De Light Phone II kan helpen bij het verbreken van negatieve gewoontes, zoals doelloos door sociale media scrollen en afgeleid worden door binnenkomende notificaties. Het toestel is vrij basaal in opzet, maar kan je toch bieden wat je nodig hebt op dagelijkse basis wanneer je bepaalde tools toevoegt. Tijd om de minimalistisch telefoon onder de loep te leggen.

Het is heel typisch. Ik wilde net iets gaan doen, maar toen kreeg ik een berichtje binnen op mijn smartphone. Ik gaf antwoord, kreeg nog een bericht, keek ook daar naar en legde mijn telefoon weg. Ik draaide me om en realiseerde me dat ik niet meer wist wat ik zou gaan doen. Ik was volledig afgeleid door de vraag of ik van iemand een kookboek wilde overnemen en terwijl ik deze alinea schrijf, weet ik nog steeds niet waarom ik net wilde opstaan. Dit is niet de manier waarop we meestal een recensie beginnen, maar voor de Light Phone II is het wel heel toepasselijk.

Voor deze telefoon draait het namelijk om de persoonlijke ervaring. Ik kan hier specificaties opnoemen en hem zelfs vergelijken met telefoons binnen dezelfde prijsklasse (van ongeveer 250 euro). Maar daar heb je vrij weinig aan, als je het mij vraagt. De Light Phone II is namelijk geen smartphone, maar een zogenaamde dumbphone. De naam is waarschijnlijk een beetje gekscherend bedoeld, maar waar het op neerkomt is dat je te maken hebt met een minimalistische telefoon. Een telefoon die qua opties het minimale aanbiedt, maar tegelijkertijd daarin compleet aanvoelt.

Light Phone II biedt het minimale

Dat klinkt heel tegenstrijdig, maar met wat geduld voor deze review begrijp je wellicht wat ik bedoel. De Light Phone II is een kleine, compacte telefoon die beschikt over een e-inkscherm. Los van zwart of wit zijn er geen kleuren aanwezig. Dat hoeft ook helemaal niet, omdat die eigenlijk alleen maar kunnen afleiden. Verschillende smartphones bieden tegenwoordig een grijsschaalmodus aan om apps minder aantrekkelijk te maken, maar bij deze telefoon heb je dus geen keuze. Naast een klein scherm is er ook een kleine accu, die slechts anderhalve dag meegaat bij normaal gebruik.

Dat viel me toch een beetje tegen, aangezien e-ink-schermen weinig energie verbruiken en de Light Phone II weinig tot geen slimme functies heeft. Wanneer je de telefoon voor het eerst instelt, kom je drie opties tegen: telefoon, wekker en instellingen. Meer niet. Je kunt bellen en sms’en, en enkele voorkeuren voor het scherm, notificaties en vergrendeling instellen. Standaard biedt de telefoon een witte achtergrond met zwarte letters aan, maar je kunt dat ook omdraaien als je dat prettiger vindt. In de avond kan de Light Phone II het scherm oplichten met redelijke felle achtergrondverlichting.

Bovenop zit een knop waarmee je het toestel in- en uitschakelt en uit de slaapstand haalt. Opstarten duurt even: trek daar gerust een minuut voor uit. Maar uit de slaapstand komen gebeurt vrijwel direct. Rechts hebben we nog drie andere knoppen: de menu- en volumeknoppen. Die zijn prettig bereikbaar en blind van elkaar te onderscheiden. Daarnaast is er een koptelefoonaansluiting (voor bellen, muziek en podcasts) en onderop zit nog een micro-usb-poort. Dat voelt ook een beetje vreemd, omdat een groot deel van de (tech)wereld overgestapt is op het moderne usb-c. Sterker nog. Op korte termijn is dit zelfs een EU-verplichting.

Bellen en sms’en met de Light Phone II

Ondanks het feit dat de Light Phone II heel smal, kort en dun is, ligt die toch lekker in de hand tijdens het bellen. Dat komt doordat er een lichte bolling achterop zit, waardoor je vingers niet rusten op een plat oppervlak. Wanneer je de telefoon naar het oor brengt, dan is die redelijk ver verwijderd van je mond. Je denkt dat je daardoor misschien slecht te horen bent aan de andere kant, maar dat valt reuze mee. Doe vooraf trouwens wel even de Compatibility Checker op de officiële website om te checken of jouw netwerk wel ondersteund wordt door het apparaat.

