Libratone staat als bedrijf bekend om zijn kleurrijke speakers, maar nu waagt het Deense bedrijf zich aan een nog beter draagbaar audio-apparaat, namelijk een koptelefoon. De Libratone Q Adapt komt in twee versies: oordopjes en een on-ear-headphone, die in alles is geoptimaliseerd voor de iPhone. Die laatste hebben wij mee de stad in genomen – de plek waar de Q Adapt het best tot zijn recht komt.

De Q Adapt is namelijk een on-ear-koptelefoon met actieve ruisonderdrukking, wat inhoudt dat het omgevingsgeluid digitaal wordt geneutraliseerd en een ‘schonere’ versie richting je oren wordt gestuurd. Dat werkt in de praktijk behoorlijk goed, maar daarover later meer. Lees ook: De beste koptelefoons van 2016.

Uiterlijk en materiaal

Eerst maar eens kijken naar dat wat het eerst opvalt: de looks. Daarin doet de koptelefoon van Libratone goede zaken. Doordat de Q Adapt een on-ear-koptelefoon is, heb je niet te maken met enorme oorschelpen die je halve gezicht afschermen. In plaats daarvan zijn het kleine, schijfvormige speakers die met een metalen buis aan elkaar zijn bevestigd. De kussentjes zelf zijn zacht, maar door de veerkracht waarmee de koptelefoon zich aan je hoofd klampt, kan hij voor mensen met een wat breder gelaat nog wel eens wat vervelend gaan zitten.

©PXimport

De bovenkant van de koptelefoon is bekleed met een soort stof, en door het kussen erin rust hij prima op je hoofd. Fijn is dat de lengte is aan te passen door een schuifsysteem zonder ‘tussenstops’, zodat je de koptelefoon op elke denkbare hoogte kunt instellen en niet aan vooraf bepaalde maten vastzit.

De Q Adapt is er in twee kleuren: wit en donkergrijs-zwart. De in-ear-versie is er ook in een huidskleurige versie en in het roze.

Gebruiksgemak

Veel verstand van koptelefoons hoef je niet te hebben als je de Q Adapt wil gebruiken. Zet de koptelefoon aan, zet bluetooth aan op je smartphone en de verbinding wordt automatisch gemaakt. Je kunt natuurlijk ook gewoon de meegeleverde audiojack gebruiken, maar de bluetoothverbinding werkt prima. Op drukke plekken wil hij nog wel eens kort haperen en één keer werd de verbinding verbroken en moest ik hem handmatig weer herstarten, maar over het algemeen is de verbinding via bluetooth stabiel.

Libratone heeft op meer vlakken nagedacht over gebruiksgemak, al komt dat niet overal even goed uit de verf. De oorkussens zijn namelijk een soort touchscreen, waarbij je door met je vinger in de rondte te scrollen het volume kunt aanpassen. In de praktijk werkt dat wat onhandig, maar het is zeker beter dan je telefoon uit je broekzak pakken. Handig is ook dat je de muziek kunt pauzeren door twee vingers kort op de oorschelp te leggen, of het geluid even kunt muten en de noise cancelling te pauzeren door hetzelfde met je hele hand te doen.

Geluid

De geluidsweergave is misschien wel de achilleshiel van de Q Adapt, en dat is voor een koptelefoon natuurlijk een vervelende constatering. Het is niet zo dat het geluid slecht is, maar het bereik valt wat tegen en vooral de basweergave is niet te vergelijken met andere koptelefoons uit deze prijsklasse. Er valt nog een en ander te regelen in de app, maar dat voelt eerder als een spoedreparatie dan als een echte feature.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

In de hoge tonen kan de Q Adapt wel weer prima mee met de rest. Toch klinkt het geluid door de wat mindere basweergave soms wat hol, al is dat bij on-ear-headphones wel vaker het geval. Hou je echter van een extra diepe bas, dan is de Q Adapt misschien niet de juiste koptelefoon voor je.

