Libratone staat als bedrijf bekend om zijn kleurrijke speakers, maar nu waagt het Deense bedrijf zich aan een nog beter draagbaar audio-apparaat, namelijk een koptelefoon. De Libratone Q Adapt komt in twee versies: oordopjes en een on-ear-headphone, die in alles is geoptimaliseerd voor de iPhone. Die laatste hebben wij mee de stad in genomen – de plek waar de Q Adapt het best tot zijn recht komt.

De Q Adapt is namelijk een on-ear-koptelefoon met actieve ruisonderdrukking, wat inhoudt dat het omgevingsgeluid digitaal wordt geneutraliseerd en een ‘schonere’ versie richting je oren wordt gestuurd. Dat werkt in de praktijk behoorlijk goed, maar daarover later meer. Lees ook: De beste koptelefoons van 2016.

Uiterlijk en materiaal

Eerst maar eens kijken naar dat wat het eerst opvalt: de looks. Daarin doet de koptelefoon van Libratone goede zaken. Doordat de Q Adapt een on-ear-koptelefoon is, heb je niet te maken met enorme oorschelpen die je halve gezicht afschermen. In plaats daarvan zijn het kleine, schijfvormige speakers die met een metalen buis aan elkaar zijn bevestigd. De kussentjes zelf zijn zacht, maar door de veerkracht waarmee de koptelefoon zich aan je hoofd klampt, kan hij voor mensen met een wat breder gelaat nog wel eens wat vervelend gaan zitten.

©PXimport

De bovenkant van de koptelefoon is bekleed met een soort stof, en door het kussen erin rust hij prima op je hoofd. Fijn is dat de lengte is aan te passen door een schuifsysteem zonder ‘tussenstops’, zodat je de koptelefoon op elke denkbare hoogte kunt instellen en niet aan vooraf bepaalde maten vastzit.

De Q Adapt is er in twee kleuren: wit en donkergrijs-zwart. De in-ear-versie is er ook in een huidskleurige versie en in het roze.

Gebruiksgemak

Veel verstand van koptelefoons hoef je niet te hebben als je de Q Adapt wil gebruiken. Zet de koptelefoon aan, zet bluetooth aan op je smartphone en de verbinding wordt automatisch gemaakt. Je kunt natuurlijk ook gewoon de meegeleverde audiojack gebruiken, maar de bluetoothverbinding werkt prima. Op drukke plekken wil hij nog wel eens kort haperen en één keer werd de verbinding verbroken en moest ik hem handmatig weer herstarten, maar over het algemeen is de verbinding via bluetooth stabiel.

Libratone heeft op meer vlakken nagedacht over gebruiksgemak, al komt dat niet overal even goed uit de verf. De oorkussens zijn namelijk een soort touchscreen, waarbij je door met je vinger in de rondte te scrollen het volume kunt aanpassen. In de praktijk werkt dat wat onhandig, maar het is zeker beter dan je telefoon uit je broekzak pakken. Handig is ook dat je de muziek kunt pauzeren door twee vingers kort op de oorschelp te leggen, of het geluid even kunt muten en de noise cancelling te pauzeren door hetzelfde met je hele hand te doen.

Geluid

De geluidsweergave is misschien wel de achilleshiel van de Q Adapt, en dat is voor een koptelefoon natuurlijk een vervelende constatering. Het is niet zo dat het geluid slecht is, maar het bereik valt wat tegen en vooral de basweergave is niet te vergelijken met andere koptelefoons uit deze prijsklasse. Er valt nog een en ander te regelen in de app, maar dat voelt eerder als een spoedreparatie dan als een echte feature.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

In de hoge tonen kan de Q Adapt wel weer prima mee met de rest. Toch klinkt het geluid door de wat mindere basweergave soms wat hol, al is dat bij on-ear-headphones wel vaker het geval. Hou je echter van een extra diepe bas, dan is de Q Adapt misschien niet de juiste koptelefoon voor je.

Noise cancelling

De noise cancelling in de Q Adapt is omgedoopt tot CityMix, en dat is geen toeval. Libratone zet de Q Adapt in de markt als de perfecte koptelefoon voor het stadsleven. De touchkussens zijn daar een belangrijk onderdeel van, maar minstens net zo belangrijk is de ruisonderdrukking. En die werkt meer dan naar behoren.

De ruisonderdrukking kent vier standen, waartussen je kunt wisselen door een knop onderaan de rechter oorschelp of via de Libratone-app. In de laagste stand worden alleen de hardste geluiden wat verminderd, handig als je door een drukke straat fietst. Wil je even een momentje voor jezelf naast het monument op de Dam, dan kun je kiezen voor de hoogste stand, waarin alles behalve sirenes en gillende mensen wordt gereduceerd tot een gezellig gemompel.

De ruisonderdrukking werkt erg goed, al wilde de app een enkele keer niet meewerken, waardoor het uit- en aanzetten van de koptelefoon noodzakelijk was. Door de bocht genomen is het echter een feature die terecht erg belangrijk wordt gemaakt, en die vooral handig is als je veel door een drukke stad forenst (en daarbij niet continu je telefoon uit je broekzak wil halen om de noise cancelling aan of uit te zetten.

©PXimport

Conclusie

De Libratone Q Adapt On-Ear is een mooi ogende koptelefoon die bij veel kledingstijlen en gezichtstypes past. Hij zit wel wat strak om je hoofd en van on-ear moet je natuurlijk houden. De bediening is op papier ontzettend handig en hoewel het in de praktijk soms wat tegenvalt, is het alsnog een stuk beter dan de hele tijd je telefoon bij de hand houden. De geluidsweergave is een probleem voor mensen die van een diepe bas houden, want in dat opzicht kan de Q Adapt niet mee met zijn prijsgenoten. Groot pluspunt is echter de actieve ruisonderdrukking CityMix, die met een druk op de knop op de koptelefoon of in de app wisselt tussen vier standen, van het afvijlen van scherpe randjes tot het bijna volledig blokkeren van omgevingsgeluid. Mede door die feature betaal je wel 249 euro, en dat is voor een koptelefoon met een matige basweergave wel wat veel.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.