Wie had tien jaar geleden ooit gedacht dat je hoge kwaliteit video's zou kunnen vastleggen met je mobiele telefoon? Bizar of niet, het is wel realiteit en het heeft de manier waarop we filmen drastisch veranderd, maar helaas niet altijd ten goede. De kwaliteit van homevideo is er namelijk niet bepaald op vooruitgegaan. Hoe kun je de filmpjes op je smartphone zo professioneel mogelijk schieten? We geven je een paar tips.

VVS

Voor deze eerste tip leunen we op wat hilarische creativiteit van een duo genaamd Glove & Boots. Deze twee Henson-achtige creaties benadrukken het gevaar van VVS: Vertical Video Syndrome. VVS is de irritante ontwikkeling waarbij mensen de smartphone rechtop houden tijdens het filmen.

Dat is prima wanneer je de filmpjes alleen bekijkt op je smartphone,maar zodra je ze bekijkt op een ander medium, zit je ineens naar een raar flatgebouw-achtig formaat te kijken. Wil je het uiteindelijk op je televisie vertonen, dan ziet het er natuurlijk helemaal niet meer uit. De makers van Glove & Boots laten op humoristische wijze zien wat het probleem is met VVS (zij het wat overdreven) en de eerste tip is dan ook het belangrijkste. Als je filmt, houd de smartphone dan op z'n kant.

[youtube]Bt9zSfinwFA[/youtube]

Het verticaal vastleggen van filmpjes komt de kwaliteit van video niet ten goede.

Denk na over wat je filmt

Ooit moesten we heel goed nadenken over foto's die we namen, want er zaten gemiddeld maar 24 foto's op een rolletje en je wilde ze niet verpesten. Nu we digitaal foto's nemen denken we er niet meer bij na en schieten we er maar op los, hetgeen ertoe heeft geleid dat de kwaliteit van een gemiddelde foto enorm is gedaald. Hetzelfde geldt voor video.

Toen we nog uitsluitend filmden met onze videocamera met bandje, was ruimte schaars, maar vooral: je kon het shot niet overdoen, dus je dacht goed na over wat je filmde. Met onze smartphones denken we vaak een stuk minder goed na. Een leuk moment? Snel! Pak je smartphone en leg het vast. Dat is prima, als we daarnaast ook nog de bijzondere momenten vastleggen met een 'gewone' camera, maar dat doen we dus steeds vaker. Het resultaat: korte, willekeurige video's die onmogelijk aan elkaar te monteren zijn.

©PXimport

In de tijd van videobandjes moest je goed nadenken over wat je filmde, dat zou nog steeds zo moeten zijn.

Film langer, niet vaker

Dit ligt in het verlengde van de vorige tip. Het is echt niet zo dat je een halve regisseur moet zijn om een goede video in elkaar te draaien, maar als je een telefoon hebt vol filmpjes van tien seconden met leuke fragmenten, dan is het bijna onmogelijk om daar een compilatie van te maken. Het is heel eenvoudig op te lossen, door ook af en toe wat filmpjes te maken die een paar minuten duren.

Wellicht heb je geen zin om, bijvoorbeeld op een verjaardag, de hele tijd die telefoon in je handen te houden, maar vergeet niet hoe we dat vroeger oplosten: met een statief! Een statief(je) - en die zijn er meer dan genoeg voor je smarpthone - is sowieso geen slecht idee voor de kwaliteit van het shot, maar dat zal niet voor iedereen relevant zijn. Het zorgt er in ieder geval wel voor dat je vaker langere shots neemt, waardoor je tenminste weer leuke homevideo's kunt maken.

©PXimport

Hapsnapfilmpjes zijn heel lastig te monteren. Film niet vaker, maar langer, desnoods met een statief.

Accepteren

Tot slot is er nog een tip waar we zelf niet heel enthousiast van worden. Het zou namelijk ook gewoon zo kunnen zijn dat de aard van homevideo's langzaam maar zeker aan het veranderen is, en de tijd dat we met z'n allen naar een video van een uurtje zaten te kijken, achter ons ligt. In dat geval is homevideo het af en toe vluchtig kijken naar een filmpje van tien seconden en daar om lachen, en moeten we dat misschien wel gewoon accepteren. Het zou jammer zijn, omdat er iets moois uit de geschiedenis verloren raakt, maar aan de andere kant is dat natuurlijk ook op grote schaal gebeurd met fotoalbums in de kast. Soms is het gewoon niet anders. Al weigeren we VVS te accepteren.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.