Noise cancelling

De noise cancelling in de Q Adapt is omgedoopt tot CityMix, en dat is geen toeval. Libratone zet de Q Adapt in de markt als de perfecte koptelefoon voor het stadsleven. De touchkussens zijn daar een belangrijk onderdeel van, maar minstens net zo belangrijk is de ruisonderdrukking. En die werkt meer dan naar behoren.

De ruisonderdrukking kent vier standen, waartussen je kunt wisselen door een knop onderaan de rechter oorschelp of via de Libratone-app. In de laagste stand worden alleen de hardste geluiden wat verminderd, handig als je door een drukke straat fietst. Wil je even een momentje voor jezelf naast het monument op de Dam, dan kun je kiezen voor de hoogste stand, waarin alles behalve sirenes en gillende mensen wordt gereduceerd tot een gezellig gemompel.

De ruisonderdrukking werkt erg goed, al wilde de app een enkele keer niet meewerken, waardoor het uit- en aanzetten van de koptelefoon noodzakelijk was. Door de bocht genomen is het echter een feature die terecht erg belangrijk wordt gemaakt, en die vooral handig is als je veel door een drukke stad forenst (en daarbij niet continu je telefoon uit je broekzak wil halen om de noise cancelling aan of uit te zetten.

©PXimport

Conclusie

De Libratone Q Adapt On-Ear is een mooi ogende koptelefoon die bij veel kledingstijlen en gezichtstypes past. Hij zit wel wat strak om je hoofd en van on-ear moet je natuurlijk houden. De bediening is op papier ontzettend handig en hoewel het in de praktijk soms wat tegenvalt, is het alsnog een stuk beter dan de hele tijd je telefoon bij de hand houden. De geluidsweergave is een probleem voor mensen die van een diepe bas houden, want in dat opzicht kan de Q Adapt niet mee met zijn prijsgenoten. Groot pluspunt is echter de actieve ruisonderdrukking CityMix, die met een druk op de knop op de koptelefoon of in de app wisselt tussen vier standen, van het afvijlen van scherpe randjes tot het bijna volledig blokkeren van omgevingsgeluid. Mede door die feature betaal je wel 249 euro, en dat is voor een koptelefoon met een matige basweergave wel wat veel.

Philips Hue SpatialAware is een nieuwe functie die lichtscènes afstemt op de indeling van je kamer. In plaats van kleuren 'los' over je lampen te verdelen, gebruikt Hue een ruimtelijke kaart waarbij rekening wordt gehouden met de onderlinge verhouding van je lampen. Het resultaat? De scènes voelen een stuk natuurlijker aan. Hoe zit dat precies, en hoe stel je het in?

Veel Hue-scènes bestaan vooral uit een palet: kleur + helderheid. De app houdt daarbij tot nu toe beperkt rekening met waar je lampen staan en op welke hoogte ze hangen. Het gevolg is dat een staande lamp in de hoek soms dezelfde kleur of felheid krijgt als spots boven de eettafel, terwijl je bij een scène als "zonsondergang" juist een logisch verloop verwacht dat door de ruimte loopt. In de praktijk voelt zo'n scène dan meer als losse lampen die toevallig hetzelfde thema draaien, in plaats van één lichtbeeld dat klopt vanuit een richting of 'bron'.

Je kunt het vergelijken met surround sound. Als je kanalen zonder plattegrond willekeurig aan speakers koppelt, hoor je wel geluid, maar de richting klopt niet. SpatialAware doet voor licht hetzelfde als een goede speakeropstelling voor audio: de plek in de ruimte wordt het uitgangspunt.

Wat SpatialAware anders doet

SpatialAware draait de aansturing om. Je scant je kamer met de camera van je telefoon of tablet, waarbij de Hue-app augmented reality gebruikt om vast te leggen waar je lampen zich bevinden: links of rechts, hoog of laag, plafond of vloer. Op basis daarvan slaat de Hue-app een ruimtelijk model van de kamer op, dat automatisch wordt bijgewerkt als je later lampen toevoegt. Kies je daarna een ondersteunde scène, dan verdeelt Hue kleur en helderheid bewust op basis van die posities. Daardoor krijgen plafondlampen en lampen op ooghoogte niet meer zomaar dezelfde tinten, maar spelen ze een eigen rol in het totale lichtbeeld.

