De Oppo Find X3 Pro is Oppo's toptoestel dat de Samsung Galaxy S21 en Apple iPhone 12 moet laten verbleken. De fabrikant heeft dusdanig zelfvertrouwen dat het de Find X3 Pro zelfs voor een hogere prijs (1149 euro) lanceert. Is het toestel inderdaad de beste keuze? Je leest het in deze Oppo Find X3 Pro review.

Oppo brengt de Find X3 Pro uit als de opvolger van de Find X2 Pro, die vorig jaar een goede indruk achterliet in onze review. Met de Find X3 Pro zet de Chinese fabrikant opnieuw hoog in. De smartphone biedt indrukwekkende specificaties voor een prijs ruim boven de duizend euro. Ik heb de Find X3 Pro twee weken gebruikt en vertel je in deze review wat de sterke en zwakkere punten zijn van het toestel. 

Ontwerp

Om te beginnen met het ontwerp: dat mag er zijn. De Find X3 Pro is een smartphone met een eigen smoel, met name vanwege de afwijkende cameramodule op de achterkant. Die is heel fraai in de behuizing verwerkt, waardoor het geheel in elkaar overloopt. De cameralenzen vallen daarom minder op en steken niet uit. De smartphone is met 193 gram zwaar, wat logisch is vanwege zijn grote scherm en gebruikte hardware. 

©PXimport

Het glazen toestel voelt stevig aan, maar is wel glad. De behuizing is water- en stofdicht, heeft prima luidsprekers en slikt twee simkaarten. Een micro-sd-slot ontbreekt. De Find X3 Pro gebruikt zijn usb-c-poort ook om muziek af te spelen via een 3,5mm-naar-usb-c-adapter. Een aparte hoofdtelefoonaansluiting ontbreekt namelijk, zoals op bijna alle dure smartphones.  

©PXimport

©PXimport

Een 10-bit-scherm

Het scherm van de Find X3 Pro imponeert. Met 6,7 inch is het display groot en lastig met één hand te bedienen. De grootte is wel ideaal voor multimedia. Het scherm oogt kraakhelder, erg scherp dankzij de qhd-resolutie en soepel dankzij de verversingssnelheid van 120 Hz. Veel concurrerende smartphones, de iPhone 12 uitgezonderd (60 Hz), hebben een 120 Hz-scherm. Oppo gebruikt – net als de rest – een heel mooi amoled-scherm. De vernieuwing zit ‘m in het schermtype. De Find X3 Pro heeft een 10-bit-paneel en kan hierdoor 1 miljard kleuren weergeven. Een regulier smartphonescherm is 8-bit en kan 16 miljoen kleuren tonen. De Find X3 Pro kan dankzij de bredere kleurondersteuning meer natuurlijke kleuren weergeven. Ik zie het verschil niet direct terug, maar het scherm oogt bijzonder fraai.

In het display zit een klein gaatje voor de selfiecamera. De selfiecamera maakt prima foto’s, maar doet het niet beter dan de concurrentie. 

©PXimport

©PXimport

©CIDimport

Specificaties

Oppo stopt een Snapdragon 888-processor in de Find X3 Pro. Deze uitermate krachtige processor vormt ook het kloppend hart van alternatieve toestellen als de OnePlus 9 (Pro), Xiaomi Mi 11 en buitenlandse versie van de Samsung Galaxy S21. In de Find X3 Pro zit maar liefst 12 GB werkgeheugen. Dat is overdreven veel en verklaart mede waarom de smartphone veel apps in het geheugen bewaart en supersnel wisselt tussen recent gebruikte apps. 

Het opslaggeheugen is met 256 GB ook erg groot. Fijn, want zo heb je minder reden om een micro-sd-kaartje te gebruiken. Dat is maar goed ook omdat een micro-sd-kaartslot ontbreekt. Ook afwezig is ondersteuning voor e-sim, de digitale simkaarttechniek. Jammer, met name omdat sommige concurrerende toestellen wel e-sim ondersteunen. 