Daar kun je namelijk lezen welke netwerken de Light Phone II ondersteunt (ik verklap het alvast: KPN, T-Mobile en Tele2) en welke netwerken niet (dat is VodafoneZiggo). Het is mij niet helemaal duidelijk waarom dit het geval is, maar het is wel een beperking waar je rekening mee moet houden. Als je wil sms’en met dit ding heb je ook een goede provider nodig. Al is de typervaring suboptimaal vanwege de compacte vorm. Je moet het toestel horizontaal houden om het toetsenbord te kunnen gebruiken. Maar dat knopjes in het display zijn net te klein om lekker te kunnen typen.

Dat is waarschijnlijk by design, om te voorkomen dat je nu niet alsnog heel de dag gaat zitten sms’en met iedereen. Het doel van de Light Phone II is dat je wat meer gaat leven in het hier en nu en ruimte vrijmaakt voor andere, belangrijke zaken in het leven. Misschien ga je wat meer lezen of bel je iemand wat vaker op, omdat je je beseft dat veel WhatsApp-contact best onpersoonlijk is – maar dan zou je je doel voorbijschieten wanneer sms’en dus ineens een grotere rol gaat spelen. Desondanks is het goed om te weten waar je aan begint en daarom maak ik er nu even kort melding van.

Weten wat je mist… of niet!

Het is geen geheim dat de Light Phone II de telefoonervaring tot het minimum beperkt heeft. En de kans is groot dat je daardoor een deel van je dagelijkse leven moet aanpassen. Er is geen browser, dus je kunt niet tijdens een film de complete filmografie van een acteur opzoeken. Er is geen WhatsApp, dus je loopt waarschijnlijk heel wat memes mis. En er is geen fotocamera, waardoor je mogelijk minder op sociale media deelt. En dat is precies het punt. Minder met je telefoon en meer met je omgeving of jezelf bezig zijn. De Light Phone II kan best wat rust terugbrengen in je leven.

Lees ook: smartphone-detox deel I, hoe serieus is jouw smartphone-verslaving?

Mocht je toch nog wat extra functies willen, dan kan de fabrikant je daarin voorzien. Wanneer je een account aanmaakt, dan kun je via de website enkele handige functies toevoegen. Denk dan aan een media- en podcastspeler of een navigatiesysteem. De opties zijn niet heel breed en zijn (hoe kan het ook anders) redelijk minimaal, maar ook ontzettend functioneel. Zeker dat navigatiesysteem kan van pas komen, en zie ik ook als een mooie toevoeging. Daarnaast kun je ook bijvoorbeeld een notitieblokje als onderdeel (een echte app is het niet) toevoegen en dat is ook heel fijn.

Sommige mensen vinden het gemis van een fotocamera misschien te groot, en dat kan ik begrijpen. Maar misschien kun je dan eens investeren in een apart model, waar je echt mooie foto’s mee kunt maken. Zelf dacht ik eerst dat het heel vervelend zou zijn om geen toegang te hebben tot m’n mail. Als freelance journalist ben ik graag bereikbaar. Maar als ik buiten loop en bij de lokale ijssalon – de beste van Nederland – een lekker ijsje haal en met een vriendin een rondje loop, dan vind ik het fijner om me helemaal op haar te kunnen focussen. En dus niet tussendoor met werk bezig kàn zijn.

Conclusie: Light Phone II kopen of niet?

Met deze review heb ik je hopelijk veel kunnen vertellen over wat de Light Phone II kan, niet kan, biedt en niet biedt. Op basis daarvan kun je bepalen of het toestel wat voor jou is. Naast een matige batterijduur en een gebrekkige netwerkcompatibiliteit, heeft toestel nog één nadeel waar je rekening mee moet houden. Hij werkt alleen in het Engels. Er is bijvoorbeeld ook spraak-naar-tekst aanwezig, maar voor de Nederlandse taal werkt dit niet. Voor de rest doet dit toestel precies wat het moet doen; maar het vereist wel van zijn gebruiker dat die persoonlijk zijn leven erop aanpast.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?