De De TX-55MXW954 mini-led lcd-tv staat aan de top van de Panasonic lcd-line-up. De vraag is hoe dit toestel zich verhoudt tot de oled-modellen binnen de line-up. Deze televisie lijkt op papier namelijk heel veel specificaties te delen met de oled-modellen, maar kan hij een goede combinatie van helderheid en contrast voorleggen?

Deze televisie heeft een goede afwerking. Waar merken we dat aan? Bijvoorbeeld aan de zwart metalen voeten op dit model. Wellicht een klein detail, maar het verbetert de stabiliteit van de tv wel ten opzichte van een plastic voet. De tv heeft een mooi afgewerkte rug, niet in eenvoudig mat of glossy plastic, maar met een mooie korrelstructuur. De tv heeft een minimaal kader, maar een ietwat dieper profiel. Kortom, het is een typische Panasonic, met kwalitatieve afwerking en zonder designfranjes.

©Panasonic

Aansluitingen

Deze lcd-tv is voorzien van dezelfde set aansluitingen als de oled-modellen. De selectie bevat twee HDMI 2.0-aansluitingen en twee HDMI 2.1-aansluitingen met 40Gbps bandbreedte. Panasonic wil ook hier de gamers bedienen, de input-lag bedroeg 8,6ms (2K120) en 17,8ms (4K60). De tv ondersteunt 4K120, ALLM en VRR. Voor VRR kun je HDMI VRR, AMD FreeSync gebruiken. Maar tijdens de testen bleek dat ook NVIDIA G-Sync compatible wordt ondersteund, ook al staat dat niet in de specificaties.

Dolby Vision is beperkt tot 4K60 voor X Box Series X-gamers. Een van de HDMI 2.1-poorten ondersteunt ARC/eARC. De andere aansluitingsmogelijkheden zijn drie usb-poorten, composiet video met stereo cinch-audio-ingang (via een verloopstekker), een optische digitale audio-uitgang en een hoofdtelefoonaansluiting die je via de menu’s kan omschakelen naar subwoofer-uitgang. Er is Bluetooth voor draadloze hoofdtelefoons en om audio naar de tv te sturen. Wie kiest voor wandmontage moet wat extra opletten, een usb-poort en een HDMI 2.0-poort staan naar achter gericht, weliswaar lichtjes verzonken in het chassis.

©Eric Beeckmans

Aantal dimming zones beperkt

LCD-tv’s met mini-led-achtergrondverlichting kunnen over veel dimming zones beschikken, maar dat is helaas niet het geval bij deze Panasonic. Met 16x8 (128) zones scoort hij zelfs verrassend laag. De tv is voorzien van een VA-paneel met een goed contrast van ongeveer 3.700:1. Met lokale dimming geactiveerd loopt dat op naar 5.000:1 en hoger. Het lijkt er bovendien op dat Panasonic altijd meerdere zones tegelijk aanstuurt om zichtbare zonegrenzen te voorkomen. Dat veroorzaakt echter een vrij duidelijk zichtbare, zachte halo rond heldere voorwerpen op donkere achtergrond. De mini-leds kunnen een piekhelderheid van 1.113 nits genereren op het 10%-venster, in de Filmmaker beeldmode. Ook dat is zeker geen topresultaat, we zien televisies in dezelfde prijscategorie daar makkelijk bovenuit komen.

©Panasonic

Het volledig witte scherm levert nog een ruime 604 nits. De tv gebruikt vrijwel zeker quantum dot-technologie om zijn zeer ruim kleurbereik te realiseren. Dankzij ruime HDR-ondersteuning en goede tone mapping levert de MXW954 erg overtuigende HDR-beelden. De helderheid en kleuren worden goed ingezet, en er blijft veel witnuance en kleur zichtbaar. Zelfs donkere beelden met intense accenten komen nog mooi uit de verf, ondanks die fijne halo. Bij verduistering valt dat wel op, maar zodra je wat omgevingslicht hebt, valt het veel minder op. De enige echte opmerking is dat de tv nogal wat zwartdetail verbergt, zeker in HDR, en in mindere mate in SDR. Met de ‘Dark Visibility Enhancer’ kan je dat wat verbeteren.

