Met de Xiaomi Book S richt de Chinese techreus zijn pijlen op Windows-convertibles van onder meer Microsoft. De Book S is een uit de kluiten gewassen tablet met Windows 11 en een optioneel toetsenbord. In deze Xiaomi Book S preview doen we een eerste indruk op van het apparaat.

De Xiaomi Book S is vandaag gepresenteerd en komt binnenkort uit in Nederland voor een adviesprijs van 700 euro. Het optionele toetsenbord kost nog eens 150 euro. Een styluspen gaat voor 99 euro. Opmerkelijk is dat de convertible standaard zonder oplader komt. Die is los verkrijgbaar voor 45 euro, maar lijkt in Nederland wél standaard mee te komen. Dat zou logisch zijn omdat het in ons land niet gebruikelijk is om een laptop zonder oplader te verkopen. Computer!Totaal kon op een Xiaomi-evenement in Parijs alvast kort aan de slag met de Xiaomi Book S. 

Stevig ontwerp met weinig aansluitingen

Wat allereerst opvalt, is de mobiliteit van de convertible. De Book S heeft een groot 12,4inch-scherm maar is met 720 gram relatief handzaam. Het blijft een apparaat om met twee handen te bedienen, maar in je tas neemt de convertible dus niet veel ruimte en gewicht in. De dikte van de Book S is met 9 millimeter ook goed binnen de perken. De behuizing voelt op het eerste gezicht stevig aan en biedt ruimte aan een hoge resolutie webcam (Full-HD) met gezichtsherkenning. Ook achterop zit een camera (13 megapixel), waarvan de kwaliteit goed genoeg lijkt om sporadisch een foto met een forse tablet te maken. De luidsprekers van de tablet waren in de drukke beurshal niet goed te testen.

Het aantal aansluitingen op de Book S is beperkt. Een 3,5mm-poort voor bedrade audiodoorgifte en één usb-c-poort die de tablet kan opladen en verbinding kan leggen met een monitor. In de beurshal is de tablet via een usb-c-kabel gekoppeld aan een monitor om het beeld uit te breiden. Dit werkt soepel. 

Een hoes die aan de achterkant van de tablet klikt, voelt luxe aan als nepleer. Hij heeft een ingebouwde kickstand om de tablet schuin neer te zetten. Dat gaat stroef en een keer viel de hoes zomaar van de tablet af. Iemand die de Book S al langer in gebruik heeft, zegt dit euvel te herkennen. 

©PXimport

©PXimport

Het toetsenbord

Het optionele toetsenbord laat een overwegend goede indruk achter. De toetsen hebben verrassend veel travel en tikken lekker weg. Wel hebben ze een rubberachtige indruk, waardoor ze wat plakkerig overkomen. Niet storend, maar het zijn geen gladde toetsen. Het trackpad is ruim genoeg en werkt prima, zo op het eerste gezicht. Je klikt het toetsenbord via de magnetische aansluiting aan de Book S. Dat werkt naar behoren en het toetsenbord blijft netjes ‘hangen’ als we de tablet optillen.

De optionele styluspen was niet beschikbaar, dus we hebben er geen indruk van kunnen opdoen.

©PXimport

Spiegelend scherm

Het lcd-scherm heeft een 16:10-verhouding, is aanraakgevoelig en ververst met slechts 60 Hz. Sommige premium Windows-convertibles hebben een soepeler 120Hz-scherm. Ook concurrerende tablets van Samsung en Apple hebben een 120Hz-scherm. De beeldresolutie van de Book S is met 2560 x 1600 pixels gangbaar en dik in orde. Wat opvalt in de fel verlichte beurshal is dat het scherm enorm spiegelt – niet handig. Een laagje Corning Gorilla Glass 3 beschermt het display tegen krassen en valschade. Gorilla Glass 3 is een ouder glastype en in sommige moderne tablets is dan ook een nieuwer, sterker glastype geplaatst. 

©PXimport

ARM-chip moet zich bewijzen 

In de Xiaomi Book S zit geen processor van AMD of Intel, maar een van Qualcomm. Deze gloednieuwe Snapdragon 8cx Gen 2-chip is een 7nm-processor die gebruikmaakt van een ARM-architectuur. Xiaomi liet een Qualcomm-topman op het podium vertellen over hoe goed deze processor is, maar onthield zich van (doorgaans subjectieve) vergelijkingen met andere processors. Een uitgebreide review moet uitwijzen hoe krachtig de Snapdragon 8cx Gen 2 is en of Windows 11 optimaal draait met een ARM-chip. De Book S heeft in ieder geval voldoende werk- en opslaggeheugen (8 GB en 256 GB) om een soepele gebruikerservaring te leveren. In een korte test met Windows-programma’s en het navigeren in browser-tabbladen loopt de convertible als een zonnetje.

Opmerkelijk is dat de Xiaomi Book S een kaartslot heeft voor een SD-kaartje zodat je het opslaggeheugen kunt vergroten. Fijn, maar persoonlijk hadden we liever een simkaartslot gezien om met deze tablet overal te kunnen internetten. Al kan dat gek genoeg weer niet op 5G-snelheid, want de Book S ondersteunt 4G maar geen 5G. En dat terwijl de Qualcomm-processor er wel geschikt voor is. Het gebrek aan 5G-compatibiliteit maakt in Nederland nog weinig uit omdat de snelle 3,5GHz-frequentie op zijn vroegst pas eind 2023 beschikbaar komt, maar op de lange termijn maakt het de Xiaomi Book S minder compleet dan concurrenten mét 5G-ondersteuning. 

Accuduur tot dertien uur

Volgens Xiaomi gaat de accu van de Book S tot dertien uur mee bij normaal gebruik. Dat is uiteraard niet te testen tijdens de korte hands-on, dus daar komen we in de review op terug. Het opladen verloopt als gezegd via de usb-c-poort en gaat met maximaal 65 watt. Dat is lekker vlot. 

Windows 11 S 

Op de Xiaomi Book S is Windows 11 S geïnstalleerd. Dat is een beperktere versie van Windows 11, bedoeld voor apparaten met eenvoudigere specificaties en/of met een ARM-processor. Wie de S-versie te beperkt vindt, kan doorgaans overschakelen naar de reguliere Windows 11 Home-software. Het was tijdens de korte testperiode niet mogelijk om te controleren of de Xiaomi Book S dit ook ondersteunt, dus daar komen we op terug. 

©PXimport

Voorlopige conclusie

De Xiaomi Book S is een stevige tablet met een optioneel toetsenbord dat een goede indruk achterlaat. Het scherm oogt scherp en kleurrijk, maar spiegelt ook erg, heeft een standaard verversingssnelheid en een ouder type beschermglas. De hardware maakt ons nieuwsgierig naar een uitgebreide test, want we willen de splinternieuwe Snapdragon 8cx Gen 2-processor graag aan de tand voelen. Ook om te achterhalen of Xiaomi’s geclaimde accuduur van dertien uur realistisch is bij normaal gebruik. De adviesprijs van 700 euro (exclusief toetsenbord en styluspen) maakt de Book S een direct alternatief voor de Microsoft Surface Go 3 met Intel Core i3-processor. Reviews noemen de tragere processor en kortere accuduur de grootste minpunten van de Surface Go 3. Het valt te bezien hoe Xiaomi’s convertible het op deze vlakken doet en of het bedrijf voor hetzelfde geld een beter totaalpakket kan bieden. 

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.