Je server draait op een besturingssysteem en daarnaast heb je de juiste admin panels nodig voor hosting. De keuze is erg ruim, en daarom vertellen we je in dit artikel over de mogelijkheden die je hebt

Lees hier meer over verschillende soorten hosting

Het populairste OS voor servers is Linux, waarbij allerlei varianten (distributies) gebruikt kunnen worden. CentOS wordt het meest toegepast, maar ook Ubuntu, Debian en FreeBSD zijn populair. Iedere Linux-distributie heeft zo zijn eigen voor- en nadelen en meest geschikte toepassingen. Om als webserver te dienen moet er ook webserversoftware op de server komen, bijvoorbeeld het veelgebruikte Apache. En daarnaast databasesoftware zoals mySQL en een codeplatform als php. En daarmee heb je de populairste softwarecombinatie voor webservers te pakken: LAMP (Linux, Apache, mySQL, PHP).

Meestal wordt bovenop de Linux-schil en de LAMP-software ook nog een hosting control panel geïnstalleerd, zodat je op een gebruiksvriendelijke manier hosting-accounts kunt beheren. Over deze panels kun je hieronder meer lezen. Zoals hierboven al aangegeven bieden vps-aanbieders wel vaak wizards aan waarmee je al deze software relatief makkelijk kunt installeren op je verse vps, al dan niet aangevuld met informatie in tutorials, knowledge bases en forums.

Linux of Windows?

In plaats van Linux kun je ook Windows als OS op je server zetten. Het gaat dan om een speciale server-versie, waarmee je nog geen gebruiksklare hostingomgeving hebt. Windows-servers worden meestal voorzien van Plesk als control panel. Windows-hosting is vaak duurder dan Linux-hosting, alleen al vanwege de commerciële Microsoft-licenties.

De keuze voor Windows of Linux is essentieel, want je kiest daarmee voor een heel ecosysteem. Heel veel websoftware is gebaseerd op het LAMP-systeem, terwijl Windows een kleiner en gespecialiseerder aandeel heeft en vooral wordt gebruikt voor Microsoft-toepassingen als Exchange en SharePoint, met ASP(.NET) en C# als programmeertalen en MSSQL als databaseplatform.

Windows Server wordt voornamelijk gebruikt voor grootzakelijke toepassingen, die echter ook steeds vaker vanuit een cloud-opzet als SaaS aangeboden worden, zodat een eigen server daarvoor niet meer nodig is. Een LAMP-gebaseerde server is de beste allround-keuze voor websites en applicaties voor zzp’ers en het mkb. De meeste hosting die wordt aangeboden is dan ook hierop gebaseerd.

Beste admin-panels: cPanel en Plesk

Om prettig de gebruikelijke zaken met betrekking tot je webserver, accounts en domeinen te kunnen beheren is een control panel ofwel admin panel de aangewezen weg. Deze softwareschil zorgt voor een grafische interface. Het alternatief is om het beheer via commandline-opdrachten te doen, maar tenzij je daar zwaarwegende redenen voor hebt, is dat geen werkbare optie. Er bestaan verschillende admin-panels, waarvan cPanel en Plesk het meest voorkomen.

Bij de goedkopere hosting-aanbieders zie je ook wel DirectAdmin als control panel. Sommige hosters gebruiken eigen panels, vooral bij shared hostingaccounts. Van alle systemen kun je via Google demoversies vinden waarin je kunt inloggen en uitproberen om te kijken welke je het meest aanstaat.

Onze voorkeur gaat uit naar Plesk. Het ziet er gelikt uit, wordt doorlopend doorontwikkeld, is stabiel, heeft erg veel opties en wordt als het meest gebruiksvriendelijk ervaren. Let op dat je wel de nieuwste versie (Plesk Onyx) krijgt en geen oudere versie (Plesk 12.5 of lager). Een ander punt van aandacht is de editie van Plesk (kies Web Pro of Web Host en niet voor Web Admin) en welke powerpacks en commerciële extensies bij de prijs zijn inbegrepen. Goedkopere Plesk-hosters bezuinigen daar vaak op.

©PXimport

Het Plesk-systeem kun je uitbreiden met allerlei extensies (sommige gratis en andere commercieel), die meestal via de interface zelf geïnstalleerd en beheerd kunnen worden. Voor Plesk willen we met klem twee commerciële extensies aanraden: Juggernaut Security and Firewall, en Warden Anti-spam & Virus Protection. Absoluut onovertroffen in hun soort. Ook op deze site zijn voor relatief weinig geld diverse nuttige extensies beschikbaar, de meeste gericht op security.

Ook voor cPanel zijn veel extensies beschikbaar, waarvan hier een overzicht te vinden is. De software zelf is beperkter en wat technischer van aard dan Plesk en de interface ziet er gedateerd uit. Maar desondanks is het een populair systeem.

cPanel wordt doorgaans gebruikt in combinatie met WHM. Waar Plesk alle niveaus van server- en accountbeheer in een interface biedt, zijn de functies hier over cPanel en WHM verdeeld. Hoewel cPanel en WHM naadloos met elkaar samenwerken hebben ze aparte logins, wat minder praktisch is.

DirectAdmin heeft een nog soberder vormgeving en is nog minder uitgebreid. Ook is er geen centrale repository voor extensies beschikbaar. Het lijkt erop dat externe ontwikkelaars DirectAdmin de laatste jaren links laten liggen, de meeste extensies die opduiken in Google en fora zijn verouderd of niet meer beschikbaar.

Naast deze drie admin panels zijn er nog veel meer (opensource) pakketten beschikbaar. Soms heb je gewoon genoeg aan een licht en simpel beheerpanel en dan kan zo’n alternatief pakketje misschien beter aansluiten dan een zwaarder alles-in-een pakket.

Tekst: Jurgen Nijhuis

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.