Het zomerseizoen staat weer bijna voor de deur en dat betekent dat een groot deel van de Nederlanders er binnenkort op uit gaat trekken. Het is geen geheim dat de reis naar onze vakantiebestemming of weekendje weg de nodige wrijving kan veroorzaken. Om je daar voor te behoeden testen wij de komende zes weken elke donderdag een navigatie-app voor de iPhone. Alle apps worden beoordeeld op zes verschillende criteria. De eerste app die we hebben getest is Apple Maps.

Apple Maps is de veel besproken navigatie-app van Apple zelf. Iedereen lijkt er wel een mening over te hebben, maar is de app nu echt zo slecht als vaak wordt beweerd?

Wat direct opvalt bij het openen van Apple Maps is dat de app een minimalistische interface heeft die eigenlijk weinig vragen kan oproepen. Bijna het hele scherm wordt gevuld met een kaart van jouw huidige omgeving en boven in het scherm heb je de mogelijkheid een locatie op te zoeken. Wanneer je hierbij zoekt op een combinatie van plaats en straatnaam weet de app deze bijna altijd wel te vinden. Zoeken op namen van bijvoorbeeld bedrijven is echter een zwak punt van de app. Bij de lancering van Apple Maps in oktober 2012 was hier al veel kritiek op, maar het lijkt erop dat dit probleem nog steeds niet verholpen is.

Wanneer je jouw eindbestemming hebt gevonden in de app kun je met een druk op de knop de navigatie starten. Een groot voordeel hierbij is dat de Apple Maps rekening houdt met met file-informatie. Hierdoor zal het je niet zo snel meer gebeuren dat je onnodig vast komt te staan.

Tijdens het navigeren zie je op het scherm een kaart en een groen vlak dat aangeeft hoe lang je jouw weg nog moet vervolgen voor je moet afslaan. Informatie zoals bijvoorbeeld de naam van de weg, de huidige snelheid of de verwachte aankomsttijd ontbreekt. Dit heeft als voordeel dat het scherm niet overladen is met informatie die je kan afleiden van het verkeer, maar toch is het ontbreken van veel van deze elementen wel een gemis.

De aanwijzingen op het scherm worden redelijk duidelijk weergegeven, maar hulpmiddelen zoals gedigitaliseerde borden of duidelijke omgevingsschetsen ontbreken. Dit zou bij complexe verkeerssituaties tot problemen kunnen leiden. Helaas weet de gesproken navigatie ons niet meer zekerheid te geven, want Apple heeft er hierbij voor gekozen een volledig computergestuurde stem te gebruiken. Deze stem is erg snel en klinkt bovendien binnensmonds. Tijdens het testen van de app resulteerde dit in het nodige ‘Wat?’ en ‘Huh?’ geroep in de auto.

Naast de gratis geïntegreerde file informatie in Apple Maps biedt de app ook de mogelijkheid om de navigatie te besturen via Siri. Dit wil zeggen dat je tijdens het rijden veilig een route kunt invoeren of aanpassen. Helaas moet dit nog wel steeds in het Engels worden gedaan en daarnaast zorgt het probleem met de kaarten ervoor dat niet alle locaties worden herkend.

Kortom

Apple Maps is een navigatie-app die in de basis redelijk eenvoudig is, maar toch enkele leuke extra’s biedt, zoals gratis file-informatie en spraakbesturing. Helaas is deze laatste functie nog niet geoptimaliseerd voor gebruik in Nederland. Zowel de interface van de app als de aanwijzingen die worden gegeven zijn strak en eenvoudig.

Dit zorgt voor een goed overzicht, maar Apple heeft deze eenvoud in bepaalde gevallen iets te veel voor functionaliteit en duidelijkheid laten gaan. Doordat Apple Maps ook nog steeds te kampen heeft met problemen wat betreft het vinden van locaties willen we je aanraden deze app nog even links te laten liggen totdat alle fouten eruit zijn gehaald.

©PXimport

Platform: iPad, iPhone

Prijs: Gratis

Online/Offline: Online

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.