Steeds meer mensen in Nederland maken gebruik van deelauto's. Het concept is simpel: je huurt een auto wanneer je die nodig hebt, in plaats van er constant een tot je beschikking te hebben. De populariteit van deelauto's is niet verwonderlijk: ze zijn goed voor het milieu, zorgen voor minder parkeer- en filedruk én ze besparen je veel geld. ID.nl praat je bij.

Lees ook: Parkeren met EasyPark: zo werkt het

Wat is autodelen?

Car sharing, de Engelse benaming voor autodelen, houdt in dat meerdere mensen gebruik maken van dezelfde auto. In plaats van dat elke persoon een eigen auto heeft, deelt men auto's die beschikbaar zijn via een bedrijf of organisatie. Je betaalt vaak per uur of per kilometer. Alles wordt meestal geregeld via een app of website. Deelauto’s verminderen parkeerdrukte en CO₂-uitstoot. Ze dragen dus bij aan een schone en leefbare omgeving. Bovendien kun je er als gebruiker je maandelijkse kosten mee drukken!

Dit zijn de voordelen van car sharing voor jou

Behalve dat je er een goed gevoel van krijgt (omdat je op deze manier echt iets bijdraagt aan een beter milieu), zit het grote voordeel voor jou als autodeler toch vooral in je portemonnee. Door geen fulltime eigenaar te zijn van een auto, druk je kosten. Volgens de berekeningen van het Nibud kost een auto je zo’n 332 tot 671 euro per maand. Het Nibud houdt hierbij rekening met vaste en variabele lasten waaronder de afschrijving, verzekeringen, motorrijtuigenbelasting, het onderhoud en de brandstof.

Veel auto’s staan dagenlang stil. Gebruik jij je auto niet elke dag? Omgerekend betaal je er wel tien tot twintig euro per dag. Zonde! Voor een deelauto betaal je alleen voor wat je daadwerkelijk rijdt. Dat kan per dag of zelfs per uur. In de lagere prijsklasse vind je al een deelauto voor 21 euro per dag. Bij die prijs zit álles inbegrepen, ook het aantal kilometers dat je er zonder extra kosten mee kunt rijden. Ook heb je niet te maken met extra kosten voor wegenbelasting, pechhulp, onderhoud, apk, elektra, verzekeringen en benzine.

©MP Studio

4x voordelen voor het milieu

1. Het aantal voertuigen op de weg vermindert, wat zorgt voor emissiereductie. Oftewel, CO₂-uitstoot vermindert. Minder schadelijke stoffen in de lucht zorgen voor een gezondere luchtkwaliteit
2. Autodelen stimuleert de keuze voor milieuvriendelijke voertuigen. Heb je niet 24/7 een auto ter beschikking, dan is de kans groter dat je voor korte afstanden vaker de fiets pakt of gebruikmaakt van het openbaar vervoer. Daarmee sla je twee vliegen in één klap: want vaker de fiets pakken bevordert ook nog een gezondere leefstijl!
3. Elektrisch rijden wordt toegankelijker. Deelauto’s komen namelijk steeds vaker in elektrische vorm. Het aanschaffen van een elektrische auto is een flinke uitgave, maar met carsharing betaal je veel minder voor een rit met een elektrische auto.
4. Het vermindert de autoproductie en de schadelijke stoffen die daarbij vrij komen. 

Daarnaast zijn deelauto's ook goed nieuws voor verkeersdrukte en files (minder auto's = enfin, je snapt hem) én zorgen ze ervoor dat parkeerproblemen minder worden. Vooral in grote steden is dat erg prettig!

©CiceroCastro

5 manieren van autodelen: welke past bij jou?

Er zijn veel verschillende manieren waarop je aan autodelen kunt doen. Hieronder zie je welke vijf mogelijkheden je hebt.

