Matter is een relatief nieuwe nieuwe smarthomestandaard. Goed nieuws: het is ook mogelijk een Matter-apparaat aan Google Home toe te voegen. Hoe je dat precies doet, leggen we uit in dit artikel.

Of het nu over de toekomst van smarthome in het algemeen gaat, of nieuwe producten van onder meer Apple en Ikea die op de markt verschijnen – er is een hoop te doen omtrent Matter. De nieuwe standaard, of beter gezegd: het achterliggende systeem, is in november 2022 gelanceerd, maar toch heeft het nog even geduurd voordat de eerste producten op de markt verschenen. Ook moeten andere platformen en softwaresystemen soms nog aangepast worden, zodat ze Matter ondersteunen. Google heeft dat gedaan met smarthomeplatform Google Home.

Daardoor kun je nu dus een Matter-product aan Google Home toe te voegen. Voordat je dat echter kunt doen, moet je wel zeker weten dat het product ook Matter-support aan boord heeft. Voor nieuwe producten geldt dat je dit op de doos kunt zien staan. En anders ben je aangewezen op app-updates en -meldingen, informatie die op de website van de fabrikant staat of nieuwsberichten die melden dat de ondersteuning gearriveerd is. In sommige gevallen moet je nog even wachten op de ondersteuning. Fabrikanten als Nuki en Philips Hue kijken voorlopig de kat uit de boom.

Google Home en Matter: dit heb je nodig

Daarnaast is het een vereiste dat je beschikt over een zogenaamde Google Matter-controller. Dit klinkt ingewikkelder dan het is, want het gaat om één van de volgende producten:

✔ Google Home
✔ Google Home Mini
✔ Nest Mini
✔ Nest Audio
✔ Nest Hub (eerste en tweede generatie)
✔ Nest Hub Max
✔ Nest Wifi Pro (Wi-Fi 6E)

Het gaat dus voornamelijk om slimme speakers, smart displays en de Wifi Pro-versie van het Nest-meshnetwerk. Daarnaast moeten de Matter-controllers van Google ook Thread ondersteunen, wanneer je een apparaat met Thread wil toevoegen aan het netwerk. Dat is weer een ander protocol, dat samen met Matter werkt. Ze werken als het ware hand in hand en versterken elkaar kwaliteiten. Apparaten met de Thread Border Router-functionaliteit kunnen het netwerk verstevigen en vergroten, en zorgen voor een stabiele verbinding van het lokale netwerk.

Matter-apparaat toevoegen aan Google Home

Wanneer je aan alle eisen voldoet en het product dat je wil toevoegen is geïnstalleerd en wel (volgens de instructies die de fabrikant geeft), dan herkent de Google Home-app het apparaat automatisch. Je tikt dan op de notificatie en kunt meteen doorgaan met het scannen van de benodigde code. Mocht de app het product niet meteen zien, of werk je op iOS, dan moet je het dus handmatig toevoegen. Zorg ervoor dat het apparaat in kwestie aanstaat en open de Google Home-app. Ga dan naar Apparaten (op de navigatiebalk) en druk rechts onderop op de knop Toevoegen.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Tik in het nieuwe scherm op Nieuw apparaat en selecteer het huis waaraan je dat wilt toevoegen. Druk op Volgende en zet eventueel de locatiediensten aan om opnieuw een scan van je directe omgeving uit te voeren. Wellicht herkent de Google Home-app het apparaat nu wel. Is dat niet het geval, dan tik je op het scherm daarna op Apparaat met Matter. Je kunt een apparaat op twee manieren toevoegen: door een QR-code te scannen of door de koppelingscode handmatig in te voeren. Druk op Volgende en geef daarna aan dat je akkoord gaat met Googles voorwaarden.

Matter-product uit Google Home verwijderen

Net zoals menig ander product binnen de Google Home-app is het ook nu mogelijk Matter-producten te verwijderen wanneer je ze niet meer gebruikt. Je opent hiervoor de Home-app en gaat naar de tab voor Apparaten. Tik op het apparaat of de accessoire die je wilt verwijderen en selecteer daarna het tandwielicoon, rechtsboven in het scherm. Daar vind je de optie voor het verwijderen van dit apparaat. Is het product alleen gelinkt aan Google Home? Dat is de knop voor verwijderen voldoende. Anders moet je het product eerst loskoppelen van andere diensten; die optie staat op dezelfde pagina.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.