De Find X3 Pro is uiteraard wel geschikt voor nieuwe functies als 5G-internet, wifi 6 (802.11ax) en nfc. 

©CIDimport

Snelladen via usb-c en draadloos oplaadstation

In de Oppo Find X3 Pro zijn twee accu’s van 2250 mAh geplaatst, die samen een 4500 mAh-accu vormen. De keuze voor twee accu’s heeft geen invloed op de gebruikservaring en stelt Oppo in staat om de accu sneller op te laden. Het snelladen gaat met 65 Watt, even snel als de Find X2-serie en nog steeds de max in commerciële smartphones. De Find X3 Pro heeft slechts een half uurtje nodig om van 0 naar 100 procent op te laden. Ook prettig is dat de oplader in de doos zit. Bij concurrerende toestellen als de Samsung Galaxy S21 en Apple iPhone 12 krijg je uit milieuoverwegingen alleen een usb-kabel.

Het snelladen van de Find X3 Pro is fijn, maar een betrouwbare en goede accuduur is belangrijker. En op dit punt schiet te smartphone tekort. De accuduur is wisselvallig, zowel bij mij als bij andere testers. Ik heb het idee dat de software op sommige dagen 'per ongeluk' rare dingen doet en de accu zo leegtrekt. Hopelijk kan Oppo dit verbeteren. 

Maar zelfs op dagen waarop de accu 'normaal' lijkt te doen, is de accuduur aan de korte kant. Voor het slapengaan is de smartphone al bijna leeg, wat onhandig is als je 'm s' avonds nog wilt gebruiken. Concurrerende toestellen houden het langer vol.  

©CIDimport

De Find X3 Pro is Oppo’s eerste smartphone die draadloos kan opladen. De fabrikant is er rijkelijk laat bij, want deze functie zit al jaren in duurdere toestellen van andere merken. Oppo maakt wel een goede sier door de Find X3 Pro te voorzien van een 30 Watt draadloze snellaadfunctie. Dat is een stuk sneller dan de iPhone 12-serie en Samsung Galaxy S21-reeks (15 Watt). Om met 30 Watt te laden, heb je wel Oppo’s speciale oplader nodig. Die is los te koop. Met een andere draadloze Qi-oplader laadt de Find X3 Pro langzamer op. 

De Oppo Find X3 Pro camera's getest

De achterkant van de Oppo Find X3 Pro huisvest vier cameralenzen. Veel aandacht gaat uit naar de hoofdcamera, die een nieuwe 50 megapixel sensor gebruikt en betere foto’s en video’s moet schieten dan vorige smartphones. Oppo stopt ook een 50 megapixel groothoekcamera in de Find X3 Pro. Die moet duidelijkere en scherpere foto’s schieten én objecten en personen minder uitrekken dan andere groothoekcamera’s. De smartphone heeft ook een 13 megapixel zoomcamera, al is die minder geavanceerd dan de telelens van voorgaande dure Oppo-telefoons. Dat is opvallend en wat jammer. De zoomfunctie van de Find X3 Pro is dan wat beperkt, maar wel handig om het beeld een paar keer dichterbij te halen. Op de vierde camera, de 3 megapixel microscooplens, kom ik straks uitgebreid terug. 

