ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 energiezuinige warmtepompdrogers
© Viktoria - stock.adobe.com
Huis

Waar voor je geld: 5 energiezuinige warmtepompdrogers

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een betaalbare warmtepompdroger met een laag energieverbruik? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

LG RH80V5AV0Q

Deze warmtepompdroger is voor gezinnen een goede keuze, want er past acht kilo kleding in de trommel. Bovendien is de werking simpel. Kies op het overzichtelijke bedieningspaneel het gewenste programma, zoals Katoen, Mix, Handdoeken, Sportkleding, Wol of Anti-allergie. Heb je haast? Activeer in dat geval het Snel 30-programma. Aan de hand van een vochtsensor kiest het apparaat op eigen houtje de gewenste droogtijd. Hierdoor verbruik je zo min mogelijk energie. Een ander pluspunt is het lage geluidsniveau van 64 decibel.

Handig is dat je de LG RH80V5AV0Q (die energielabel A++ heeft) met wifi kunt verbinden. Na afloop van de droogcyclus ontvang je op jouw smartphone dan een pushbericht. Voor de verwerking van condenswater heeft deze warmtepompdroger een opvangreservoir en een afvoerslang. De keus is dus aan jou. Verder heeft de behuizing een dubbel filter, zodat er geen pluizen in de schone was achterblijven. Net als alle warmtepompdrogers droogt ook dit exemplaar textiel op een lage temperatuur.

Samsung DV90T5240TW/S2

Ruim, energiezuinig én betaalbaar. Zo laat deze warmtepompdroger van Samsung zich kortweg omschrijven. Met een laadvermogen van negen kilo kun je veel kleding tegelijk drogen. Als je de DV90T5240TW/S2 in een donker hoekje opstelt, komt de trommelverlichting goed van pas. Bij het openen van de deur springt vanzelf de ledverlichting aan. Dit apparaat voldoet aan de eisen van het energielabel A+++, waardoor het stroomverbruik erg meevalt. Bovendien is hij met een opgegeven volumeniveau van 63 decibel behoorlijk stil.

De DV90T5240TW/S2 heeft een modern bedieningspaneel. Wanneer je aan de ronde knop draait, verschijnt het droogprogramma op het display. Deze droger stemt de droogtijd af op de luchtvochtigheid. Hierdoor wacht je niet onnodig lang op schone kleding. Weinig tijd? Met het Quick Dry 35-programma laat je een kilo textiel in 35 minuten drogen. Voor de ontvangst van statusupdates koppel je het apparaat via wifi aan een app op je smartphone. Krijg zo bijvoorbeeld een seintje zodra een filter toe is aan een reinigingsbeurt.

Beko DS7533RXW1

De Beko DS7533RXW1 is een relatief goedkope warmtepompdroger voor kleine huishoudens. Je kunt zeven kilo kleding in de trommel kwijt. Je zet deze droogkast op zo’n beetje elke plek neer, want condenswater belandt in een opvangbak. Die moet je wel regelmatig legen. Is het reservoir vol, dan verschijnt er een waarschuwing. Als alternatief is er overigens ook een directe afvoer. Met een bescheiden volumeniveau van 64 decibel maakt de droger weinig geluid. Je kunt hem dus prima dicht bij een slaapkamer of thuiskantoor opstellen. Voor nachtelijke droogsessies activeer je eventueel de stille cyclus. Een andere optie is dat je een timer kunt instellen.

Strijkdroog, kastdroog, ecodroog of extra droog. Alleen voor katoen heeft de DS7533RXW1 al vier verschillende programma’s. In totaal zijn het er vijftien, waarbij je onder andere ook synthetische kleding, wol, jassen en jeans optimaal kunt drogen. Als je een kledingstuk snel nodig hebt, gebruik je hiervoor het Daily Xpress-programma. Deze veelzijdige wasdroger is voorzien van het energielabel A+++.

Hisense DHGA8013L

Met de Hisense DHGA8013L haal je beslist een goede warmtepompdroger in huis. Niet voor niets komen ruim veertig Kieskeurig.nl-bezoekers tot een gezamenlijke score van 8,7. De reviewers waarderen onder andere het grote aantal programma’s, de makkelijke bediening en de energiezuinige werking. Bovendien zijn veel gebruikers te spreken over het fraaie design. Hoewel het opgegeven geluidsniveau van 65 decibel op papier meevalt, vinden diverse reviewers dat de DHGA8013L best wat lawaai produceert. Houd daar bij de plaatsing dus rekening mee.

Dit goeddoordachte witgoedproduct bevat diverse gebruiksvriendelijke snufjes. Zo is de extra grote deuropening een pluspunt, zodat je moeiteloos maximaal acht kilo kleding in de trommel kunt stoppen. Dankzij de geïntegreerde verlichting zie je ’s avonds precies wat je doet. Een ander slimmigheidje is dat het filter zich aan de binnenzijde van de deur bevindt. Voor schoonmaakdoeleinden kun je er zo makkelijk bij. Op het gestroomlijnde bedieningspaneel kies je tussen veertien droogprogramma’s. Nuttig is dat je de instellingen van het gekozen droogprogramma via een toetscombinatie kunt vergrendelen. Je voorkomt op die manier dat nieuwsgierige kleine kinderen onverhoopt iets wijzigen. Dit product heeft energielabel A+++.

Samsung DV80T7220WH

De Samsung DV80T7220WH is een uitgebreide warmtepompdroger met een A+++-energielabel. Een voordeel is dat het apparaat weinig geluid produceert, want het opgegeven volumeniveau bedraagt maar 63 decibel. Verder heeft dit product bij gebruikers een goede reputatie. Lees maar eens deze overwegend positieve reviews van Kieskeurig.nl-bezoekers. Vaak benoemde pluspunten zijn de goede droogresultaten en de eenvoudige bediening. De verlichte trommel biedt ruimte aan maximaal acht kilo kleding.

Via de draaiknop en het display heb je toegang tot alle gebruikelijke droogprogramma’s. De optie Hygiene Care verdient hierbij speciale aandacht. Volgens Samsung verwijder je daarmee nagenoeg alle bacteriën en allergenen. Verder kun je met de functie AirWash muf ruikende kledingstukken snel opfrissen. Dat gaat rapper dan een volledige wasbeurt. Voor een warmtepompdroger hoef je trouwens niet lang op jouw kleding te wachten. In Super Speed-modus droogt de DV80T7220WH drie kilo textiel in 81 minuten. Ontvang desgewenst een notificatie op je smartphone zodra de cyclus is afgerond.

Lees ook: Zo maak je de wasdroger hygiënisch schoon in 8 stappen

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos