Europa's grootste technologiebeurs IFA staat weer om de hoek, en ook dit jaar loopt PCM er rond om de nieuwste gadgets en innovaties te behandelen. Er zijn dit jaar verdacht weinig concrete aankondigingen, maar we kunnen toch best voorspellen wat voor moois we te zien krijgen. Wat kunnen we verwachten tijdens IFA 2015?

Nieuwe 4K-tv's

De opkomst van 4K-televisie is al jaren een interessant en opkomend onderwerp, en ook tijdens IFA gaan we er waarschijnlijk genoeg van zien.

Onder andere LG komt met wat nieuws, want het bedrijf geeft er een belangrijke keynote waarin het hoogstwaarschijnlijk met een nieuw topmodel komt. LG investeert de laatste jaren vooral in OLED-tv's, dus grote kans dat de nieuwe modellen ook die resolutie hebben. Daarnaast heeft de fabrikant aangegeven dat het met een HDR-televisie komt waarmee high dynamic range kan worden weergegeven. We zijn benieuwd...

Ook de gevestigde namen zijn aanwezig: Panasonic, Philips, Toshiba, Samsung... Er is weinig bekend over concrete producten van die fabrikanten, maar het wordt wel interessant om te zien wat de prijzen van de nieuwe televisies gaat worden. 4K is op dit moment nog erg duur om te kopen, maar door goedkopere technologie worden ook de tv's waarschijnlijk goedkoper.
 

Hardware met Windows 10

Microsoft is weliswaar aanwezig op IFA, maar het bedrijf gaat niets speciaals doen met Windows 10. Dat bewaart Redmond voor een speciaal eigen evenement in oktober, waar we waarschijnlijk meer details krijgen over Windows 10 voor mobiele telefoons.

Dat wil niet zeggen dat er niets over Windows 10 bekend wordt gemaakt - we moeten het alleen van andere fabrikanten hebben. Hoogstwaarschijnlijk komt Acer met een nieuwe lijn laptops die met Windows 10 zijn uitgerust, en er bestaat een kans dat we zelfs Acer-telefoons zien die straks het besturingssysteem krijgen.

Hoewel alle telefoons met Windows Phone 8.1 een gratis upgrade krijgen naar Windows 10, zijn er ongetwijfeld fabrikanten die speciaal voor het nieuwe besturingssysteem aan de gang gaan. Je kunt daarbij denken aan telefoons met een speciale knop voor slimme assistent Cortana, of die gebruik maken van een extra camera voor de inlogfuncties van Windows Hello.

Meer smartwatches

Hoewel het met de populariteit van smartwatches nog wat tegenvalt, lijken fabrikanten nog steeds het volste vertrouwen te hebben in de slimme polshorloges. Er worden tijdens IFA behoorlijk wat nieuwe smartwatches gepresenteerd.

Eén daarvan is de Gear S2 van Samsung, de opvolger van de gecompliceerde Gear S. Daarvan zijn al wel de specificaties bekend vanuit de SDK, maar bij een smartwatch willen we toch vooral ook het uiterlijk zien, nietwaar?

Het is niet bekend of Sony met een nieuwe SmartWatch 3 komt, hoewel het bedrijf tijdens de vorige IFA's (in 2013 en 2014) nog de voorgangers presenteerde. Mogelijk vallen de verkoopresultaten van de stiekem best saaie smartwatch toch tegen, maar we gaan zien wat de Japanse fabrikant heeft gemaakt.

Er is ook nog niets bekend over een opvolger van de Moto 360 van Motorola. Die werd vorig jaar gepresenteerd en hoewel het apparaat niet perfect was, was het wel de eerste smartwatch die we graag zouden willen dragen.

Eindelijk Ultra HD Blu-ray

Het is niet de eerste keer dat het wordt geopperd, maar wellicht zien we dit jaar de eerste Ultra HD Blu-ray-spelers. Het is op dit moment nog niet mogelijk om fysieke dragers van 4K-video's te maken, maar daar moet binnenkort wel verandering in komen. In deze tijd, waarin films en series steeds vaker in 4K worden uitgezonden, is het goed om ook een fysieke schijf te kunnen gebruiken.

Panasonic zou de eerste zijn die met een speler komt die 4K-blurays kan afspelen. Het bedrijf liet tijdens de CES van dit jaar al een prototype zien van zo'n speler, en heeft bevestigd dat er 'in september' een speler wordt uitgebracht.

Het is nog niet duidelijk of andere fabrikanten ook met een Ultra HD Blu-ray-speler komen. Onder andere Pioneer, Sony en Samsung zouden zo'n speler kunnen maken, dus daar gaan we zeker naar kijken.

Controllers voor virtual reality

Vorig jaar stond de IFA voor een groot deel in het teken van virtual reality. Razer presenteerde de OSVR met Leap Motion-controllers, Oculus liet een de nieuwe Crescent Bay-versie van zijn bril zien, maar wat vooral interessant was waren de vele, vooral Chinese, goedkope headsets. Die werken samen met je telefoon waardoor je die als scherm kunt gebruiken, en we kunnen ook nu verwachten dat er een hoop headsets aankomen die gebaseerd zijn op de originele Google Cardboard - maar dan steviger en professioneler.

Interessant is ook om te zien hoe virtual reality nu eindelijk bediend moet worden. Sinds de opkomst van VR zijn controllers altijd het struikelpunt geweest, waar tientallen fabrikanten hun eigen visie op toonden - maar waar niemand nog een echt antwoord op heeft. Razer probeert het met bewegingscontrollers als de Leap Motion, Oculus met een eigen controller, en Samsung pleit nog steeds voor de klassieke controller. Krijgen we tijdens IFA 2015 eindelijk een goede oplossing te zien die voor iedereen geschikt is?

Hoewel er niets definitief bekend is, zijn er ongetwijfeld veel fabrikanten die iets nieuws proberen. We gaan op zoek naar het antwoord!

Iets concreter: Misschien krijgen we een nieuwe versie van Samsungs Gear VR te zien. Hoewel de bril zelf heel goed werkt, kun je die slechts gebruiken met 2 telefoons: De Galaxy Note 4 en de Galaxy S6. We zouden toch graag een bril zien die ook met wat oudere modellen werkt, want niet iedereen heeft nu al de behoefte te upgraden naar een nieuwe telefoon.

Van Oculus hoeven we niets te verwachten - dat bedrijf werkt nog steeds aan de lancering in 2016. Dan komt de definitieve versie van de Rift uit voor consumenten, al zouden we wel graag willen weten wat die precies gaat kosten. De belangrijkste mogelijke onthulling van Oculus is dan ook de prijs - en misschien wat toffe nieuwe tech-demo's.

We zijn ook erg benieuwd naar de HTC Vive, maar daarvan hoeven we geen spannende nieuwe ontwikkelingen van te verwachten. Wel mogen we hands-on met het apparaat, dus kunnen we kijken of er iets veranderd is ten opzichte van CES en IFA 2014.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.