Vorige zomer bracht Google zijn nieuwe fotodienst uit: Google Foto's. Hiermee kun je al je foto's online in de cloud opslaan en oproepen vanaf je computer of smartphone. Het mooie is dat je gratis onbeperkte schijfruimte tot je beschikking hebt en simpel foto's kunt bewerken.

Google Foto's is veel meer dan alleen een online harde schijf waar je je foto's op kunt opslaan. De app biedt je een totaalpakket voor al je foto's die je met je iPhone, iPad of een ander apparaat maakt. Je kunt automatisch je gemaakte foto's naar Google Foto's uploaden en bewerkingen uitvoeren op foto's zoals je dit misschien kent van je documenten en spreadsheets op Google Drive. Leuk is bovendien de Assistent, een hulp die automatisch foto's om kan toveren in animaties of video's. Effecten en filters zijn eveneens in de app aanwezig. Lees ook: Al je foto's bewerken doe je gratis met deze 20 fotoprogramma's.

Google kan je foto's ook automatisch scannen en herkennen wat of wie er op de foto's staat. Net als bij bijvoorbeeld Gmail - dat Google ook automatisch scant - kan Google volgens zijn privacy-voorwaarden deze informatie gebruiken om gepersonaliseerde reclame aan te bieden. Denk dus wel goed na of je je foto's in handen van Google wilt geven voordat je de app installeert en zorg dat je je ten allen tijde bewust bent wat je met wie deelt.

1 Installeren

Om aan de slag te gaan met Google Foto's moet je allereerst de app uit de App Store downloaden. Als je al een Google-account op je iPhone hebt ingesteld, bijvoorbeeld omdat er mail van Gmail op je iPhone binnenkomt, zie je je accountgegevens al staan. Is dit niet het geval, log dan in met je Google-accountgegevens. Heb je nog geen Google-account, dan kun je deze aanmaken. Standaard staat de schuif achter Back-up en synchronisatie aan, dit betekent dat een foto automatisch naar de Google-cloud wordt geüpload. Dit betekent dat een eventueel spannend kiekje dus ook meteen online staat. Weliswaar alleen voor jou in te zien, maar denk hier wel even aan! Als je wilt dat je iPhone ook foto's naar de cloud uploadt als je op een 3G- of 4G-verbinding zit, schakel dan de schuif achter Mobiele gegevens gebruiken om back-up te maken in. Doe dit alleen als je een ruime databundel hebt! Alle foto's die al in je filmrol staan, worden overigens ook naar Google Foto's gekopieerd. Je kunt hier je foto's via een computer benaderen.

Google Foto's

Score 4,5 sterren

Prijs Gratis

Omvang 53,1 MB

2 Gratis of betalen?

In het volgende scherm bepaal je in welke kwaliteit je foto's worden opgeslagen. Kies je voor Hoge kwaliteit, dan worden foto's niet in de maximale kwaliteit en originele resolutie naar de dienst geüpload. Het voordeel is dat deze optie gratis is en je onbeperkte schijfruimte tot je beschikking hebt. Kies je voor Origineel, dan heb je hiervoor 15 gigabyte tot je beschikking, je moet deze ruimte echter wel delen met andere diensten van Google, zoals Gmail en Google Drive. 100 GB extra kost overigens maar twee dollar per maand. Onder 'hoge kwaliteit' verstaat Google overigens alles onder de 16 megapixel en dat is voor normaal gebruik meer dan genoeg.

3 Foto's bewerken

Google Foto's ziet er in eerste instantie bijna net zo uit als je filmrol, maar de bediening is eigenlijk een stuk prettiger. Knijp en beweeg om in- en uit te zoomen op je fotocollectie en veeg van links naar rechts om de verschillende pagina's van de app te zien. Om meerdere foto's te selecteren, houd je je vinger op een foto en veeg je naar de laatste foto van je selectie. Wil je een foto bewerken, tik er dan op en tik vervolgens op het potloodje. De optie Automatisch optimaliseert de kleuren van je foto's automatisch, maar als je zelf aan de slag wilt, kun je voor één van de andere opties gaan. De middelste knop geeft toegang tot de filters.

