Soms verwijder je iets per ongeluk en dan is het handig om deze bestanden toch terug te kunnen halen. Dit is bijvoorbeeld mogelijk met Recuva.

Met Recuva is het mogelijk om verwijderde bestanden terug te halen. Het kan bovendien helpen als extra controle of de schijf ook echt leeg is. Daar moet wel bij opgemerkt worden dat Recuva geen complete garantie biedt. Overigens is natuurlijk de beste strategie om het gebruik van Recuva in zijn geheel te vermijden door regelmatig back-ups te maken, bijvoorbeeld door middel van Windows Bestandsgeschiedenis of een ander programma.

Recuva is een erg eenvoudig programma dat je zo geïnstalleerd hebt. Je downloadt Recuva vanaf de website. Klik op de groene downloadknop Free Download en daarna opnieuw op Free Download. Kies een downloadsite, bij voorkeur Piriform, en voer het gedownloade bestand uit.

Kies bij Select your language voor Nederlands en klik een aantal keer op Next / Volgende. Let op dat je de aanbieding van een extra programma afwijst, in ons geval werd CCleaner als extra aangeboden. Klik achteraf op Voltooien waarna Recuva zich vanzelf opent. Recuva opent nu een wizard waarmee je bestanden terug kunt halen.

Klik op Volgende en kies nu voor het bestandstype dat je per ongeluk verwijderd hebt. Je hebt onder meer de keuze uit Afbeeldingen, Muziek, Documenten en Video’s. Als je het type niet weet of meerdere soorten bestanden kwijt bent, kies je simpelweg voor Alle bestanden. Selecteer nu de locatie waar de bestanden voor het laatst gezien zijn. Dat kan zijn op een mediakaart, in de prullenbak of op een specifieke locatie, waarna je op Bladeren kunt klikken en er naartoe kunt bladeren. Klik daarna opnieuw op Volgende en daarna op Start.

©PXimport

Je kunt op een aantal voorgeselecteerde locaties bestanden terughalen of zelf het pad waar gezocht moet worden selecteren.

Recuva gaat nu scannen naar wat er nog voor bestanden aanwezig zijn op de schijf. Dat proces kan een aantal minuten in beslagnemen. Je hebt de meeste kans op het terugvinden van bestanden als je dat zo snel mogelijk na verwijderen doet en geen andere, grote bestanden aan het wegschrijven bent. In de scanresultaten geven de bolletjes voor de bestandsnaam aan wat de staat van het verwijderde bestand is, van groen dat goed is naar rood minder goed. Als je zoekt op afbeeldingen, zie je meteen een voorvertoning, indien mogelijk. Vink de bestanden die je wilt proberen terug te halen aan en klik daarna op Terughalen.

Heeft de scan niets opgeleverd? Loop dan de Recuva-wizard nog een keer door maar vink dan in de laatste stap de optie Uitvoerig Scannen inschakelen aan. Het uitvoerig scannen kan wel aanzienlijke tijd in beslagnemen, maar er is meer kans dat je bestand dan alsnog wordt teruggevonden.

Als je juist bestanden terugvindt waar je liever permanent vanaf wilt, dan klik je er met de rechtermuisknop op en kies je voor Veilig Verwijderen geaccentueerd. Je kunt ook meerdere bestanden aanvinken en tegelijk verwijderen door te kiezen voor Veilig Verwijderen aangevinkt. Let op dat dit dus niet werkt op SSD’s, maar alleen op traditionele harde schijven.

©PXimport

Bij afbeeldingen zie je direct een voorvertoning van de gevonden afbeeldingen op de schijf.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.