Hoewel ze één van de aller grootste telefoonfabrikanten ter wereld zijn richt Oppo zijn pijlen slechts sinds afgelopen kwartaal op de Nederlandse markt. In eerste instantie met opvallende Find X (999 euro) met pop-up camera, nu met een model in het midden-hoge segment: de 599 euro kostende Oppo RX17 Pro.

De focuspunten van dit model zijn de camera, de accu, het scherm, en het design. Geen gek idee, want precies dat zijn de aspecten van een smartphone waar de meeste consumenten om geven. Direct bij het uitpakken maakt de RX17 Pro dan ook een goede indruk; hij ziet er aantrekkelijk uit, heeft een uitstekende scherm-to-bezel verhouding met slechts een dun randje onderin en een kleine notch bovenin. Ondanks de dunne randjes blijft het wel een forse telefoon met zijn 6,4 inch aan scherm. Niet geheel ontoevallig lijkt de Oppo RX17 Pro op de OnePlus 6T.

©PXimport

Mooi voor het oog

De achterzijde geeft een aantrekkelijk effect met de juiste lichtinval. Onze groene variant oogt nog relatief ingetogen, de paarse variant met een prachtige kleurovergang naar turquoise die we al even konden vasthouden is ontegenzeggelijk de aantrekkelijkere van de RX17 Pro familie. Om die te beschermen levert Oppo direct een eenvoudige cover mee. Kleinigheidje, maar desalniettemin fijn.

Met zijn amoled-display gooit de RX17 Pro hoge ogen. De resolutie van 2340 bij 1080 is niet zo hoog als die van de Samsung Galaxy S9/S9+, subjectief oogt het prima scherp. Dankzij de amoled-techniek is het contrast hoog, zijn de zwartwaardes perfect en komen de kleuren uitstekend tot hun recht. De maximale helderheid zou wel wat hoger kunnen, niet voor deze tijd van het jaar, maar 420 nits is krap wanneer je komende zomer op het strand ligt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Eigenschappen van de Oppo RX17 Pro

Een 3,5mm jack ontbreekt, als schamel doekje voor het bloeden levert Oppo levert een USB Type-C hoofdtelefoon mee. Tot onze spijt heeft dat niet geholpen met het waterdicht maken van dit model. De vingerafdruklezer zit in het scherm gebouwd, wat een chique oplossing is zelfs als het unlocken van je telefoon een tikkie langer duurt dan een high-end losse scanner. Face unlock a la Apple werkt uitstekend en snel, al zal je in het donker toch op de vingerafdruklezer moeten terugvallen.

Wat specificaties betref is de Oppo RX17 Pro geen monster. Een Snapdragon 710 is echter een prima mid-range CPU die feitelijk alle moderne apps soepel kan draaien. Ook games zoals Fortnite of PUBG mobile lopen soepel, dus als er ergens bespaard moet worden vinden we deze keuze alleszins acceptabel. Een echte die-hard gaming smartphone is het niet, want bij een typische horizontale grip houdt je al snel je vingers op de (verder redelijk klinkende) speakers. 6GB werkgeheugen vinden we ruim voldoende, en we zijn positief verrast dat Oppo niet bespaard heeft op de opslag: maar liefst 128 GB aan geheugen plus de optie om dat uit te breiden met een SD kaart. In dat geval lever je wel de Dual Sim functionaliteit in; vrij gangbaar in moderne telefoons. NFC ontbreekt op de iets goedkopere RX17 Neo, maar is wel aanwezig op deze RX17 Pro.

©PXimport

Uitstekende accu en camera

De ruime 3700 mAh aan accucapaciteit is in twee stukklen gesplitst, een opvallende doch slimme keuze. Met hun snelle SuperVOOC oplader (deze krijg je erbij) zijn ze namelijk in staat deze twee accu’s tegelijk op te laden, en daarmee ongekend snel. Nog geen 45 minuten voor een volle lading is al vlot, maar vooral de mogelijkheid om een lege telefoon in 10 minuten naar 40% te krijgen is erg indrukwekkend. Tel daarbij een uitstekende accuduur op bij gebruik, actieve dagen zijn geen enkel probleem met accu over, en we hebben een batterij topper in handen. Draadloos opladen krijgen we niet, maar is eenvoudig te vergeven gezien het bovenstaande.

De andere uitblinkers zijn de camera’s, want die heeft Oppo uitstekend in orde. Daglicht foto’s met de primaire 12 megapixel f/1,5 camera zijn uitstekend, dualpixel autofocus stelt nimmer teleur, HDR doet zijn ding goed, het is enkel de iets hogere opnamevertraging vergeleken met de Samsung Galaxy lijn waar we een kanttekening van moeten maken. Er is een derde camera op de achterzijde aanwezig, maar gek genoeg is het nog wachten op een update die deze derde camera activeert.

Wat de Oppo goed doet is de selfie camera, want de 25 megapixel f2,0 camera aan de voorzijde is ronduit uitstekend. Niet alleen voorziet de RX17 Pro je van een bovenal aangenaam plaatje om naar te kijken, maar de vele opties in de software om je selfie op tal van (veelal genuanceerde, o.a. de optie tanden iets te witten) manieren nog wat aantrekkelijker te doen ogen zal ze door velen in dank worden afgenomen.

Oppo legt zelf de focus op de nacht modus van de camera. Begrijpelijk, want die laat eveneens weinig te wensen over, vooral de sfeer van beperkte belichting komt goed naar voren. Oppo zal dat grotendeels te danken hebben aan de slimme software. Of in elk geval niet aan de derde camera die ze hebben toegevoegd, want vooralsnog blijft deze extra camera onbenut.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Color OS

Iets minder te spreken zijn we over Oppo’s eigen ColorOS software, hun variant op Android 8.1 Oreo. Ten opzichte van stock Android zijn een aantal basale veranderingen doorgevoerd die wat lastig te begrijpen zijn. Denk aan de locatie van sommige menu en interface opties, zelfs de richting waarin je swipet in de fotogalerij is onnodig omgedraaid. Met een beetje handigheid eenvoudig op te lossen, maar we vragen ons hardop af: waarom tijd investeren in het aanpassen van software die juist in zijn basale vorm zo aangenaam werkt. Tevens geven we Oppo mee dat we anno 2018 een helder update beleid verwachten te zien op de productpagina: welke Android versies en hoe lang zijn security updates gegarandeerd? Informatie die nu ontbreekt.

©PXimport

Conclusie: Oppo RX17 Pro kopen?

Met de RX17 Pro heeft Oppo een sterk product in handen. Precies de elementen die een typische consument waardeert zijn uitstekend in orde: de accuduur is uitstekend, hij laadt uitzonderlijk snel, de foto’s (en vooral de selfies) zijn uitstekend, het scherm oogt aangenaam, en hoewel geen specs-beest is het een vlotte telefoon in de praktijk. De grote uitdager is de eerder genoemde OnePlus 6T en de inmiddels grofweg even dure Samsung Galaxy S9+ zijn, wiens scherm, primaire camera en processor nog wat beter zijn, plus de voordelen heeft van waterdichtheid en veel meer naamsbekendheid in Nederland. In onze optiek zou Oppo door dichter bij een schone Android ervaring te blijven een aantrekkelijk pluspunt kunnen scoren ten opzichte van die concurrent, maar het huidige ColorOS noemen we vooralsnog geen voordeel boven de alternatieven. Aan de andere kant heeft Oppo met dubbel zo veel opslag, een betere selfie camera en vlotter opladen dan een S9 toch een aantal objectief sterke punten in handen die hem de moeite waard maken.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.