Beeldverwerking

De beeldverwerking scoort identiek aan die van de oled-modellen, de tv is uitgerust met dezelfde HCX AI Pro-processor. Uitstekende upscaling en goede ruisonderdrukking zijn een plus voor oudere beelden. Enkel met kleurstroken in zachte gradiënten (banding) weet de processor geen raad, en die kunnen in donkere beelden met lage kwaliteit echt zichtbaar zijn.

©Panasonic

De lichtsensor past zowel kleurtemperatuur als helderheid aan, je kan beide opties individueel inschakelen, en we prefereren enkel de helderheid aan te passen. Het lcd-scherm levert ook een meer dan degelijke bewegingsscherpte. Bewegende voorwerpen hebben enkel een licht vage rand. Wie actiebeelden, voor sport of film, zo vloeiend mogelijk wil weergeven, schakelt Intelligent Frame Creation in. De processor kan goed vermijden om daarbij ongewenste beeldartefacten te creëren.

Degelijke audio

Twee 15 watt luidsprekers en een 20 watt woofermodule in de rug, dat lijkt voldoende om goede prestaties te leveren. Toch kon de tv ons niet echt overtuigen. De klank is prima zolang je het volume niet te hoog zet. Je geniet van duidelijke dialogen, en muziek heeft een voldoende sterke baslijn. De tv ondersteunt Dolby Atmos, en die tracks leveren een goed surround-effect maar het hoogte-effect ontbreekt. Panasonic ondersteunt geen DTS.

©Panasonic

Wil je echter een film wat kracht bijzetten door het volume verder open te draaien, dan grijpt de processor nogal hard in. Met de volumeknop boven 50 wordt de bas stevig ingeperkt en krijgt de klank een soms ruw karakter. Niet zo problematisch voor explosies, maar wel voor muziek. Een soundbar dringt zich daarom op als je graag meer volume hebt. Voor gamers met meer dan een 4K120-bron, neemt de soundbar een van de HDMI 2.1-aansluitingen in, zodat je op de tv nog maar één HDMI 2.1-poort overhoudt voor je gaming-bronnen.

My Home Screen 8.0

Ook dit top lcd-model beschikt zoals de oled-modellen van Panasonic over My Home Screen 8. Panasonic biedt wel Android TV en Fire OS aan, met als reden dat ze de klant keuze willen laten. Maar bij de hogere modellen heb je die keuze niet. Maar goed, My Home Screen is absoluut geen slechte optiet. Het systeem is eenvoudig en overzichtelijk van opzet en werkt vlot. Het Home-scherm is niet meer dan een balk met pictogrammen onderaan het scherm. Die bevat apps, zenders en externe bronnen, en je kunt hem personaliseren.

©Panasonic

Er is een redelijk aanbod aan apps, zeker internationaal, al loopt het een beetje achter op de grotere smart tv-systemen. Voor Nederland zijn de meest lokale apps beschikbaar, voor België is er helaas geen aanbod. Lees ook het artikel over My Home Screen voor meer informatie over dit besturingssysteem. Panasonic rustte ook deze tv uit met een dubbele tv-tuner met twee CI+-slots. Met externe usb-opslag is het dan mogelijk om live tv te kijken en tegelijk een andere zender op te nemen.

©Panasonic

De wat ouderwets aandoende afstandsbediening is groot en heeft erg veel toetsen. Hij is wel aangenaam in gebruik dankzij de degelijke lay-out en fijne toetsaanslag. Naast zes sneltoetsen voor apps vind je ook nog een ‘My App’-toets die je kunt koppelen aan een app naar keuze.

Conclusie

De TX-55MXW954 beschikt over de goede beeldverwerkingstechniek van Panasonic, ruime HDR-ondersteuning en degelijke kalibratie om het meeste uit deze tv te halen. De tv levert flink wat helderheid en goed contrast, maar de mini-led-achtergrondverlichting gebruikt erg weinig zones, waardoor hij toch licht teleurstelt op beide vlakken. In een woonkamer waar steeds wat omgevingslicht is, presteert hij op zijn best. De uitrusting is ruim, met een dubbele tv-tuner en twee CI+-slots, HDMI2.1-poorten en goede gamerfeatures. Wat de prijs betreft heeft hij toch last van (hogere) middenklassers van opkomende merken zoals TCL en Hisense. Die zitten op hetzelfde prijsniveau of lager, terwijl ze meer helderheid en contrast bieden.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.