Wanneer zie je het meeste effect

Heb je maar een paar Hue-lampen in je kamer, dan is het effect heel beperkt. Maar heb je in je kamer meerdere lampen op verschillende posities en hoogtes staan en/of hangen, dan is SpatialAware wel een mooie toepassing. Denk aan een woonkamer met plafondspots, een staande lamp naast de bank, een ledstrip achter het tv-meubel en sfeerverlichting in een kast. Dan valt er echt iets 'ruimtelijks' te verdelen en zie je sneller dat de scène als één geheel aanvoelt.

Bij scènes die op de natuur geïnspireerd zijn, zie je het verschil vaak als eerste, omdat dit soort scènes draait om een geleidelijke overgang. Denk aan het idee van een horizon: aan de ene kant warm en dieper van kleur, alsof de zon net ondergaat, en richting plafond juist lichter en koeler, zoals een heldere lucht. Zonder ruimtelijke logica kan zo'n verdeling op willekeur lijken, waardoor de sfeer niet helemaal klopt. Met SpatialAware kan Hue dat verloop koppelen aan de posities van je lampen, zodat de kleuren zich logischer verdelen en de scène als één geheel voelt.

©Philips Hue

Zo stel je Hue SpatialAware in

Open in de Hue-app de kamer waarin je SpatialAware wilt gebruiken en start de scan. De app begeleidt je terwijl je de ruimte filmt, zodat de posities van je lampen worden vastgelegd. Daarna sla je het ruimtelijke model op. Voeg je later lampen toe of verplaats je ze, dan scan je die kamer opnieuw zodat de kaart weer klopt.

Voor welke scènes kun je SpatialAware gebruiken?

Op dit moment werkt SpatialAware met ongeveer de helft van alle 'geremasterde' scènes uit de Scene Gallery. De nadruk ligt op natuur-scènes (bijvoorbeeld Savanna Sunset, Lake Placid en Mountain Breeze). Het belangrijkste om te onthouden: niet elke scène krijgt meteen SpatialAware. In de app hoort per scène zichtbaar te zijn of de functie wordt ondersteund.

©Philips Hue

Dit heb je nodig

SpatialAware werkt alleen samen met de Hue Bridge Pro. Daarnaast heb je een smartphone of tablet nodig waarop de Hue-app geïnstalleerd is (downloaden voor iOS | downloaden voor Android), zodat er een scan gemaakt kan worden. Zonder die scan is er geen ruimtelijke kaart en kan SpatialAware niets verdelen.

Wat zie je in de praktijk?

De winst zit vooral in samenhang: scènes ogen netter en meer 'zoals bedoeld', omdat hoogte en positie van je lampen meetellen. Kleur en licht worden daardoor logischer verdeeld. Plafondlicht en sfeerverlichting zitten elkaar minder in de weg, omdat ze niet meer automatisch dezelfde tinten en felheid toebedeeld krijgen.

Hue SpatialAware: praktijkvoorbeeld

Op de foto (klik erop om hem groot te openen) zie je boven de Lake Mist-scène zonder SpatialAware en daaronder dezelfde scène mét SpatialAware. Als je kijkt naar de thumbnail van het scènevoorbeeld links onderin, dan zie je dat het voorbeeld in de onderste afbeelding beter klopt met wat je in de kamer ziet: de kleuren zijn verdeeld alsof je naar een horizon kijkt. Onderaan zitten warmere, oranje tinten, die geleidelijk opschuiven naar blauwere tonen richting 'lucht'.

