De Light Phone II kan helpen bij het verbreken van negatieve gewoontes, zoals doelloos door sociale media scrollen en afgeleid worden door binnenkomende notificaties. Het toestel is vrij basaal in opzet, maar kan je toch bieden wat je nodig hebt op dagelijkse basis wanneer je bepaalde tools toevoegt. Tijd om de minimalistisch telefoon onder de loep te leggen.

Het is heel typisch. Ik wilde net iets gaan doen, maar toen kreeg ik een berichtje binnen op mijn smartphone. Ik gaf antwoord, kreeg nog een bericht, keek ook daar naar en legde mijn telefoon weg. Ik draaide me om en realiseerde me dat ik niet meer wist wat ik zou gaan doen. Ik was volledig afgeleid door de vraag of ik van iemand een kookboek wilde overnemen en terwijl ik deze alinea schrijf, weet ik nog steeds niet waarom ik net wilde opstaan. Dit is niet de manier waarop we meestal een recensie beginnen, maar voor de Light Phone II is het wel heel toepasselijk.

Voor deze telefoon draait het namelijk om de persoonlijke ervaring. Ik kan hier specificaties opnoemen en hem zelfs vergelijken met telefoons binnen dezelfde prijsklasse (van ongeveer 250 euro). Maar daar heb je vrij weinig aan, als je het mij vraagt. De Light Phone II is namelijk geen smartphone, maar een zogenaamde dumbphone. De naam is waarschijnlijk een beetje gekscherend bedoeld, maar waar het op neerkomt is dat je te maken hebt met een minimalistische telefoon. Een telefoon die qua opties het minimale aanbiedt, maar tegelijkertijd daarin compleet aanvoelt.

Light Phone II biedt het minimale

Dat klinkt heel tegenstrijdig, maar met wat geduld voor deze review begrijp je wellicht wat ik bedoel. De Light Phone II is een kleine, compacte telefoon die beschikt over een e-inkscherm. Los van zwart of wit zijn er geen kleuren aanwezig. Dat hoeft ook helemaal niet, omdat die eigenlijk alleen maar kunnen afleiden. Verschillende smartphones bieden tegenwoordig een grijsschaalmodus aan om apps minder aantrekkelijk te maken, maar bij deze telefoon heb je dus geen keuze. Naast een klein scherm is er ook een kleine accu, die slechts anderhalve dag meegaat bij normaal gebruik.

Dat viel me toch een beetje tegen, aangezien e-ink-schermen weinig energie verbruiken en de Light Phone II weinig tot geen slimme functies heeft. Wanneer je de telefoon voor het eerst instelt, kom je drie opties tegen: telefoon, wekker en instellingen. Meer niet. Je kunt bellen en sms’en, en enkele voorkeuren voor het scherm, notificaties en vergrendeling instellen. Standaard biedt de telefoon een witte achtergrond met zwarte letters aan, maar je kunt dat ook omdraaien als je dat prettiger vindt. In de avond kan de Light Phone II het scherm oplichten met redelijke felle achtergrondverlichting.

Bovenop zit een knop waarmee je het toestel in- en uitschakelt en uit de slaapstand haalt. Opstarten duurt even: trek daar gerust een minuut voor uit. Maar uit de slaapstand komen gebeurt vrijwel direct. Rechts hebben we nog drie andere knoppen: de menu- en volumeknoppen. Die zijn prettig bereikbaar en blind van elkaar te onderscheiden. Daarnaast is er een koptelefoonaansluiting (voor bellen, muziek en podcasts) en onderop zit nog een micro-usb-poort. Dat voelt ook een beetje vreemd, omdat een groot deel van de (tech)wereld overgestapt is op het moderne usb-c. Sterker nog. Op korte termijn is dit zelfs een EU-verplichting.

Bellen en sms’en met de Light Phone II

Ondanks het feit dat de Light Phone II heel smal, kort en dun is, ligt die toch lekker in de hand tijdens het bellen. Dat komt doordat er een lichte bolling achterop zit, waardoor je vingers niet rusten op een plat oppervlak. Wanneer je de telefoon naar het oor brengt, dan is die redelijk ver verwijderd van je mond. Je denkt dat je daardoor misschien slecht te horen bent aan de andere kant, maar dat valt reuze mee. Doe vooraf trouwens wel even de Compatibility Checker op de officiële website om te checken of jouw netwerk wel ondersteund wordt door het apparaat.