In onderstaande vergelijking zie je het verschil tussen de hoofdcamera (links) en de groothoeklens. Het kwaliteitsverschil tussen de lenzen is beperkt. De groothoeklens vervormt de foto nauwelijks, gaat goed om met het felle zonlicht en heeft - zoals je mag verwachten - een lekker groot blikveld. Ik ben dan ook erg tevreden over de groothoekcamera. Voor de reguliere camera geldt hetzelfde. Die schiet scherpe plaatjes met mooie kleuren en maakt ook in het donker duidelijke foto's.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Hieronder zie je hoe de hoofdcamera in het donker presteert. Links de automatische stand, rechts de nachtmodus. Die heeft een seconde of vier nodig om een foto te maken en levert duidelijkere beelden  af met meer detail en kleuren die meer in lijn liggen met de werkelijkheid. In vergelijking met de Samsung Galaxy S21 enOnePlus 9 Pro maakt de Oppo Find X3 Pro meer natuurlijke nachtfoto's, die donkerder overkomen en geen overdreven heldere lucht tonen. Dat vind ik fijn, al zijn de plaatjes van de concurrentie wel wat duidelijker en sprekender. 

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Wat kan de microscoopcamera? 

De grootste cameravernieuwing van de Find X3 Pro is zijn microscoopcamera op de achterkant. Deze 3 megapixel camera heeft een ring met ledlampjes om de cameralens voor de juiste belichting en kan het beeld tot zestig keer vergroten. Ik moet toegeven: ik was sceptisch over de kwaliteit, maar de functie heeft mij verrast. 

Hieronder zie je boven een normale foto en daaronder een plaatje geschoten met de microscoopcamera. De functie is fascinerend en leuk om naast jezelf ook je vrienden en familie mee te verbazen. Maar hoe lang? Na bijna drie weken met de Find X3 Pro heb ik voor mijn gevoel alles wel vastgelegd met de microscooplens en vraag ik me af hoe vaak ik de camera nog ga gebruiken. Een goede zoomcamera - zoals in de Oppo Reno 10x Zoom - had mij op de lange termijn nuttiger geleken. 

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Software

De Oppo Find X3 Pro draait op Android 11 met ColorOS 11. Deze softwareschil wijkt flink af van de standaard Android-versie, maar minder dan de voorgaande ColorOS-variant. Dat is positief en met versie 11 valt goed te werken. Desalniettemin blijft de schil even wennen en vind ik de hoeveelheid meegeleverde apps aan de hoge kant. Een subjectief iets, maar wel een aandachtspunt.

©CIDimport

Het updatebeleid van Oppo kan ook beter. De fabrikant belooft twee jaar beveiligingsupdates en twee versie-updates (naar Android 12 en 13) voor de Find X3 Pro. Dat is mager voor zo’n peperdure smartphone. Een 149 euro kostende Nokia-telefoon krijgt immers even lang updates. Samsung-modellen vanaf 350 euro kunnen rekenen op drie jaar versie-updates en vier jaar beveiligingsupdates. Met zo’n toestel profiteer je langer van nieuwe functies en ben je – belangrijker – beschermd tegen opgeloste kwetsbaarheden in het Android-besturingssysteem. Het voelt niet logisch en wel erg simpel dat één van de duurste toestellen van dit moment na twee jaar geen software-ondersteuning meer krijgt. 

Conclusie: Oppo Find X3 Pro kopen?

De Oppo Find X3 Pro imponeert met zijn fraaie ontwerp, prachtige scherm en krachtige hardware. Opladen gaat bovendien vliegensvlug, de primaire en groothoekcamera zijn erg goed en de microscooplens is een toffe innovatie. De smartphone laat echter ook steken vallen. Zo is de accuduur wisselvallig en ondergemiddeld, is de zoomcamera beperkt en krijgt de software maar twee jaar updates. En hoewel Oppo hoog van de toren blaast over de revolutionaire microscoopcamera, vraag ik mij vooral af hoe vaak je ‘m gaat gebruiken. Onder de streep is de Oppo Find X3 Pro een erg goede smartphone, maar vanwege zijn aandachtspunten en opvallend hoge adviesprijs (1149 euro) geen blinde aanrader. Zo vind ik de vergelijkbare OnePlus 9 Pro een fijnere telefoon, en die start bij 899 euro. De Xiaomi Mi 11, Samsung Galaxy S21 Ultra en Apple iPhone 12 zijn andere interessante alternatieven. 

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.