Dat zie je vooral terug in de verdeling over de lampen. In de bovenste versie lijkt het alsof vooral één ledstrip de scène draagt, waardoor de rest van de verlichting minder meedoet. In de onderste versie vormen de lichtpunten meer één geheel: het licht boven en achter de deur links is nu bijvoorbeeld één duidelijke kleur in plaats van dat het bestaat uit meerdere losse tinten. Dat oogt rustiger en gelijkmatiger. Tegelijk voelt die onderste versie ook wat koeler, waardoor Lake Mist misschien niet de meest uitgesproken scène is om het verschil te demonstreren, maar je ziet wel goed wat SpatialAware doet: het maakt van losse kleuren een verdeling die beter past bij het idee achter de scène.

©Philips Hue

Privacy en veiligheid

Voor SpatialAware scan je je kamer met de camera. Die 3D-scan wordt vervolgens opgeslagen in de Hue-app. Of de kaart volledig lokaal blijft of ook opgeslagen wordt in de cloud hebben wij niet kunnen achterhalen. Ga er dus niet automatisch vanuit dat alles op je telefoon blijft. Als voorzorgsmaatregel kun je de Hue-app alleen cameratoegang geven op het moment dat je de scan doet en daarna kijken in iOS of Android of je die permissie weer wilt beperken. Kan er gevoelige informatie in beeld komen (bijvoorbeeld post, documenten of een whiteboard) tijdens het scannen? Berg dat dan even weg tot na je scan.  

JBL brengt met de BandBox-serie zijn eerste audioproducten uit die specifiek gericht zijn op het maken van muziek. De BandBox Solo en Trio zijn bluetooth-speakers die tegelijkertijd functioneren als versterker voor instrumenten. De opvallendste toevoeging is het gebruik van kunstmatige intelligentie om audiosporen in realtime te scheiden, wat het meespelen met bestaande nummers makkelijker moet maken.

De kern van de nieuwe serie is de zogeheten 'Stem AI'-technologie. Hiermee kunnen gebruikers specifieke onderdelen van een liedje, zoals de zang, drums of gitaar drums in realtime op het apparaat zelf kunt isoleren of verwijderen uit elk nummer. Voor muzikanten biedt dit praktische voordelen: je kunt een gitaarpartij isoleren om precies te horen hoe deze gespeeld wordt, of de partij juist wegdraaien om zelf mee te spelen over de originele begeleiding.

Voor één muzikant

De instapversie is de BandBox Solo, een compacte speaker met een vermogen van 18 watt RMS. Het apparaat beschikt over één ingang die geschikt is voor een gitaar of microfoon. Gebruikers kunnen via de JBL One-app diverse digitale versterkers en effecten zoals reverb, chorus en phaser instellen, waardoor externe effectpedalen in veel gevallen overbodig zijn. Daarnaast functioneert de Solo als audio-interface: via de usb-c-aansluiting koppel je hem aan een laptop om direct opnames te maken in muziekproductiesoftware (DAW).

Voor meerdere muzikanten tegelijk

Voor wie meer aansluitmogelijkheden of volume nodig heeft, is er de BandBox Trio. Dit model levert 135 watt vermogen en is uitgerust met een ingebouwde vierkanaalsmixer. Hierdoor is het mogelijk om met meerdere mensen tegelijk te spelen, bijvoorbeeld een zanger en twee instrumentalisten. De Trio onderscheidt zich verder door een verwisselbare accu die tot tien uur speeltijd biedt en een LCD-scherm voor directe feedback. Ook heeft dit model meer fysieke knoppen, zodat je het geluid tijdens het spelen kunt aanpassen zonder direct de app erbij te hoeven pakken.

Prijs en beschikbaarheid

De JBL BandBox Solo en Trio zijn vanaf februari verkrijgbaar. De BandBox Solo heeft een adviesprijs van 249,99 euro. De grotere BandBox Trio kost 599,99 euro. Een belangrijk detail voor vroege kopers is dat de 'looper'-functie, waarmee je laagjes muziek over elkaar opneemt, bij lancering nog niet beschikbaar is; deze wordt volgens JBL pas in oktober via een update toegevoegd.