De Oppo Find X3 Pro is Oppo's toptoestel dat de Samsung Galaxy S21 en Apple iPhone 12 moet laten verbleken. De fabrikant heeft dusdanig zelfvertrouwen dat het de Find X3 Pro zelfs voor een hogere prijs (1149 euro) lanceert. Is het toestel inderdaad de beste keuze? Je leest het in deze Oppo Find X3 Pro review.

Oppo brengt de Find X3 Pro uit als de opvolger van de Find X2 Pro, die vorig jaar een goede indruk achterliet in onze review. Met de Find X3 Pro zet de Chinese fabrikant opnieuw hoog in. De smartphone biedt indrukwekkende specificaties voor een prijs ruim boven de duizend euro. Ik heb de Find X3 Pro twee weken gebruikt en vertel je in deze review wat de sterke en zwakkere punten zijn van het toestel. 

Ontwerp

Om te beginnen met het ontwerp: dat mag er zijn. De Find X3 Pro is een smartphone met een eigen smoel, met name vanwege de afwijkende cameramodule op de achterkant. Die is heel fraai in de behuizing verwerkt, waardoor het geheel in elkaar overloopt. De cameralenzen vallen daarom minder op en steken niet uit. De smartphone is met 193 gram zwaar, wat logisch is vanwege zijn grote scherm en gebruikte hardware. 

©PXimport

Het glazen toestel voelt stevig aan, maar is wel glad. De behuizing is water- en stofdicht, heeft prima luidsprekers en slikt twee simkaarten. Een micro-sd-slot ontbreekt. De Find X3 Pro gebruikt zijn usb-c-poort ook om muziek af te spelen via een 3,5mm-naar-usb-c-adapter. Een aparte hoofdtelefoonaansluiting ontbreekt namelijk, zoals op bijna alle dure smartphones.  

©PXimport

©PXimport

Een 10-bit-scherm

Het scherm van de Find X3 Pro imponeert. Met 6,7 inch is het display groot en lastig met één hand te bedienen. De grootte is wel ideaal voor multimedia. Het scherm oogt kraakhelder, erg scherp dankzij de qhd-resolutie en soepel dankzij de verversingssnelheid van 120 Hz. Veel concurrerende smartphones, de iPhone 12 uitgezonderd (60 Hz), hebben een 120 Hz-scherm. Oppo gebruikt – net als de rest – een heel mooi amoled-scherm. De vernieuwing zit ‘m in het schermtype. De Find X3 Pro heeft een 10-bit-paneel en kan hierdoor 1 miljard kleuren weergeven. Een regulier smartphonescherm is 8-bit en kan 16 miljoen kleuren tonen. De Find X3 Pro kan dankzij de bredere kleurondersteuning meer natuurlijke kleuren weergeven. Ik zie het verschil niet direct terug, maar het scherm oogt bijzonder fraai.

In het display zit een klein gaatje voor de selfiecamera. De selfiecamera maakt prima foto’s, maar doet het niet beter dan de concurrentie. 

©PXimport

©PXimport

©CIDimport

Specificaties

Oppo stopt een Snapdragon 888-processor in de Find X3 Pro. Deze uitermate krachtige processor vormt ook het kloppend hart van alternatieve toestellen als de OnePlus 9 (Pro), Xiaomi Mi 11 en buitenlandse versie van de Samsung Galaxy S21. In de Find X3 Pro zit maar liefst 12 GB werkgeheugen. Dat is overdreven veel en verklaart mede waarom de smartphone veel apps in het geheugen bewaart en supersnel wisselt tussen recent gebruikte apps. 

Het opslaggeheugen is met 256 GB ook erg groot. Fijn, want zo heb je minder reden om een micro-sd-kaartje te gebruiken. Dat is maar goed ook omdat een micro-sd-kaartslot ontbreekt. Ook afwezig is ondersteuning voor e-sim, de digitale simkaarttechniek. Jammer, met name omdat sommige concurrerende toestellen wel e-sim ondersteunen. 

