De Light Phone II kan helpen bij het verbreken van negatieve gewoontes, zoals doelloos door sociale media scrollen en afgeleid worden door binnenkomende notificaties. Het toestel is vrij basaal in opzet, maar kan je toch bieden wat je nodig hebt op dagelijkse basis wanneer je bepaalde tools toevoegt. Tijd om de minimalistisch telefoon onder de loep te leggen.

Het is heel typisch. Ik wilde net iets gaan doen, maar toen kreeg ik een berichtje binnen op mijn smartphone. Ik gaf antwoord, kreeg nog een bericht, keek ook daar naar en legde mijn telefoon weg. Ik draaide me om en realiseerde me dat ik niet meer wist wat ik zou gaan doen. Ik was volledig afgeleid door de vraag of ik van iemand een kookboek wilde overnemen en terwijl ik deze alinea schrijf, weet ik nog steeds niet waarom ik net wilde opstaan. Dit is niet de manier waarop we meestal een recensie beginnen, maar voor de Light Phone II is het wel heel toepasselijk.

Voor deze telefoon draait het namelijk om de persoonlijke ervaring. Ik kan hier specificaties opnoemen en hem zelfs vergelijken met telefoons binnen dezelfde prijsklasse (van ongeveer 250 euro). Maar daar heb je vrij weinig aan, als je het mij vraagt. De Light Phone II is namelijk geen smartphone, maar een zogenaamde dumbphone. De naam is waarschijnlijk een beetje gekscherend bedoeld, maar waar het op neerkomt is dat je te maken hebt met een minimalistische telefoon. Een telefoon die qua opties het minimale aanbiedt, maar tegelijkertijd daarin compleet aanvoelt.

Light Phone II biedt het minimale

Dat klinkt heel tegenstrijdig, maar met wat geduld voor deze review begrijp je wellicht wat ik bedoel. De Light Phone II is een kleine, compacte telefoon die beschikt over een e-inkscherm. Los van zwart of wit zijn er geen kleuren aanwezig. Dat hoeft ook helemaal niet, omdat die eigenlijk alleen maar kunnen afleiden. Verschillende smartphones bieden tegenwoordig een grijsschaalmodus aan om apps minder aantrekkelijk te maken, maar bij deze telefoon heb je dus geen keuze. Naast een klein scherm is er ook een kleine accu, die slechts anderhalve dag meegaat bij normaal gebruik.

Dat viel me toch een beetje tegen, aangezien e-ink-schermen weinig energie verbruiken en de Light Phone II weinig tot geen slimme functies heeft. Wanneer je de telefoon voor het eerst instelt, kom je drie opties tegen: telefoon, wekker en instellingen. Meer niet. Je kunt bellen en sms’en, en enkele voorkeuren voor het scherm, notificaties en vergrendeling instellen. Standaard biedt de telefoon een witte achtergrond met zwarte letters aan, maar je kunt dat ook omdraaien als je dat prettiger vindt. In de avond kan de Light Phone II het scherm oplichten met redelijke felle achtergrondverlichting.

Bovenop zit een knop waarmee je het toestel in- en uitschakelt en uit de slaapstand haalt. Opstarten duurt even: trek daar gerust een minuut voor uit. Maar uit de slaapstand komen gebeurt vrijwel direct. Rechts hebben we nog drie andere knoppen: de menu- en volumeknoppen. Die zijn prettig bereikbaar en blind van elkaar te onderscheiden. Daarnaast is er een koptelefoonaansluiting (voor bellen, muziek en podcasts) en onderop zit nog een micro-usb-poort. Dat voelt ook een beetje vreemd, omdat een groot deel van de (tech)wereld overgestapt is op het moderne usb-c. Sterker nog. Op korte termijn is dit zelfs een EU-verplichting.

Bellen en sms’en met de Light Phone II

Ondanks het feit dat de Light Phone II heel smal, kort en dun is, ligt die toch lekker in de hand tijdens het bellen. Dat komt doordat er een lichte bolling achterop zit, waardoor je vingers niet rusten op een plat oppervlak. Wanneer je de telefoon naar het oor brengt, dan is die redelijk ver verwijderd van je mond. Je denkt dat je daardoor misschien slecht te horen bent aan de andere kant, maar dat valt reuze mee. Doe vooraf trouwens wel even de Compatibility Checker op de officiële website om te checken of jouw netwerk wel ondersteund wordt door het apparaat.

