddata) door weer op je naam te rechtsklikken en het andere account te selecteren.

©PXimport

07 Refreshen

Een pagina refreshen doe je met F5, dat weet iedereen wel. Maar er zijn nog een paar trucjes die je kunt uitvoeren om een snellere of hardere refresh van een pagina uit te voeren. De eerste is het simpelst: probeer in plaats van F5 eens Ctrl+F5. Je kunt ook eerst je cache legen, maar veel pagina's laten in plaats daarvan ook een ander trucje toe: ga achter de url staan en tik /?willekeurigeletters achter de url. Druk op Enter en de pagina wordt ververst zonder het cachegeheugen aan te spreken.

Nog geen geluk? Dan zijn er extensies als Cache Killer, die de cache van die specifieke pagina voor je leegmaken. De meest rigoureuze manier is echter misschien wel de beste. Zorg dat je in de Inspectie-modus komt (Ctrl+Shift+I), druk met je muis op de refresh-knop in de browserbalk (niet loslaten), zet je muis op Cache wissen en geforceerd opnieuw laden en laat de muis los. Als de pagina nu niet goed ververst wordt, moet je je afvragen of er wel echt iets is veranderd.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.