De Melitta AromaFresh is een filtermachine met bonenmaler, waarbij je de maalgraad kunt instellen. Melitta belooft daarmee een 'zeer aromatisch kopje koffie'. Wij nemen de proef op de som en lieten tien consumenten de AromaFresh testen. Is deze koffie echt zo lekker? En hoe presteert het apparaat verder?

Partnerbijdrage – in samenwerking met Melitta

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl Koffiewijzer is deze Melitta AromaFresh uitgebreid getest door minimaal vijf testers, die de koffiemachine twee weken in eigen huis hebben uitgeprobeerd. Wil je meer weten over de testprocedure of over de resultaten van de andere deelnemende modellen? Klik dan op de groene knop hieronder.  

Eenvoudig apparaat 

Alle reviewers vinden de AromaFresh eenvoudig in gebruik en de handleiding is ook duidelijk. Tester DJ omschrijft: "Doe koffiebonen bovenin. Stel de grofheid van de maling in en de sterkte van de koffie. Bepaal hoeveel kopjes je wilt zetten en druk op Aan. Oh ja, vergeet natuurlijk het filter niet."  

©Melitta

Sneller dan verwacht 

Als het gaat om snelheid, presteert de Melitta AromaFresh boven verwachting. Meerdere testers geven aan dat het apparaat aanzienlijk sneller is dan hun vorige koffiemachine. Dit is ideaal voor ochtenden waarop je geen zin hebt om op je bakkie koffie te wachten. Tester Mardeux: "Het koffiezetapparaat zet in een mum van tijd een volle pot koffie. Voor twee tot vier kopjes is hij bijna net zo snel als een Senseo."  

Bij het koffiezetten maakt de machine weinig geluid, het malen hoor je natuurlijk wel even. Tester Mark: "Alleen bij het malen maakt de machine iets meer geluid, maar voor de rest hoor je hem niet. Als de koffie klaar is, hoor je een piep en ook als de machine uitgaat."  

Goed heet 

De temperatuur van de koffie is een belangrijk aspect, en op dit vlak overtuigt de Melitta AromaFresh alle testers. De machine produceert lekker hete koffie, en houdt de koffie goed warm; een punt dat alle gebruikers waarderen.   

Weinig onderhoud 

Elk koffieapparaat heeft wat onderhoud nodig, en dat is meestal niet het leukste klusje. Gelukkig is de AromaFresh gemakkelijk schoon te maken. Je kunt de onderdelen eenvoudig loshalen om schoon te maken. Jolanda: "De filterhouder en kan met deksel kunnen in de vaatwasser, de rest is eenvoudig schoon te maken met een doekje." Grotere onderhoudstaken, zoals ontkalken, hoeven niet zo vaak te gebeuren, en worden duidelijk in de handleiding omschreven.  

Instelmogelijkheden 

De machine wordt geprezen om de instelmogelijkheden: je kunt de maalgraad, de sterkte van de koffie en de warmhoudduur zelf bepalen. Wel geven twee testers aan dat ze de fijnste maalgraad nog niet fijn genoeg vinden. De gebruikers waarderen de timer zeker: "Je kunt het warmhouden instellen voor 20, 40 of 60 minuten. Met de timer heb je koffie wanneer je uit bed komt of thuiskomt", aldus tester Jolanda.  

©Melitta

Design 

Het design van de AromaFresh wordt omschreven als modern en strak, maar meerdere gebruikers vinden het apparaat wel wat groot en hoog. De glazen koffiepot geeft gemengde reacties: de één vindt dit wat fragiel, de ander vindt dat dit bijdraagt aan de luxe uitstraling.   

Conclusie  

De algemene tevredenheid is opvallend hoog, met een gemiddelde waardering van een 8,3. Het apparaat voldoet aan de verwachtingen en de testers zijn erg tevreden over de mogelijkheden. De balans tussen snelheid, kwaliteit en functionaliteit is goed. Dit maakt de Melitta AromaFresh een uitstekende keuze voor iedere filterkoffieliefhebber.  

Pluspunten

• Snelheid 

• Instelbare sterkte koffie 

• Instelbare maalgraad 

• Stil tijdens koffiezetten 

• Eenvoudig onderhoud 

• Goed warme koffie 

• Timer aanwezig 

Minpunten

• Fijnste maalstand niet voor iedereen fijn genoeg 

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.