Zolang je iOS apparaat doet wat het moet doen is er niks aan de hand natuurlijk. Maar als bijvoorbeeld een bepaalde app er steeds weer uitklapt tijdens het gebruik, dan is een beetje foutzoeken soms best handig. En net als ieder ander besturingssysteem bevat ook iOS een logboek. Al is het wel op een vreemde plek verstopt.

Geen enkel besturingssysteem is foutloos. Er gebeuren altijd onverwachte dingen waardoor ergens iets misloopt. In negen van de tien gevallen merk jij als eindgebruiker daar niets van. Het meeste is zelfherstellend. Het meest voorkomende verschijnsel van áls er iets mis gaat is een crashende app. In het geval van iOS verdwijnt deze dan gewoon uit beeld. Gebeurt dat eens een heel enkele keer, dan valt daarmee te leven. Het hoort niet, maar ok. Gebeurt het regelmatig (of zelfs altijd), dan is er meestal iets mis met een app. Soms helpt verwijderen en opnieuw installeren. Maar als een programmeur echt een bug in z'n app heeft 'geïmplementeerd' doe je daar als eindgebruiker niks aan. Het is in dat geval zaak om contact met de leverancier of programmeur van de app contact op te nemen. Het is dan praktisch om alvast een crash report mee te sturen. Zo'n crash report vind je terug in de logboeken van iOS. Voordat we daarin duiken alvast een waarschuwing: je vindt hier ongetwijfeld (behalve misschien als je net een nieuw nog nauwelijks gebruikt apparaat in handen hebt) een lange lijst aan 'events'. Laat je daardoor niet afschrikken: als je er tijdens het gebruik van je apparaat niks van merkt: lekker zo laten. Bovendien geldt dat een flink deel van de meldingen die je ziet geen fouten zijn, maar gewoon systeemgebeurtenissen als bijvoorbeeld het opschonen van RAM enzovoorts. Waar je straks naar op zoek moet is de naam van je dwarsliggende app.

Verstopt

Waarschijnlijk om de gemiddelde gebruiker niet onterecht ongerust te maken, heeft Apple het iOS logboek een beetje verstopt. Je vindt het door de app Instellingen te starten. Tik daarin op - hoe logisch - Privacy, dan op Analyse en vervolgens op Analysegegevens. De beloofde lange rij met gebeurtenissen wordt nu getoond, netjes op alfabetische volgorde. Zoek naar de naam van de dwarsliggende app en tik hierop. Pak bij voorkeur het meest recente crash report (want dat is het meestal). Je ziet nu een nieuw paneel met voor jou weinig zeggende gegevens. Als het goed is zetten ze een programmeur echter rap op het goede spoor betreffende de oorzaak van de fout. Om het crash report te mailen, klik je op de deelknop rechtsboven en daarna op E-mail. Het rapport wordt netjes als bijlage aan een nog lege mail toegevoegd en je kunt de overige zaken zelf verder invullen. Het logboek van iOS komt mogelijk ook van pas als je eens contact opneemt met de Apple helpdesk in geval van een meer serieus probleem. In principe wordt alles wat afwijkend is hier opgeslagen. Maar nogmaals: ga je er ook niet druk over maken als je aan de oppervlakte (ofwel tijdens dagelijks gebruik) niks merkt. Dat is zinloos!

©PXimport

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.