©PXimport

De app heeft ook een paar ingebouwde filters aan boord.

4 Zoeken

Tik op het vergrootglas rechts onderin om toegang te krijgen tot de zoekfunctie van Google Foto's. Typ in het zoekvenster bijvoorbeeld kat in en de app laat je alle foto's zien waarop een kat is afgebeeld. Dit werkt vrij goed: van de acht kattenfoto's in onze filmrol mist Google er maar twee. Als je de app net hebt geconfigureerd, heeft Google nog niet alle foto's verwerkt en kun je nog niet zoeken. Als je wilt weten hoe lang het uploaden nog duurt, veeg dan tot je bij de pagina Assistent uitkomt. Bovenaan zie je hoeveel foto's nog moeten worden geüpload.

©PXimport

Een beetje beangstigend, maar wel gaaf. Google weet zelfs wat erop je foto's staat.

5 Verhalen

Veeg naar links om op de pagina met je verzamelingen te komen. Verzamelingen kunnen albums zijn, maar ook verhalen of video's. Een verhaal is een soort digitaal fotoboekje, tik op de verzamelingenpagina op het plusje en kies voor Verhaal. Selecteer minimaal vijf foto's of video's en tik op Maken. De app verzint zelf een titel gebaseerd op locatie-informatie van je foto's en video's en geeft deze in een mooi vormgegeven slideshow weer. Wijzig de titel door op het potloodje te tikken en voeg beschrijvingen aan foto's en video's toe door op het driehoekje onderin te tikken. Bovenin kun je op de deel-knop tikken en je verhaal delen via de bekende kanalen.

©PXimport

Verhalen zijn een mooie manier om je foto's en video's te presenteren.

6 Animaties en collages

Op dezelfde manier kun je ook een animatie maken, beter bekend als een 'animated gif'. Tik bij Verzamelingen op het plusje en kies voor Animatie. Selecteer ten minste twee foto's en tik op Maken. De app speelt nu de foto's achter elkaar af. Naast een animatie vind je op de verzamelingenpagina ook de optie om een collage te maken. Het principe is hetzelfde, selecteer een paar foto's en de app maakt een mooie collage van je foto's. Hier kun je overigens nog op het potloodje tikken om de volgorde te wijzigen of effecten toe te voegen. Vergeet niet om na het maken van een animatie of collage op de drie bolletjes en vervolgens op Toevoegen aan album te tikken, anders wordt je creatie niet opgeslagen.

7 Assistent

De assistent is een verzamelplek voor allerlei functies. Je kunt hier zien of al je foto's zijn gekopieerd naar de cloud en door op het plusje te tikken, kun je bijvoorbeeld een nieuw album aanmaken. Ook verhalen, animaties en collages zijn vanaf deze plek te creëren. Leuk is ook de optie Film, tik erop en selecteer maximaal vijftig foto's of video's. Deze optie is bijna hetzelfde als de verhaal-functie, maar je film is nu middels een afspeelknop te starten. Tik je op het icoontje linksonder, dan kun je een filter op je video toepassen.

Het meest rechter icoontje brengt je naar de tijdlijn, waar je de volgorde kunt bewerken. Houd hiervoor je vinger op een foto en beweeg deze naar links of rechts. De laatste optie is het muzieknootje. Kies één van de muziektracks die standaard in de app zitten. Als je wilt dat de originele audio uit video's ook behouden blijft, selecteer dan de optie Originele audio uit video's opnemen. De assistent kan ook automatisch bewerkingen voorstellen. Als je de burst-functie van je iPhone hebt gebruikt om een paar foto's achter elkaar te schieten, zal je deze foto's in de assistent zien staan. Tik erop en de app maakt er meteen een geanimeerde gif van. Vind je deze geslaagd, tik dan op Opslaan.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.