Daar kun je namelijk lezen welke netwerken de Light Phone II ondersteunt (ik verklap het alvast: KPN, T-Mobile en Tele2) en welke netwerken niet (dat is VodafoneZiggo). Het is mij niet helemaal duidelijk waarom dit het geval is, maar het is wel een beperking waar je rekening mee moet houden. Als je wil sms’en met dit ding heb je ook een goede provider nodig. Al is de typervaring suboptimaal vanwege de compacte vorm. Je moet het toestel horizontaal houden om het toetsenbord te kunnen gebruiken. Maar dat knopjes in het display zijn net te klein om lekker te kunnen typen.

Dat is waarschijnlijk by design, om te voorkomen dat je nu niet alsnog heel de dag gaat zitten sms’en met iedereen. Het doel van de Light Phone II is dat je wat meer gaat leven in het hier en nu en ruimte vrijmaakt voor andere, belangrijke zaken in het leven. Misschien ga je wat meer lezen of bel je iemand wat vaker op, omdat je je beseft dat veel WhatsApp-contact best onpersoonlijk is – maar dan zou je je doel voorbijschieten wanneer sms’en dus ineens een grotere rol gaat spelen. Desondanks is het goed om te weten waar je aan begint en daarom maak ik er nu even kort melding van.

Weten wat je mist… of niet!

Het is geen geheim dat de Light Phone II de telefoonervaring tot het minimum beperkt heeft. En de kans is groot dat je daardoor een deel van je dagelijkse leven moet aanpassen. Er is geen browser, dus je kunt niet tijdens een film de complete filmografie van een acteur opzoeken. Er is geen WhatsApp, dus je loopt waarschijnlijk heel wat memes mis. En er is geen fotocamera, waardoor je mogelijk minder op sociale media deelt. En dat is precies het punt. Minder met je telefoon en meer met je omgeving of jezelf bezig zijn. De Light Phone II kan best wat rust terugbrengen in je leven.

Lees ook: smartphone-detox deel I, hoe serieus is jouw smartphone-verslaving?

Mocht je toch nog wat extra functies willen, dan kan de fabrikant je daarin voorzien. Wanneer je een account aanmaakt, dan kun je via de website enkele handige functies toevoegen. Denk dan aan een media- en podcastspeler of een navigatiesysteem. De opties zijn niet heel breed en zijn (hoe kan het ook anders) redelijk minimaal, maar ook ontzettend functioneel. Zeker dat navigatiesysteem kan van pas komen, en zie ik ook als een mooie toevoeging. Daarnaast kun je ook bijvoorbeeld een notitieblokje als onderdeel (een echte app is het niet) toevoegen en dat is ook heel fijn.

Sommige mensen vinden het gemis van een fotocamera misschien te groot, en dat kan ik begrijpen. Maar misschien kun je dan eens investeren in een apart model, waar je echt mooie foto’s mee kunt maken. Zelf dacht ik eerst dat het heel vervelend zou zijn om geen toegang te hebben tot m’n mail. Als freelance journalist ben ik graag bereikbaar. Maar als ik buiten loop en bij de lokale ijssalon – de beste van Nederland – een lekker ijsje haal en met een vriendin een rondje loop, dan vind ik het fijner om me helemaal op haar te kunnen focussen. En dus niet tussendoor met werk bezig kàn zijn.

Conclusie: Light Phone II kopen of niet?

Met deze review heb ik je hopelijk veel kunnen vertellen over wat de Light Phone II kan, niet kan, biedt en niet biedt. Op basis daarvan kun je bepalen of het toestel wat voor jou is. Naast een matige batterijduur en een gebrekkige netwerkcompatibiliteit, heeft toestel nog één nadeel waar je rekening mee moet houden. Hij werkt alleen in het Engels. Er is bijvoorbeeld ook spraak-naar-tekst aanwezig, maar voor de Nederlandse taal werkt dit niet. Voor de rest doet dit toestel precies wat het moet doen; maar het vereist wel van zijn gebruiker dat die persoonlijk zijn leven erop aanpast.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.