Fitbit ken je natuurlijk van wearables, maar gek genoeg maakte het bedrijf nog nooit een volledige smartwatch. Tot nu, tenminste. De Fitbit Ionic is het eerste echte horloge van Fitbit, en dat is wel een klein beetje te merken. Gelukkig heeft Fitbit genoeg ervaring op het gebied van fitnesstrackers om de Ionic toch de moeite waard te maken.

Dat Fitbit aan een echte smartwatch werkte, werd helemaal duidelijk toen het Pebble, de maker van de eerste smartwatch ooit, overnam. Gelukkig voor Fitbit is de smartwatchmarkt er nog lang niet uit hoe het perfecte horloge werkt en eruitziet, en kunnen de kleine foutjes die gemaakt zijn makkelijker vergeven worden.

Design

Pebble begon ooit met een vierkant scherm, en hoewel de meeste smartwatchmakers tegenwoordig ‘gewoon’ een rond display maken, kiest Fitbit toch voor een design met rechte hoeken. De meningen daarover op de redactie waren zeer verdeeld. Gelukkig voor Fitbit had ik weinig moeite met die keuze, ook omdat de lichte bolling van het glas zorgt voor ongeëvenaarde kijkhoeken – wel zo handig als je met een hartslag van 170 in de rondte rent of met je armen over een halterstang gebogen hangt.

De Ionic wordt geleverd met een standaard plastic bandje, maar door het universele systeem kun je op webwinkels als AliExpress voor een habbekrats prima bandjes aanschaffen en op je horloge klikken. De drie knoppen op de zijkant zitten niet in de weg, maar geven de Ionic wel een iets minder premium uiterlijk – iets wat verder door de zilveren aluminium behuizing wel goed zit.

©PXimport

Structuur en syncen

Qua menustructuur is de Ionic redelijk logisch opgebouwd, al voelen de knoppen op de zijkant toch wat archaïsch aan, alsof er best een of twee minder op hadden gekund. Het touchscreen werkt namelijk prima, zij het wat sloom, en er is voor het gevoel genoeg ruimte in het menu om ook de items onder de knoppen onder te verwerken.

Synchroniseren met je telefoon gaat over het algemeen prima, al is de verbinding soms wat traag en duurt het even voor je gegevens zijn doorgekomen. De Fitbit-app is een fijn hulpmiddel voor het bijhouden van je sportprestaties en eet-en slaapgewoonten. Verder kun je er watchfaces selecteren om je klok (het is natuurlijk wel een smartwatch) te veranderen, muziek toevoegen (zo’n 300 liedjes), en zelfs enkele apps (Strava!) downloaden. De app is dus prima, maar is samen met Strava ook meteen de enige app waarmee de Ionic kan praten. Geen Google Fit of Apple Health dus, en dat is best lastig als je je prestaties met vóór de aankoop wil vergelijken.

©PXimport

Gebruik

Hoewel de Ionic meer is dan alleen een fitnesstracker, is dat overduidelijk wel de hoofdmoot. Fitbit heeft een ruime ervaring op het gebied van smartbands, en dat merk je. De Ionic beschikt niet over een bijzonder breed scala aan sensoren, maar de belangrijkste, de hartslagmeter en stappenteller, werken erg goed. Tijdens de testperiode ben ik geen vreemde momenten tegengekomen met het tellen van honderden stappen tijdens het stilzitten of een uit het lood staande hartslag – behalve toen de trillingen van mijn scheerapparaat mijn hartslag opeens de hoogte injoegen.

Ook de GPS-tracker gaf weinig problemen. Je kunt de Ionic zo’n tien uur gebruiken met de GPS-verbinding aan, dus je rondje rennen of fietsritje is geen probleem – of je triatlon, want het horloge is volledig waterdicht. Handig is de bekende Fitbit-feature waarbij je horloge herkent wanneer je begint met je run, en je dat dus niet handmatig hoeft aan te geven. Ook het tonen van notificaties werkt als een trein. In de app kun je aangeven van welke specifieke app je al dan niet notificaties op je Fitbit wil ontvangen, van je wekker tot telefoontjes tot WhatsApp aan toe. Je kunt de berichtjes ook lezen, alleen om te antwoorden moet je je telefoon erbij pakken.

Ook Fitbit heeft zijn eigen manier van opladen en dus een eigen kabel en aansluiting, en hoewel we daar tot diep in ons hart op tegen zijn, weet Fitbit die frustratie tot een minimum te beperken. De aansluiting is dezelfde als op de andere wearables van het bedrijf, een magnetische oplader die doet denken aan oude MacBook-plugs. Met een uurtje opladen kun je zo weer een paar dagen vooruit, afhankelijk van hoe intensief je de sensoren gebruikt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

Fitbit springt in het diepe met de Ionic, maar komt snel weer boven water – een klein beetje proestend en trappelend, maar zonder water in te slikken. Dat Fitbit goede fitnesstrackers kon maken wisten we al een tijdje, en mede door de expertise van Pebble zijn ook de meeste smartwatchfeatures redelijk geslaagd. De menustructuur had logischer kunnen zijn als de knoppen op de zijkant simpelweg waren weggelaten, en dat had ook de looks ten goede gekomen. Over het design zijn de meningen verdeeld, maar strak en simpel oogt de Ionic zeker wel. Voor 350 euro zijn er weinig horloges op de markt die zowel notificaties tonen als je een goed kijkje in je sportieve en gezonde leefstijl geven, en hoewel we dat altijd nog veel geld vinden, zouden we voor de Ionic bereid zijn het ervoor neer te leggen.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.