Fitbit ken je natuurlijk van wearables, maar gek genoeg maakte het bedrijf nog nooit een volledige smartwatch. Tot nu, tenminste. De Fitbit Ionic is het eerste echte horloge van Fitbit, en dat is wel een klein beetje te merken. Gelukkig heeft Fitbit genoeg ervaring op het gebied van fitnesstrackers om de Ionic toch de moeite waard te maken.

Dat Fitbit aan een echte smartwatch werkte, werd helemaal duidelijk toen het Pebble, de maker van de eerste smartwatch ooit, overnam. Gelukkig voor Fitbit is de smartwatchmarkt er nog lang niet uit hoe het perfecte horloge werkt en eruitziet, en kunnen de kleine foutjes die gemaakt zijn makkelijker vergeven worden.

Design

Pebble begon ooit met een vierkant scherm, en hoewel de meeste smartwatchmakers tegenwoordig ‘gewoon’ een rond display maken, kiest Fitbit toch voor een design met rechte hoeken. De meningen daarover op de redactie waren zeer verdeeld. Gelukkig voor Fitbit had ik weinig moeite met die keuze, ook omdat de lichte bolling van het glas zorgt voor ongeëvenaarde kijkhoeken – wel zo handig als je met een hartslag van 170 in de rondte rent of met je armen over een halterstang gebogen hangt.

De Ionic wordt geleverd met een standaard plastic bandje, maar door het universele systeem kun je op webwinkels als AliExpress voor een habbekrats prima bandjes aanschaffen en op je horloge klikken. De drie knoppen op de zijkant zitten niet in de weg, maar geven de Ionic wel een iets minder premium uiterlijk – iets wat verder door de zilveren aluminium behuizing wel goed zit.

©PXimport

Structuur en syncen

Qua menustructuur is de Ionic redelijk logisch opgebouwd, al voelen de knoppen op de zijkant toch wat archaïsch aan, alsof er best een of twee minder op hadden gekund. Het touchscreen werkt namelijk prima, zij het wat sloom, en er is voor het gevoel genoeg ruimte in het menu om ook de items onder de knoppen onder te verwerken.

Synchroniseren met je telefoon gaat over het algemeen prima, al is de verbinding soms wat traag en duurt het even voor je gegevens zijn doorgekomen. De Fitbit-app is een fijn hulpmiddel voor het bijhouden van je sportprestaties en eet-en slaapgewoonten. Verder kun je er watchfaces selecteren om je klok (het is natuurlijk wel een smartwatch) te veranderen, muziek toevoegen (zo’n 300 liedjes), en zelfs enkele apps (Strava!) downloaden. De app is dus prima, maar is samen met Strava ook meteen de enige app waarmee de Ionic kan praten. Geen Google Fit of Apple Health dus, en dat is best lastig als je je prestaties met vóór de aankoop wil vergelijken.

©PXimport

Gebruik

Hoewel de Ionic meer is dan alleen een fitnesstracker, is dat overduidelijk wel de hoofdmoot. Fitbit heeft een ruime ervaring op het gebied van smartbands, en dat merk je. De Ionic beschikt niet over een bijzonder breed scala aan sensoren, maar de belangrijkste, de hartslagmeter en stappenteller, werken erg goed. Tijdens de testperiode ben ik geen vreemde momenten tegengekomen met het tellen van honderden stappen tijdens het stilzitten of een uit het lood staande hartslag – behalve toen de trillingen van mijn scheerapparaat mijn hartslag opeens de hoogte injoegen.

Ook de GPS-tracker gaf weinig problemen. Je kunt de Ionic zo’n tien uur gebruiken met de GPS-verbinding aan, dus je rondje rennen of fietsritje is geen probleem – of je triatlon, want het horloge is volledig waterdicht. Handig is de bekende Fitbit-feature waarbij je horloge herkent wanneer je begint met je run, en je dat dus niet handmatig hoeft aan te geven. Ook het tonen van notificaties werkt als een trein. In de app kun je aangeven van welke specifieke app je al dan niet notificaties op je Fitbit wil ontvangen, van je wekker tot telefoontjes tot WhatsApp aan toe. Je kunt de berichtjes ook lezen, alleen om te antwoorden moet je je telefoon erbij pakken.

Ook Fitbit heeft zijn eigen manier van opladen en dus een eigen kabel en aansluiting, en hoewel we daar tot diep in ons hart op tegen zijn, weet Fitbit die frustratie tot een minimum te beperken. De aansluiting is dezelfde als op de andere wearables van het bedrijf, een magnetische oplader die doet denken aan oude MacBook-plugs. Met een uurtje opladen kun je zo weer een paar dagen vooruit, afhankelijk van hoe intensief je de sensoren gebruikt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Conclusie

Fitbit springt in het diepe met de Ionic, maar komt snel weer boven water – een klein beetje proestend en trappelend, maar zonder water in te slikken. Dat Fitbit goede fitnesstrackers kon maken wisten we al een tijdje, en mede door de expertise van Pebble zijn ook de meeste smartwatchfeatures redelijk geslaagd. De menustructuur had logischer kunnen zijn als de knoppen op de zijkant simpelweg waren weggelaten, en dat had ook de looks ten goede gekomen. Over het design zijn de meningen verdeeld, maar strak en simpel oogt de Ionic zeker wel. Voor 350 euro zijn er weinig horloges op de markt die zowel notificaties tonen als je een goed kijkje in je sportieve en gezonde leefstijl geven, en hoewel we dat altijd nog veel geld vinden, zouden we voor de Ionic bereid zijn het ervoor neer te leggen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.