ID.nl logo
Fietsendragers: trekhaak, dak of achterklep? Dit moet je weten
© AlexGo - stock.adobe.com
Mobiliteit

Fietsendragers: trekhaak, dak of achterklep? Dit moet je weten

Voor wie zijn fiets graag meeneemt op vakantie of regelmatig nieuwe fietsroutes rijdt, is een fietsdrager onmisbaar. Er zijn verschillende manieren om je fiets te vervoeren, maar welke is voor jou het beste? We zetten de voor- en nadelen van trekhaakdragers, dakdragers en achterklepdragers voor je op een rij. Zo ben je er zeker van dat je je fietsen veilig vervoert, zonder in te leveren op rijcomfort en gemak.

In dit artikel vertellen we je: 🚗🚲 Wat de voor- en nadelen zijn van de drie soorten fietsendragers. 🚗🚲 Welke fietsen je met welk type fietsendrager kunt vervoeren. 🚗🚲 Op welke kosten je ongeveer kunt rekenen.

Ook interessant: Dit zijn vijf stevige fietsendragers voor hooguit 700 euro

Een fietsendrager maakt het eenvoudig om je fiets(en) zonder al te veel inspanning over lange afstanden te vervoeren. Of je nu naar een fietsvakantiebestemming rijdt of een route wilt fietsen die zich wat verder weg bevindt: een fietsendrager biedt flexibiliteit en vrijheid. De dragers zijn doorgaans zó ontworpen dat je de fiets(en) veilig kunt vervoeren, zonder bang te zijn dat je ze onderweg verliest of dat het schade toebrengt aan je auto of fiets(en). We bespreken de voor- en nadelen van de verschillende opties, zodat je een weloverwogen keuze kunt maken.

Trekhaakdragers

Een trekhaakdrager is makkelijk in gebruik en bovendien eenvoudig te bevestigen aan je auto. Sommige van dit soort fietsendragers hebben een kantelfunctie, waardoor de kofferbak toegankelijk blijft zonder dat je de drager hoeft te verwijderen. Een trekhaakdrager biedt doorgaans plek voor meerdere fietsen. De trekhaakdrager is dan ook geschikt voor wie graag met het hele gezin op (fiets)vakantie gaat, omdat je – afhankelijk van het model – tot wel vier fietsen kunt meenemen. Ook zijn trekhaakdragers tegenwoordig steeds vaker geschikt voor e-bikes, maar het is belangrijk dat het maximale draagvermogen van de trekhaak het hoge gewicht aankan. 

Hoewel een trekhaakdrager als een erg aantrekkelijke optie klinkt, heb je uiteraard wel een auto mét een trekhaak nodig. Lang niet alle auto's hebben er standaard een. Een andere auto kopen is overigens ook niet nodig. Vaak kun je achteraf nog een trekhaak op je auto laten bevestigen. Dit kost je ongeveer tussen de 800 en 1.100 euro. Het is dan wel handig om een auto te hebben die ook daadwerkelijk extra gewicht kan dragen. Dan heb je nog de kosten voor de drager zelf. Voor een fietsendrager voor twee e-bikes ben je al snel minstens 450 euro kwijt.

Ook is het goed om te weten dat een trekhaakdrager het zicht naar achteren kan beperken. De fietsen staan immers pal achter de achterklep. Het verminderde zicht kan het lastiger maken om bijzondere verrichtingen uit te voeren, zoals parkeren of achteruit rijden. Je bent ook verplicht om een witte kentekenplaat te gebruiken zolang de fietsendrager aan je auto bevestigd zit. Door het formaat en het gewicht van een trekhaakdrager kan het daarnaast een uitdaging zijn om hem op te bergen in periodes dat je hem niet gebruikt. 

Lees ook: Fietsendrager monteren op de trekhaak je auto? Dit is de beste manier

©Alena

Dakdragers

Een dakdrager lost een paar nadelen van de trekhaakdrager op. De kofferbak blijft namelijk goed toegankelijk en doordat er geen fietsen achterop staan, wordt ook je zicht niet beperkt. Dit zijn de voornaamste redenen om een dakdrager te verkiezen boven een trekhaakdrager. Ook is de prijs te overzien; dakdragers zijn al verkrijgbaar voor enkele tientjes per drager, al kan de prijs oplopen tot boven de 100 euro. Je auto moet echter wel over een dakrails beschikken. Dit kan afhankelijk van het automodel op een later moment worden aangebracht.

