De Nokia 5710 XpressAudio is een dumbphone die de nadruk op een muziekbeleving legt. Het toestel heeft dus een leuke gimmick die je wellicht over de streep kan trekken. Rechtenhouder HMD Global levert hier standaard een setje oordopjes bij, voor een prijs van pakweg 90 euro.

De Nokia 5710 XpressAudio is een leuke dumbphone. Dat is het type smartphone dat eigenlijk over weinig tot geen slimme functies beschikt. In de afgelopen weken hebben we er een aantal getest op op ID.nl, zoals de Light Phone II en Punkt MP02. Die telefoons hebben zo hun eigen sterke en zwakke punten, maar behalen één belangrijk doel: minder met je smartphone bezig zijn. Datzelfde geldt voor de Nokia 8210 4G en Nokia 2660 Flip, die je ook prima kunt geven aan de wat oudere gebruikers onder ons. Maar hoe zit het precies met de Nokia 5710 XpressAudio?

Lees ook: Smartphone-detox, hoe serieus is jouw smartphone-verslaving?

Nokia 5710: duurste van de drie

Van de drie Nokia-telefoons die we in korte tijd getest hebben, is dit het duurste model. Dat komt doordat rechtenhouder HMD Global ervoor gekozen heeft een setje oordoppen in de behuizing te verwerken. Zo vaak zien we dit soort dingen niet gebeuren, dus dat is een leuke extra. Mocht je al wat langer meelopen, dan weet je waarschijnlijk dat dit toestel een iteratie is op de Nokia 5800 XpressMusic. Dit was eveneens een telefoon die de nadruk op muziek legde. Je betaalt ongeveer 90 euro voor deze plastic smartphone. De vraag is dan: is die zijn prijs wel waard?

Aangezien de Nokia 5710 XpressAudio werkt op hetzelfde systeem als de twee eerdergenoemde Nokia-smartphones, moeten we er opnieuw rekening mee houden dat je hier apps aantreft waar je mogelijk niet op zit te wachten. Denk dan aan Facebook, verschillende games (waar je voor moet betalen) en een webbrowser. Handige toevoegingen, zoals een navigatie-app of misschien zelfs iets als Spotify, ontbreken dan weer. Waarom zou je wel sociale media toevoegen (waar je juist aan wil ontsnappen) en geen muziekstreamingdienst, op deze telefoon? Ik begrijp het niet zo goed.

Eén van de extra apps op de Nokia 5710 XpressAudio is Oordopjes. Dat is natuurlijk handig, aangezien je die er gewoon bij krijgt. Wanneer je de app opent, zie je de accustatus staan. Ook zie je of je er verbinding mee maakt of niet. En als dat niet het geval is, kun je er met een paar keer klikken snel verbinding mee maken. Opvallend is dat je ze wel eerst handmatig moet koppelen voordat je ze kunt gebruiken. Maar aangezien het een eenmalig proces is en het redelijk pijnloos gaat, weegt dat niet te zwaar. Zodra je ze uit de houder haalt en bluetooth staat aan, maken ze meteen verbinding.

Oordopjes op de Nokia 5710 XpressAudio

De oordopjes hebben een gladde buitenkant en geen siliconen tips. Dat betekent dat ze dus redelijk gemakkelijk uit je oren glijden. Niet alleen omdat het omhulsel zo glad is, maar ook omdat het een one size fits all is. Nu mag je voor deze prijs geen uitgebreide selectie aan siliconen oordoppen verwachten die een pasvorm voor allerlei soorten gehoorgangen aanbieden, maar toch voelt het goedkoop aan. Als je echter gewoon stilzit achter een bureau of het openbaar vervoer, dan blijven ze op zich goed zitten, maar het kan zijn dat jouw ervaring, door de vorm van je oren, anders is.