De Find X3 Pro is uiteraard wel geschikt voor nieuwe functies als 5G-internet, wifi 6 (802.11ax) en nfc. 

©CIDimport

Snelladen via usb-c en draadloos oplaadstation

In de Oppo Find X3 Pro zijn twee accu’s van 2250 mAh geplaatst, die samen een 4500 mAh-accu vormen. De keuze voor twee accu’s heeft geen invloed op de gebruikservaring en stelt Oppo in staat om de accu sneller op te laden. Het snelladen gaat met 65 Watt, even snel als de Find X2-serie en nog steeds de max in commerciële smartphones. De Find X3 Pro heeft slechts een half uurtje nodig om van 0 naar 100 procent op te laden. Ook prettig is dat de oplader in de doos zit. Bij concurrerende toestellen als de Samsung Galaxy S21 en Apple iPhone 12 krijg je uit milieuoverwegingen alleen een usb-kabel.

Het snelladen van de Find X3 Pro is fijn, maar een betrouwbare en goede accuduur is belangrijker. En op dit punt schiet te smartphone tekort. De accuduur is wisselvallig, zowel bij mij als bij andere testers. Ik heb het idee dat de software op sommige dagen 'per ongeluk' rare dingen doet en de accu zo leegtrekt. Hopelijk kan Oppo dit verbeteren. 

Maar zelfs op dagen waarop de accu 'normaal' lijkt te doen, is de accuduur aan de korte kant. Voor het slapengaan is de smartphone al bijna leeg, wat onhandig is als je 'm s' avonds nog wilt gebruiken. Concurrerende toestellen houden het langer vol.  

©CIDimport

De Find X3 Pro is Oppo’s eerste smartphone die draadloos kan opladen. De fabrikant is er rijkelijk laat bij, want deze functie zit al jaren in duurdere toestellen van andere merken. Oppo maakt wel een goede sier door de Find X3 Pro te voorzien van een 30 Watt draadloze snellaadfunctie. Dat is een stuk sneller dan de iPhone 12-serie en Samsung Galaxy S21-reeks (15 Watt). Om met 30 Watt te laden, heb je wel Oppo’s speciale oplader nodig. Die is los te koop. Met een andere draadloze Qi-oplader laadt de Find X3 Pro langzamer op. 

De Oppo Find X3 Pro camera's getest

De achterkant van de Oppo Find X3 Pro huisvest vier cameralenzen. Veel aandacht gaat uit naar de hoofdcamera, die een nieuwe 50 megapixel sensor gebruikt en betere foto’s en video’s moet schieten dan vorige smartphones. Oppo stopt ook een 50 megapixel groothoekcamera in de Find X3 Pro. Die moet duidelijkere en scherpere foto’s schieten én objecten en personen minder uitrekken dan andere groothoekcamera’s. De smartphone heeft ook een 13 megapixel zoomcamera, al is die minder geavanceerd dan de telelens van voorgaande dure Oppo-telefoons. Dat is opvallend en wat jammer. De zoomfunctie van de Find X3 Pro is dan wat beperkt, maar wel handig om het beeld een paar keer dichterbij te halen. Op de vierde camera, de 3 megapixel microscooplens, kom ik straks uitgebreid terug. 

In onderstaande vergelijking zie je het verschil tussen de hoofdcamera (links) en de groothoeklens. Het kwaliteitsverschil tussen de lenzen is beperkt. De groothoeklens vervormt de foto nauwelijks, gaat goed om met het felle zonlicht en heeft - zoals je mag verwachten - een lekker groot blikveld. Ik ben dan ook erg tevreden over de groothoekcamera. Voor de reguliere camera geldt hetzelfde. Die schiet scherpe plaatjes met mooie kleuren en maakt ook in het donker duidelijke foto's.

