Een eitje koken is op papier een van de makkelijkste dingen die er zijn – en toch valt het in de praktijk vaak een beetje tegen. Een perfect gekookt ei kan je gerecht maken of breken, en met een eierkoker krijg je altijd het gewenste resultaat. Daarom hebben we vijftien testers van het Review.nl Testpanel gevraagd de Philips 3000 Series HD9137/90 eierkoker aan een grondige test te onderwerpen. De resultaten van die test vind je in dit artikel.

Partnerbijdrage – in samenwerking met Philips

De HD9137/90 maakt het leven in de keuken weer een stukje makkelijker. De eierkoker beschikt over 400 watt kookvermogen om tot zes eieren tegelijk klaar te maken. Door de handige maatbeker met waterniveaumarkering kook je je eieren altijd op dezelfde manier, veel nauwkeuriger dan in een pannetje water.

De Philips HD9137/90 eierkoker zorgt ervoor dat je tot wel 70 procent minder energie verbruikt dan wanneer je je eitjes op de ouderwetse manier kookt. In het apparaat is een eierprikker gebouwd om scheurende en lekkende eieren te voorkomen. Je kunt zelfs je eieren pocheren, tot wel drie tegelijk!

Als je klaar bent, berg je de 3000 Series makkelijk en snel op. Door het compacte formaat neemt hij bovendien weinig ruimte in beslag: alle accessoires passen er gewoon in.

©Philips

Tot zover de details op papier. Hoe beviel de Philips 3000 Series eierkoker bij het Review.nl Testpanel? Dit zijn hun bevindingen. 

Design

Bij keukenapparatuur is het design niet onbelangrijk, helemaal als je het apparaat vaak gebruikt. Het testpanel is zeer te spreken over het uiterlijk van de Philips HD9137/90. "Mooi, strak, niet te groot," verwoordt een van de testers het, "en de zwarte kleur past goed in elk interieur."

Daar zijn de andere testers het mee eens. "Een apparaat dat je met trots in je keuken hebt staan," zeg een van hen. "De eierkoker heeft een elegant en compact ontwerp," vindt een ander.

Over dat laatste waren de testers ook zeer te spreken. Stuk voor stuk roemen ze de eierkoker om zijn compacte vorm. Dat begint al bij de levering: "Hij zat in een mooi, compact doosje, en de eerste indruk was goed: accessoires die handig in elkaar passen en netjes opgeborgen kunnen worden." Dat de eierkoker makkelijk op te bergen is, werd door meerdere testers als extra voordeel genoemd, en ook het feit dat de eierkoker maar één enkele knop heeft, werd erg gewaardeerd.

Gebruik

Het testpanel vond de HD9137/90 over het algemeen handig in gebruik, al had een aantal van hen wel liever een wat uitgebreidere gebruiksaanwijzing gezien, omdat het nog niet helemaal duidelijk was waar de symbolen voor stonden. Maar: "Als je dat eenmaal doorhebt, is het een fijn ding," zegt een tester. Een ander verwoordt het als volgt: "Het is geen ingewikkeld apparaat. De juiste hoeveelheid water in de maatbeker gieten, en het apparaat doet de rest."

Anderen hadden helemaal geen last van de ietwat summiere gebruiksaanwijzing. "De eierkoker is gemakkelijk in gebruik," zegt een van de testers, en een ander beaamt dat: "Supermakkelijk" is zelfs de bewoording die gebruikt wordt.

Wat een aantal van de testers wel opmerkt, is dat de maatbeker wat lastig af te lezen is, en dat de streepjes voor verschillende waterniveaus – waarmee wordt bepaald hoe hardgekookt een ei uit het apparaat komt – wat dicht bij elkaar staan. Toch zijn de testers over het algemeen zeer te spreken over het gebruik van de eierkoker.

Over het schoonmaken van de Philips 3000 Series zijn de meningen licht verdeeld. Een deel van de testers vond na een paar gekookte eieren al wat kalkaanslag op het apparaat, al is dat voor een groot deel te voorkomen: "Een oplossing is om gedemineraliseerd water te gebruiken," geeft een van de testers als tip. Even een korte schoonmaakbeurt na gebruik doet volgens het panel ook wonderen. 

©Philips

Resultaat

Wat het resultaat betreft valt er een duidelijke lijn in de meningen te ontdekken: zonder uitzondering zijn de testers zeer tevreden over hoe de eieren uit de eierkoker komen. "De eieren worden gekookt zoals het hoort, en het resultaat is precies goed," zegt een van hen. Een andere tester moest even wennen en de eerste paar eitjes waren nog niet zoals ze hoorden te zijn, maar: "Als je het eenmaal doorhebt, werkt het erg gemakkelijk, en maak je elke dag keer op keer verse eitjes."

Ook andere testers strooien met superlatieven. "Het resultaat is telkens perfect!" vindt een van hen. Of, zoals een ander zegt: "De eieren komen er perfect uit, of je ze nu hard, zacht, of gepocheerd wilt hebben."

Dat laatste was bij de meeste testers het geval, al zijn er een aantal bij wie het pocheren wel iets meer voeten in de aarde had. Een enkeling had last van vastplakkende eieren, maar dat is gemakkelijk op te lossen: een druppeltje olie toevoegen voor je het ei gaat pocheren is een goede manier om dat te voorkomen.

Conclusie

Het perfecte ei koken is bijna wetenschap – als je het zelf doet, tenminste. De Philips 3000 Series HD9137/90 neemt je de moeilijkheid uit handen, en het resultaat mag er zijn: het testpanel is unaniem lyrisch over hoe de eieren uit de eierkoker komen. Het gebruik is een beetje wennen, maar als je het eenmaal door hebt, kun je keer op keer genieten van een perfect resultaat.

Het is een handig apparaat, compact genoeg om niet in de weg te staan, helemaal omdat alle accessoires bij het opbergen in de eierkoker zelf passen. Het strakke design zorgt er ook voor dat hij mooi op je aanrecht staat.

De functie om eieren te pocheren (tot wel drie tegelijkertijd) kan ook op veel positieve feedback rekenen, helemaal als je ook nog een druppeltje olie toevoegt om te zorgen dat de eieren makkelijker los komen.

Al met al was het testpanel erg te spreken over de eierkoker, het gebruik en het uiteindelijke resultaat. Daarom krijgt de Philips 3000 Series HD9137/90 van het Review.nl Testpanel een verdiende 7,8.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.