Daar kun je namelijk lezen welke netwerken de Light Phone II ondersteunt (ik verklap het alvast: KPN, T-Mobile en Tele2) en welke netwerken niet (dat is VodafoneZiggo). Het is mij niet helemaal duidelijk waarom dit het geval is, maar het is wel een beperking waar je rekening mee moet houden. Als je wil sms’en met dit ding heb je ook een goede provider nodig. Al is de typervaring suboptimaal vanwege de compacte vorm. Je moet het toestel horizontaal houden om het toetsenbord te kunnen gebruiken. Maar dat knopjes in het display zijn net te klein om lekker te kunnen typen.

Dat is waarschijnlijk by design, om te voorkomen dat je nu niet alsnog heel de dag gaat zitten sms’en met iedereen. Het doel van de Light Phone II is dat je wat meer gaat leven in het hier en nu en ruimte vrijmaakt voor andere, belangrijke zaken in het leven. Misschien ga je wat meer lezen of bel je iemand wat vaker op, omdat je je beseft dat veel WhatsApp-contact best onpersoonlijk is – maar dan zou je je doel voorbijschieten wanneer sms’en dus ineens een grotere rol gaat spelen. Desondanks is het goed om te weten waar je aan begint en daarom maak ik er nu even kort melding van.

Weten wat je mist… of niet!

Het is geen geheim dat de Light Phone II de telefoonervaring tot het minimum beperkt heeft. En de kans is groot dat je daardoor een deel van je dagelijkse leven moet aanpassen. Er is geen browser, dus je kunt niet tijdens een film de complete filmografie van een acteur opzoeken. Er is geen WhatsApp, dus je loopt waarschijnlijk heel wat memes mis. En er is geen fotocamera, waardoor je mogelijk minder op sociale media deelt. En dat is precies het punt. Minder met je telefoon en meer met je omgeving of jezelf bezig zijn. De Light Phone II kan best wat rust terugbrengen in je leven.

Lees ook: smartphone-detox deel I, hoe serieus is jouw smartphone-verslaving?

Mocht je toch nog wat extra functies willen, dan kan de fabrikant je daarin voorzien. Wanneer je een account aanmaakt, dan kun je via de website enkele handige functies toevoegen. Denk dan aan een media- en podcastspeler of een navigatiesysteem. De opties zijn niet heel breed en zijn (hoe kan het ook anders) redelijk minimaal, maar ook ontzettend functioneel. Zeker dat navigatiesysteem kan van pas komen, en zie ik ook als een mooie toevoeging. Daarnaast kun je ook bijvoorbeeld een notitieblokje als onderdeel (een echte app is het niet) toevoegen en dat is ook heel fijn.

Sommige mensen vinden het gemis van een fotocamera misschien te groot, en dat kan ik begrijpen. Maar misschien kun je dan eens investeren in een apart model, waar je echt mooie foto’s mee kunt maken. Zelf dacht ik eerst dat het heel vervelend zou zijn om geen toegang te hebben tot m’n mail. Als freelance journalist ben ik graag bereikbaar. Maar als ik buiten loop en bij de lokale ijssalon – de beste van Nederland – een lekker ijsje haal en met een vriendin een rondje loop, dan vind ik het fijner om me helemaal op haar te kunnen focussen. En dus niet tussendoor met werk bezig kàn zijn.

Conclusie: Light Phone II kopen of niet?

Met deze review heb ik je hopelijk veel kunnen vertellen over wat de Light Phone II kan, niet kan, biedt en niet biedt. Op basis daarvan kun je bepalen of het toestel wat voor jou is. Naast een matige batterijduur en een gebrekkige netwerkcompatibiliteit, heeft toestel nog één nadeel waar je rekening mee moet houden. Hij werkt alleen in het Engels. Er is bijvoorbeeld ook spraak-naar-tekst aanwezig, maar voor de Nederlandse taal werkt dit niet. Voor de rest doet dit toestel precies wat het moet doen; maar het vereist wel van zijn gebruiker dat die persoonlijk zijn leven erop aanpast.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.