Woningbeveiliging heeft voor veel mensen een hoge prioriteit. Ze plaatsen steeds vaker kwalitatieve deursloten of een alarmsysteem, maar ook camera’s zijn een populaire beveiligingsmethode. Vind je het onprettig dat een (over)buurman een camera heeft opgehangen? In dit artikel vertellen we je wat de regels zijn rond camerabewaking en welke stappen je kunt ondernemen om je privacy te waarborgen.

Lees ook: 12 beveiligingscamera's met app getest

Dit zijn de belangrijkste regels rond camerabewaking

Mag je buurman een camera plaatsen aan de buitenzijde van zijn woning? Het is lastig om daar een simpel antwoord op te geven. In beginsel is het toegestaan om een beveiligingscamera op te hangen rond je eigen woning, maar er zijn wel regels aan verbonden. We zetten de belangrijkste regels rond camerabewaking door particulieren voor je op een rij.

Net als in de rest van Europa hebben we in Nederland te maken met de AVG, de Algemene Verordening Gegevensbescherming. Deze privacywetgeving is in het leven geroepen om de privacy van burgers te beschermen. Volgens de AVG moet alle verwerking van persoonsgegevens, waar ook cameraopnames van personen onder vallen, rechtmatig en transparant zijn. 

Dat betekent onder meer dat de plaatser van de camera een goede reden moet hebben om de openbare weg te filmen en de beelden ervan op te slaan. Het beveiligen van eigendommen, zoals een auto, kan bijvoorbeeld een geldige reden zijn. Daarbij moet de plaatser van de camera zoveel mogelijk voorkomen dat de privacy van anderen in het geding komt. 

Daarnaast moeten voorbijgangers ervan op de hoogte zijn dat ze gefilmd worden. Dat betekent dat beveiligingscamera’s duidelijk zichtbaar moeten zijn en dat er met een sticker of bord moet worden duidelijk gemaakt dat er sprake is van cameratoezicht. Het is strafbaar om iemand stiekem te filmen. 

©Andrey Popov

Deze stappen kun je ondernemen

Maak een praatje met je buren

Heb je het gevoel dat de camera van je buurman onnodig je woning of tuin filmt? Het is slim om eerst in gesprek te gaan met je buren. Leg je zorgen uit en vraag of je buurman je wil laten zien wat de camera precies filmt. Klopt je vermoeden dat (een gedeelte van) je huis en/of tuin in beeld is, vraag dan of je buurman de camera zo wil draaien dat je huis of tuin niet langer gefilmd worden. Is dit niet mogelijk, bijvoorbeeld omdat je buurman geen oprit of voortuin heeft? Probeer dan met elkaar tot een oplossing te komen. Misschien kan de buurman de camera verplaatsen of zelfs verwijderen. 

Je kunt ook voorstellen om een boom of ander obstakel in jouw tuin of dat van buurman te (laten) plaatsen, zodat het zicht van de camera op je woning wordt belemmerd. Daarnaast kun je overleggen met je buren of het mogelijk is om de woning op een andere manier te beveiligen, zoals met beveiligingssensoren.

Er zijn ook enkele andere opties die je aan je buren kunt voorleggen. Slimme beveiligingscamera’s zijn namelijk zo in te stellen dat ze een opname starten zodra er beweging wordt gedetecteerd. Het is vaak ook mogelijk om zones in te stellen, zodat er enkel wordt gefilmd als er beweging wordt waargenomen in die zone, zoals op de oprit of in de voortuin. Zo kan voorkomen worden dat iedere voorbijganger op de openbare weg gefilmd wordt. Sommige beveiligingscamera’s, zoals van Ring, beschikken bovendien over een privacy mask of privacy zone. Hiermee kan een gedeelte van wat de camera opneemt gemaskeerd worden. In beide gevallen moet je erop vertrouwen dat je buren deze maatregelen ook daadwerkelijk (blijven) uitvoeren.

©Tatsiana Yatsevich (Caftor)

Van buurtbemiddeling tot laatste redmiddel

Komen jullie er samen niet uit? Dan is het (helaas) nodig om vervolgstappen te nemen. De eerstvolgende stap is buurtbemiddeling of mediation. Een bemiddelaar of mediator kan helpen om alsnog een gezamenlijke oplossing te vinden. Het enige nadeel is dat je buren hier wel aan mee moeten willen werken. 

Willen je buren dit niet? Of is er onverhoopt geen oplossing gevonden waar beide partijen tevreden mee zijn? Dan kun je overwegen contact opnemen met een wijkagent van de politie. Die kan ook bemiddelen tussen jou en je buren. Doe dit alleen als je vindt dat je privacy zo erg geschaad wordt dat je er veel last van ondervindt. Het inschakelen van de politie kan je relatie met de buren namelijk (nog verder) verstoren. 

Als laatste redmiddel kun je met behulp van een advocaat naar de rechter stappen. Oordeelt de rechter dat je buren zich niet aan de regels houden, dan kan de rechter eisen dat de camera verwijderd moet worden. Houd er rekening mee dat het geld kost om naar de rechter te gaan en dat het de relatie met je buren zal schaden. 

Maak een melding bij Autoriteit Persoonsgegevens

Het is ook mogelijk om een melding te maken bij de Autoriteit Persoonsgegevens. De AP is verplicht om elke klacht in behandeling te nemen en te onderzoeken. Dat betekent echter ook dat het lang kan duren voordat je klacht in behandeling wordt genomen.

Lees ook: Zo kies je het beste alarmsysteem om je huis te beveiligen

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.