Tegelijkertijd zorgt de locatie van de fietsen op het dak voor een aantal nieuwe uitdagingen. Je moet nu namelijk rekening houden met de doorrijhoogte in onder meer parkeergarages, tunnels en tolpoorten. Mogelijk moet je op reis voor een andere, minder snelle route kiezen. Ook moeten de fietsen ook op een of andere manier op het dak worden bevestigd. Het hoog moeten tillen van de fietsen kan bovendien fysiek uitdagend zijn. Daardoor zijn zwaardere fietsen zoals e-bikes geen goede match. Daarnaast vangen de fietsen tijdens het rijden een hoop wind, wat niet alleen je brandstofverbruik omhoog brengt, maar ook voor geruis kan zorgen. Het verschilt per persoon of je dat laatste als storend ervaart. Verder is er plek voor maximaal drie fietsen.

Achterklepdragers

Achterklepdragers zijn erg interessant voor mensen die slechts zo nu en dan hun fiets willen vervoeren. De drager is makkelijk te bevestigen en weer te verwijderen. Vaak heb je niet eens gereedschap nodig. Dit type fietsdrager is bovendien ideaal als je een auto zonder trekhaak en dakrails hebt. Een achterklepdrager neemt daardoor minder extra kosten met zich mee en is goedkoper in aanschaf dan de andere opties die al in dit artikel zijn genoemd. Je hebt er al een voor rond de 100 euro. 

De voordelen van een achterklepdrager zijn echter niet eindeloos, want deze fietsdrager is doorgaans minder stabiel en stevig. Dit merk je vooral bij hogere snelheden en hobbelige wegen. Ook is er doorgaans iets minder ruimte voor de fietsen. Reken op maximaal twee en soms drie fietsen. Daarnaast is het niet mogelijk om er een e-bike mee te vervoeren, vanwege het lage draagvermogen dat een achterklepdrager aankan. 

Een van de nadelen van trekhaakdragers blijft bovendien in stand, want het zicht naar achteren wordt ook hier beperkt. Doordat de drager aan de achterklep wordt bevestigd, loop je ook iets meer risico op schade aan de lak van de auto of de fietsen wanneer de drager niet op de juiste manier wordt gebruikt. Ook niet onbelangrijk: het openen van je kofferbak kan afhankelijk van het model vrij lastig zijn als de drager is bevestigd. 

Lees ook: Zo weet je of een fietsendrager geschikt is voor je auto én je fiets(en)

▼ Volgende artikel
Ontwerp van Nothing Phone (4a) onthuld
Huis

Ontwerp van Nothing Phone (4a) onthuld

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

View post on X
▼ Volgende artikel
Waarom je monitor op het moederbord aansluiten je pc vertraagt
© Provokator
Huis

Waarom je monitor op het moederbord aansluiten je pc vertraagt

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Hier moet je de HDMI-kabel dus níét in steken als je de beste prestaties wilt.

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Situaties waarin je deze aansluiting sowieso moet vermijden

Het aansluiten op het moederbord is een absolute dealbreaker voor iedereen die met visuele content werkt of veeleisende games speelt. Als je voor honderden euro's een videokaart hebt aangeschaft, is het een kostbare vergissing om de monitor ergens anders in te pluggen.

Ook bij het gebruik van een 4K-monitor kan de interne chip de verversingssnelheid vaak niet bijbenen, waardoor je naar een schokkerig beeld zit te kijken terwijl je hardware veel vloeiender kan presteren. Voor creatieve professionals die software gebruiken voor 3D-rendering is het gewoon onmogelijk om te werken; de software zal vaak zelfs een foutmelding geven omdat de benodigde grafische bibliotheken niet worden ondersteund door de standaard processor-chip.

De snelle poorten zitten meestal verder naar onderen en zijn doorgaans horizontaal gepositioneerd.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.