1. Klassiek: Aanbieders als Mywheels, Greenwheels of MobiGo bieden auto’s aan die je 24/7 kunt huren. Ze hebben vaak een vaste parkeerplek waar je de auto ophaalt en terugzet.
2. Oneway: De deelauto kun je gebruiken voor enkele reizen en hoef je niet terug te zetten, maar kun je in een ander gebied op een daarvoor bestemde parkeerplaats parkeren. Sixt biedt dit met Sixt share bijvoorbeeld al sinds 2020 aan, met uitsluitend elektrische auto's.
3. Particulier: Op online platforms kun je auto’s lenen van particulieren. Als verhuurder kun je dus deels de kosten van je eigen auto terugverdienen. Veel gemeenten raden Snappcar aan voor particulier gebruik.
4. Privaat: Autodelen met vrienden, familie of collega’s? Kijk dan eens op Vereniging Gedeeld Autogebruik om te checken welke voordelen je eruit kunt halen. Dan kun je denken aan parkeervergunningen voor meerdere parkeergebieden.
5. Zakelijk: Werkgevers hebben bijvoorbeeld auto’s van de zaak of leaseauto’s die je onderling met collega’s kunt gebruiken. De werkgever bieden ze ook weleens aan op peer-to-peer platforms of hebben poolauto’s die je als werknemer kan huren voor privégebruik.

©BillionPhotos.com

Registreren, betalen en tanken: zo werkt car sharing 

Voordat je de deelauto instapt en ermee weg kunt rijden, geldt er een registratieplicht. Je wordt lid van een platform of je vult het registratieformulier in bij een aanbieder. Dat kan vaak op de website of via de app. Hier vul je je persoonlijke- en betalingsgegevens in. Voor de registratie moet je minimaal 18 jaar zijn en heb je een geldig (Europees) rijbewijs en ID-kaart of paspoort nodig. 

Check goed wanneer er kosten in rekening worden gebracht. Per aanbieder kan de betaalmethode verschillen. Bij de een kun je vrijblijvend lid worden en betaal je pas na de rit, terwijl je bij de ander een abonnementsvorm moet afnemen. In de kosten zit ook een vast aantal kilometers begrepen. Rijd je meer? Dan betaal je per kilometer extra. 

Ben je aangekomen op de bestemming? De auto laat je achter volgens de afspraken, bijvoorbeeld met een halfvolle tank of volgeladen tot een bepaald niveau. Tanken doe je met de benzinepas van de auto of het is zo geregeld dat je de benzine krijgt terugbetaald. Bewaar de bon dus goed!

Groeiende deelmobiliteit 

In 2023 nam volgens het CROW aantal deelauto’s toe. Dat is niet gek, want het gebruik van de auto’s wordt steeds makkelijker gemaakt door handige apps waarmee je ze eenvoudig kunt vinden, reserveren en betalen.

Vooral in grote steden is autodelen vrij praktisch en makkelijk. In steden als Amsterdam en Utrecht wordt autodelen al in het gemeentelijk beleid gestimuleerd. Maar ook in kleinere steden als Nijmegen (dat zichzelf een groene stad noemt) en Amersfoort (waar al jarenlang deelauto’s rondrijden) is carsharing een hot topic. En zelfs in meer landelijke gemeenten waar carsharing een grotere uitdaging is vanwege de infrastructuur, beperkte vraag en uitgestrekte afstanden, zien sommige gemeentes toch het voordeel van deelauto’s in. Zo konden inwoners van Soest een gratis proefritje maken in een deelauto. 

Het aantal deelauto’s dat je in landen tegenkomt, varieert wereldwijd. Zeker in Europese landenkom je ze steeds vaker tegen. In Duitsland kun je met Car2Go, in Frankrijk met Autolib’ en in Zweden met Sunfleet een auto delen. Hierdoor wordt het combineren van verschillende vervoermiddelen eenvoudiger. Voor een lange afstand door Europa kun je bijvoorbeeld de trein gebruiken. Vervolgens pak je een deelauto om de bestemming te verkennen.

Autodelen is niet langer een trend, maar een blijvertje. Of het in de toekomst mogelijk is om de zelfrijdende auto te delen, is vanwege de verschillende wetten en plichten nog de vraag. De zelfrijdende taxi rijdt in ieder geval al wel. Maar daarvoor moet je nu nog naar Amerika.    

🍀 Ook goed voor het milieu: 👇

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.