Apple heeft afgelopen maand de app Freeform uitgebracht voor alle nieuwe versies van iOS, iPadOS en macOS. Het kan zijn dat je deze app ineens op jouw apparaat ziet verschijnen. Wat kun je met de app? Wij leggen het uit.

Apple heeft in de afgelopen jaren veel tools gelanceerd om je productiviteit te verbeteren. In iOS 14 kregen de widgets een update, in iOS 15 konden we aan de slag met Focus en nu, in iOS 16, is er Freeform. Deze nieuwe app geeft je groot canvas waar je al je schetsen, aantekeningen en afspraken op kwijt kunt. Doordat je het canvas met andere iPad-, iPhone- of Mac-gebruikers kunt delen, is Freeform een ideale app voor bijvoorbeeld brainstormsessies. De app werkt fijner op een iPad of Mac vanwege het grotere scherm.

Freeform downloaden

Om Freeform te gebruiken, moet je je apparaat bijwerken naar de laatste versie van het besturingssysteem. Voor je Mac is dat macOS 13.1 en voor je iPad en iPhone is dat versie 16.2 van iPadOS en iOS. Ga in de Instellingen-app naar Algemeen en vervolgens naar Software-update om het besturingssysteem bij te werken naar de laatste versie. Na installatie, zul je Freeform automatisch op je apparaat zien staan.

Zo werkt Freeform

Als je Freeform opent, zie je een witte pagina. Dit is het blanco canvas van oneindige omvang, waarop je al je creaties kwijt kunt. Het is het digitale equivalent van een whiteboard. In het menubalkje onderaan vind je opties om tekst in te voeren en plaatjes, diagrammen of notities toe te voegen. Volgens Apple vind je in de Freeform-bibliotheek meer dan 700 vormen van allerlei gangbare voorwerpen en activiteiten. Door je vinger ingedrukt te houden op plaatjes of notities kun je ze slepen over het whiteboard. Door middel van hulplijnen en rasters kun je alle elementen netjes op één lijn krijgen om je canvas zo overzichtelijk mogelijk te houden.

Verder plak je via de rechterknop in de menubalk linkjes naar websites of video’s op het digitale whiteboard, die automatisch afspelen in de Safari- of YouTube-app als je er twee keer op tikt. Je kunt op ieder moment inzoomen om een specifiek deel van je whiteboard te bekijken of juist uitzoomen om een overzicht te krijgen van het gehele canvas. Heb je een Apple Pencil, dan kun je daarmee nog makkelijker aantekeningen maken. Met de camera van iPhone of iPad kun je bovendien rechtstreeks een foto of scan op het bord plaatsen. Je kunt het canvas dus helemaal naar eigen inzicht ‘bekladden’.

Samenwerken

De app biedt meer mogelijkheden dan alleen een blank canvas voorschotelen. Zo nodig je gemakkelijke vrienden of familie uit om samen aan een project te werken. Dit doe je door je vinger ingedrukt te houden op het project en te kiezen voor Deel. Je moet in de Instellingen-app dan wel eerst iCloud voor Freeform inschakelen. Vervolgens kun je de link naar je whiteboard delen met anderen en kun je bovendien aangeven dat alleen mensen met een uitnodiging het canvas mogen bewerken. Er is ook een optie dat anderen het document alleen mogen bekijken.

Je kunt een project ook verslepen naar een groepsapp in de Berichten-app. Alle deelnemers aan het groepsgesprek worden dan automatisch uitgenodigd voor het bord en kunnen er meteen aan meewerken. Als iemand een wijziging aanbrengt, verschijnt daar in de berichtenreeks een melding van. Volgens Apple kunnen er tot honderd gebruikers aan hetzelfde bord werken. Mis je toch wat interactie? Dan kun je ook FaceTime gebruiken, terwijl je samen aan Freeform werkt.

Lees ook: Handleiding: aan de slag met FaceTime.

Heb je meerdere mensen toegevoegd aan je project en wil je zien waar iemand anders aan werkt, dan tik je in het overzicht met deelnemende personen op een naam. Je zoomt dan meteen in op het deel dat door de ander op dat moment bewerkt wordt. Het design van de app is zoals je van Apple gewend bent: strak en kaal, met alleen functies die je écht nodig hebt. Door de koppeling met iCloud worden je projecten op meerdere apparaten gesynchroniseerd.

Niet voor Android

Wil je een brainstormsessie delen of houden met iemand die geen Apple-apparaat of iCloud-account heeft, dan gaat dat helaas niet. De software is er alleen voor Apple-producten. De beste optie is dan om het canvas op te slaan als pdf-bestand en dit te delen. Dit doe je door boven het canvas op het icoontje met de drie puntjes te tikken en vervolgens te kiezen voor Exporteer als pdf. Je kunt het pdf-bestand direct versturen via bijvoorbeeld WhatsApp of e-mail of je kunt het opslaan in de Bestanden-app.

Freeform verwijderen

Hoewel de nieuwe app standaard op alle apparaten van Apple te vinden is, kun je Freeform wel gewoon van je telefoon, tablet of Mac verwijderen. Dit werkt net als het verwijderen van andere standaardapps op de iPhone en iPad door je vinger ingedrukt te houden op de app en te kiezen voor Verwijder app.

Wil je liever aan de slag op digitaal papier in plaats van je Apple-apparaat? Zo kun je schrijven en tekenen op digitaal papier.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.