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Hieronder zie je hoe de hoofdcamera in het donker presteert. Links de automatische stand, rechts de nachtmodus. Die heeft een seconde of vier nodig om een foto te maken en levert duidelijkere beelden  af met meer detail en kleuren die meer in lijn liggen met de werkelijkheid. In vergelijking met de Samsung Galaxy S21 enOnePlus 9 Pro maakt de Oppo Find X3 Pro meer natuurlijke nachtfoto's, die donkerder overkomen en geen overdreven heldere lucht tonen. Dat vind ik fijn, al zijn de plaatjes van de concurrentie wel wat duidelijker en sprekender. 

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Wat kan de microscoopcamera? 

De grootste cameravernieuwing van de Find X3 Pro is zijn microscoopcamera op de achterkant. Deze 3 megapixel camera heeft een ring met ledlampjes om de cameralens voor de juiste belichting en kan het beeld tot zestig keer vergroten. Ik moet toegeven: ik was sceptisch over de kwaliteit, maar de functie heeft mij verrast. 

Hieronder zie je boven een normale foto en daaronder een plaatje geschoten met de microscoopcamera. De functie is fascinerend en leuk om naast jezelf ook je vrienden en familie mee te verbazen. Maar hoe lang? Na bijna drie weken met de Find X3 Pro heb ik voor mijn gevoel alles wel vastgelegd met de microscooplens en vraag ik me af hoe vaak ik de camera nog ga gebruiken. Een goede zoomcamera - zoals in de Oppo Reno 10x Zoom - had mij op de lange termijn nuttiger geleken. 

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Software

De Oppo Find X3 Pro draait op Android 11 met ColorOS 11. Deze softwareschil wijkt flink af van de standaard Android-versie, maar minder dan de voorgaande ColorOS-variant. Dat is positief en met versie 11 valt goed te werken. Desalniettemin blijft de schil even wennen en vind ik de hoeveelheid meegeleverde apps aan de hoge kant. Een subjectief iets, maar wel een aandachtspunt.

©CIDimport

Het updatebeleid van Oppo kan ook beter. De fabrikant belooft twee jaar beveiligingsupdates en twee versie-updates (naar Android 12 en 13) voor de Find X3 Pro. Dat is mager voor zo’n peperdure smartphone. Een 149 euro kostende Nokia-telefoon krijgt immers even lang updates. Samsung-modellen vanaf 350 euro kunnen rekenen op drie jaar versie-updates en vier jaar beveiligingsupdates. Met zo’n toestel profiteer je langer van nieuwe functies en ben je – belangrijker – beschermd tegen opgeloste kwetsbaarheden in het Android-besturingssysteem. Het voelt niet logisch en wel erg simpel dat één van de duurste toestellen van dit moment na twee jaar geen software-ondersteuning meer krijgt. 

Conclusie: Oppo Find X3 Pro kopen?

De Oppo Find X3 Pro imponeert met zijn fraaie ontwerp, prachtige scherm en krachtige hardware. Opladen gaat bovendien vliegensvlug, de primaire en groothoekcamera zijn erg goed en de microscooplens is een toffe innovatie. De smartphone laat echter ook steken vallen. Zo is de accuduur wisselvallig en ondergemiddeld, is de zoomcamera beperkt en krijgt de software maar twee jaar updates. En hoewel Oppo hoog van de toren blaast over de revolutionaire microscoopcamera, vraag ik mij vooral af hoe vaak je ‘m gaat gebruiken. Onder de streep is de Oppo Find X3 Pro een erg goede smartphone, maar vanwege zijn aandachtspunten en opvallend hoge adviesprijs (1149 euro) geen blinde aanrader. Zo vind ik de vergelijkbare OnePlus 9 Pro een fijnere telefoon, en die start bij 899 euro. De Xiaomi Mi 11, Samsung Galaxy S21 Ultra en Apple iPhone 12 zijn andere interessante alternatieven. 

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.