Tussen alle huishoudelijke en medische apparaten zou je haast vergeten dat Philips ook nog een brede selecte aan keukenapparatuur in het assortiment heeft. Een van die apparaten is de Philips 5000 Series Blender HR303000, een blender waarmee je in een handomdraai de perfecte smoothie maakt. Hoog tijd om de 5000 Series eens aan een test te onderwerpen. Daarvoor schakelden we de hulp in van het Review.nl Testpanel, dat de blender een aantal weken uitprobeerde. Hun bevinden lees je hieronder.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Philips

Eerst even over het apparaat zelf. De 5000 Series is een blender die speciaal gericht is op het maken van smoothies, sauzen en soepen. Op het oog is het een eenvoudig apparaat, en eigenlijk is dat in de praktijk ook zo: er is geen overbodige poespas en alles in de machine is zo gemaakt om de beste smoothies te maken.

Dat dat steeds weer lukt, komt voor een deel door de ProBlend Plus-technologie. Door die techniek kan de motor tot wel 50 procent meer vermogen leveren dan oudere modellen. De motor zelf levert maar liefst 1200 watt, waarmee je zelfs de hardste, grofste etenswaren met een druk op de knop fijn maalt.

©Philips

Ook de messen zijn vernieuwd. De ProBlend-messen zijn langer en dikker dan voorheen, om ook lastig te snijden ingrediënten fijn te krijgen. En zelfs de bekers zijn geribbeld, waardoor je groente, fruit, noten en zaden altijd goed door de beker worden verdeeld.

Of het nu een simpele fruitsmoothie is, een zomerse mix van bevroren vruchten of een uitgebreide maaltijdsoep, met de Philips 5000 Series-blender krijg je altijd het resultaat waar je naar op zoek bent.

Tot zover de feiten. Laten we snel kijken wat het Review.nl Testpanel van de 5000 Series vindt. Alle testers hebben het product een aantal weken in huis gehad en gebruikt. 

Eerste indruk

Een eerste indruk is altijd belangrijk, en dat is bij keukenapparatuur niet anders. De testers waren zeer te spreken over het uiterlijk van de blender, en geen van hen had problemen met het in gebruik nemen van het apparaat. "De blender staat heel mooi op ons aanrecht, met zijn fraaie, luxueuze uitstraling", verwoordt een van hen het.

De drie verschillende standen werden ook goed ontvangen door het panel, net als het feit dat de blender goed stabiel blijft staan dankzij de zuignappen aan de onderzijde – zelfs op de hoogste stand. De glazen kan die wordt bijgeleverd zorgde in eerste instantie voor wat nervositeit bij een aantal testers, maar is gelukkig zeer stevig. Een enkeling had liever een iets stillere blender gehad, maar over het algemeen is de eerste indruk zeer goed.

Gebruik

Maar uiteindelijk draait alles natuurlijk om het gebruik. Wat de testers meteen opviel, is hoe snel de 5000 Series zijn werk doet. "Het schillen van het fruit duurt langer dan het blenden in de machine", zegt een van hen. Een ander zegt: "Smoothies en soepen worden binnen enkele seconden zijdezacht." Of, zoals een derde tester zegt: "Ik had nog nooit een smoothie zonder stukjes gemaakt, maar met de 5000 Series wordt het echt mooi glad."

Ook de functie voor het vermalen van bevroren fruit viel erg in de smaak. "De blender maalt bevroren fruit in no-time tot een lekkere smoothie", zegt een van de testers. De messen zijn zeer scherp en ook ingrediënten als noten en zaden worden lekker snel gemalen.

Dat de 5000 Series een flinke verbetering is ten opzichte van eerdere modellen, zelfs die van Philips zelf, viel ook een aantal mensen op. "De 5000 Series is nóg fijner dan de Philips-blender die ik eerder heb gehad, en waar ik ook al zeer tevreden over was", zegt een tester.

Extra handig is de bijgeleverde staaf om de ingrediënten wat in elkaar te drukken zonder dat je bang hoeft te zijn dat je je hand openhaalt aan de scherpe messen, al moest een enkeling daar nog wel even aan wennen. "Ik begreep het nut er eerst niet van", zegt een van de testers. "Maar ik kwam er tijdens het gebruik achter dat het toch wel erg handig is." De andere leden van het testpanel waren meteen lyrisch: "Bevroren vruchten en yoghurt gaan ook goed samen door de handige roerstaaf waarmee alles goed verdeeld wordt."

Onderhoud en extra's

Omdat de 5000 Series zo'n simpel apparaat is, is ook het schoonmaken en schoon houden geen enkel probleem. Alle losse onderdelen kunnen gewoon in de vaatwasser, zelfs de messen, en dat vinden we terug in de reviews. "Het schoonmaken is een fluitje van een cent dankzij de vaatwasserbestendige onderdelen", aldus een van de testers.

Bovendien beschikt de blender over een reinigingsstand, een functie die het testpanel ook erg kon waarderen. "De zelfreinigingsfunctie werkt verbazend goed", vindt een van de testers. Een extra toevoeging die een aantal testers noemde, was de handige app. "Een app waarin leuke recepten staan en fijne tips om de blender te gebruiken", zegt een tester. 

Conclusie

De ene blender is de andere niet, zo veel is duidelijk. Philips heeft met de 5000 Series Blender HR303000 een aantal veranderingen doorgevoerd ten opzichte van oudere modellen, en dat is het testpanel goed bevallen. De motor is krachtig en de messen zijn vlijmscherp, waardoor je binnen enkele seconden een perfect gladde smoothie maakt, zelfs als je er bevroren vruchten of ijsblokjes aan toevoegt.

De machine is handig in gebruik, maakt niet overdreven veel geluid en is ruim genoeg voor het hele gezin. Bovendien is het apparaat makkelijk schoon te maken, zowel met de hand als in de vaatwasser en via de ingebouwde schoonmaakfunctie.

Al deze voordelen zorgen ervoor dat de Philips 5000 Series Blender HR303000 een van de populairste blenders op de markt is, en dat begrepen de testers maar al te goed. Het is dan ook niet voor niets dat het Review.nl Testpanel de 5000 Series waardeert met een 8,5 als gemiddeld eindcijfer. Of, zoals een van de testers het verwoordt: "De Philips 5000 Series Blender HR303000 is een absolute gamechanger in mijn keuken."

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.