De oordopjes hebben geen bedieningselementen. Je zult alles dus via je telefoon moeten regelen. Dat is geen groot probleem. Tenminste, we testen dit toestel met het idee zo min mogelijk met onze telefoons bezig te willen zijn. Muziek en volume bedienen vereist dus wederom een smartphone in de hand. Gezien de prijs ligt dat in de lijn der verwachtingen. Een groot voordeel is dat de Nokia vijf handige, extra knoppen aanbiedt (naast het scherm) waarmee je snel van nummer wisselt, muziek pauzeert en het volume bedient. Je moet het toestel daarvoor wel (gelukkig) ontgrendelen.

De audiokwaliteit van de oordopjes is… redelijk. Wanneer ze goed zitten, dan is er een duidelijke baslaag aanwezig, maar die is niet echt warm te noemen. De hogere tonen worden snel afgemeten, waardoor er niet echt sprake is van een breed bereik. De Nokia 5710 XpressAudio heeft verder geen opties binnen de software om de muziekervaring te verbeteren, dus dat is jammer. Maar goed, dan komt die prijs dus weer om de hoek kijken. Ik wil niet alles constant snel wegwuiven vanwege die lage prijs, maar je kunt nou eenmaal niet hoge kwaliteit verwachten. Het is simpelweg degelijk.

Fijne dikte, mooi scherm

Op andere fronten scoort de Nokia 5710 XpressAudio in principe ook prima. Hij heeft een mooie dikte en ligt daardoor lekker in de hand (beter dan bijvoorbeeld de Nokia 8210 4G). Sms’jes typen op deze smartphone is wat mijn fijn, omdat de knoppen redelijk klein zijn. Reden te meer om wat minder berichten te versturen gedurende de dag. Daarnaast is dit toestel minder geschikt voor senioren. Dat komt doordat – net als op de 8210 – er minder opties zijn voor mensen die wat slechter kunnen zien. Zo kun je bijvoorbeeld de icoontjes in beeld niet vergroten, maar de teksten gelukkig wel.

Aangezien het scherm iets compacter is dan op de Nokia 8210 4G en Nokia 2660 Flip, is de kwaliteit wat hoger. De resolutie op deze drie toestellen is hetzelfde, waardoor de pixeldichtheid (het aantal pixels per inch) groter is. Dergelijke verschillen vallen helaas alleen maar op wanneer je de telefoons naast elkaar zou leggen. Qua kleuren en kijkhoek scoort de XpressAudio hetzelfde als de andere twee, dus daar win je dan weer niets mee. Verder blijft het top dat HMD Global ruimte aanbiedt voor twee simkaarten (voor werk en privé, bijvoorbeeld) evenals een micro-sd-kaart, voor je muziek!

Je zult dus je eigen muziek moeten aanleveren. Ik heb er een oude harde schijf bij moeten pakken waar mijn muziekcollectie van pakweg tien jaar geleden op stond, aangezien de Nokia 5710 XpressMusic werkt met ouderwetse en betrouwbare mp3’tjes. Die heb komen van cd’s af die ik jaren geleden ingescand heb. Dit was een ware trip down memory lane. Heb je die niet, dan zul je daar zelf dus werk van moeten maken; dat kun je als een groot nadeel zien. Verder is het raar dat er geen usb-c-poort is en dat die camera niets voorstelt (maar goed, daar haal je hem ook niet voor in huis).

Conclusie: Nokia 5710 XpressAudio kopen?

Al met al kan ik zeggen dat de Nokia 5710 XpressAudio veel dezelfde nadelen heeft als de Nokia 8210 4G (zoals een micro-usb-poort en een rare appsselectie) en het ontbreekt aan een aantal positieve punten van de Nokia 2660 Flip (zoals fijne knoppen en seniorenopties). De meegeleverde oordopjes klinken redelijk op z’n best, maar moeten maar net goed passen in je oren. Het is echter een leuke extra, maar gezien het gebrek aan een audiodienst (naast de radio, waardoor je dus zelf je muziek moet verzorgen) geen echte doorslaggevende factor om dit toestel boven een ander te verkiezen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.