De De TX-55MXW954 mini-led lcd-tv staat aan de top van de Panasonic lcd-line-up. De vraag is hoe dit toestel zich verhoudt tot de oled-modellen binnen de line-up. Deze televisie lijkt op papier namelijk heel veel specificaties te delen met de oled-modellen, maar kan hij een goede combinatie van helderheid en contrast voorleggen?

Deze televisie heeft een goede afwerking. Waar merken we dat aan? Bijvoorbeeld aan de zwart metalen voeten op dit model. Wellicht een klein detail, maar het verbetert de stabiliteit van de tv wel ten opzichte van een plastic voet. De tv heeft een mooi afgewerkte rug, niet in eenvoudig mat of glossy plastic, maar met een mooie korrelstructuur. De tv heeft een minimaal kader, maar een ietwat dieper profiel. Kortom, het is een typische Panasonic, met kwalitatieve afwerking en zonder designfranjes.

©Panasonic

Aansluitingen

Deze lcd-tv is voorzien van dezelfde set aansluitingen als de oled-modellen. De selectie bevat twee HDMI 2.0-aansluitingen en twee HDMI 2.1-aansluitingen met 40Gbps bandbreedte. Panasonic wil ook hier de gamers bedienen, de input-lag bedroeg 8,6ms (2K120) en 17,8ms (4K60). De tv ondersteunt 4K120, ALLM en VRR. Voor VRR kun je HDMI VRR, AMD FreeSync gebruiken. Maar tijdens de testen bleek dat ook NVIDIA G-Sync compatible wordt ondersteund, ook al staat dat niet in de specificaties.

Dolby Vision is beperkt tot 4K60 voor X Box Series X-gamers. Een van de HDMI 2.1-poorten ondersteunt ARC/eARC. De andere aansluitingsmogelijkheden zijn drie usb-poorten, composiet video met stereo cinch-audio-ingang (via een verloopstekker), een optische digitale audio-uitgang en een hoofdtelefoonaansluiting die je via de menu’s kan omschakelen naar subwoofer-uitgang. Er is Bluetooth voor draadloze hoofdtelefoons en om audio naar de tv te sturen. Wie kiest voor wandmontage moet wat extra opletten, een usb-poort en een HDMI 2.0-poort staan naar achter gericht, weliswaar lichtjes verzonken in het chassis.

©Eric Beeckmans

Aantal dimming zones beperkt

LCD-tv’s met mini-led-achtergrondverlichting kunnen over veel dimming zones beschikken, maar dat is helaas niet het geval bij deze Panasonic. Met 16x8 (128) zones scoort hij zelfs verrassend laag. De tv is voorzien van een VA-paneel met een goed contrast van ongeveer 3.700:1. Met lokale dimming geactiveerd loopt dat op naar 5.000:1 en hoger. Het lijkt er bovendien op dat Panasonic altijd meerdere zones tegelijk aanstuurt om zichtbare zonegrenzen te voorkomen. Dat veroorzaakt echter een vrij duidelijk zichtbare, zachte halo rond heldere voorwerpen op donkere achtergrond. De mini-leds kunnen een piekhelderheid van 1.113 nits genereren op het 10%-venster, in de Filmmaker beeldmode. Ook dat is zeker geen topresultaat, we zien televisies in dezelfde prijscategorie daar makkelijk bovenuit komen.

©Panasonic

Het volledig witte scherm levert nog een ruime 604 nits. De tv gebruikt vrijwel zeker quantum dot-technologie om zijn zeer ruim kleurbereik te realiseren. Dankzij ruime HDR-ondersteuning en goede tone mapping levert de MXW954 erg overtuigende HDR-beelden. De helderheid en kleuren worden goed ingezet, en er blijft veel witnuance en kleur zichtbaar. Zelfs donkere beelden met intense accenten komen nog mooi uit de verf, ondanks die fijne halo. Bij verduistering valt dat wel op, maar zodra je wat omgevingslicht hebt, valt het veel minder op. De enige echte opmerking is dat de tv nogal wat zwartdetail verbergt, zeker in HDR, en in mindere mate in SDR. Met de ‘Dark Visibility Enhancer’ kan je dat wat verbeteren.

Beeldverwerking

De beeldverwerking scoort identiek aan die van de oled-modellen, de tv is uitgerust met dezelfde HCX AI Pro-processor. Uitstekende upscaling en goede ruisonderdrukking zijn een plus voor oudere beelden. Enkel met kleurstroken in zachte gradiënten (banding) weet de processor geen raad, en die kunnen in donkere beelden met lage kwaliteit echt zichtbaar zijn.

©Panasonic

De lichtsensor past zowel kleurtemperatuur als helderheid aan, je kan beide opties individueel inschakelen, en we prefereren enkel de helderheid aan te passen. Het lcd-scherm levert ook een meer dan degelijke bewegingsscherpte. Bewegende voorwerpen hebben enkel een licht vage rand. Wie actiebeelden, voor sport of film, zo vloeiend mogelijk wil weergeven, schakelt Intelligent Frame Creation in. De processor kan goed vermijden om daarbij ongewenste beeldartefacten te creëren.

Degelijke audio

Twee 15 watt luidsprekers en een 20 watt woofermodule in de rug, dat lijkt voldoende om goede prestaties te leveren. Toch kon de tv ons niet echt overtuigen. De klank is prima zolang je het volume niet te hoog zet. Je geniet van duidelijke dialogen, en muziek heeft een voldoende sterke baslijn. De tv ondersteunt Dolby Atmos, en die tracks leveren een goed surround-effect maar het hoogte-effect ontbreekt. Panasonic ondersteunt geen DTS.

©Panasonic

Wil je echter een film wat kracht bijzetten door het volume verder open te draaien, dan grijpt de processor nogal hard in. Met de volumeknop boven 50 wordt de bas stevig ingeperkt en krijgt de klank een soms ruw karakter. Niet zo problematisch voor explosies, maar wel voor muziek. Een soundbar dringt zich daarom op als je graag meer volume hebt. Voor gamers met meer dan een 4K120-bron, neemt de soundbar een van de HDMI 2.1-aansluitingen in, zodat je op de tv nog maar één HDMI 2.1-poort overhoudt voor je gaming-bronnen.

My Home Screen 8.0

Ook dit top lcd-model beschikt zoals de oled-modellen van Panasonic over My Home Screen 8. Panasonic biedt wel Android TV en Fire OS aan, met als reden dat ze de klant keuze willen laten. Maar bij de hogere modellen heb je die keuze niet. Maar goed, My Home Screen is absoluut geen slechte optiet. Het systeem is eenvoudig en overzichtelijk van opzet en werkt vlot. Het Home-scherm is niet meer dan een balk met pictogrammen onderaan het scherm. Die bevat apps, zenders en externe bronnen, en je kunt hem personaliseren.

©Panasonic

Er is een redelijk aanbod aan apps, zeker internationaal, al loopt het een beetje achter op de grotere smart tv-systemen. Voor Nederland zijn de meest lokale apps beschikbaar, voor België is er helaas geen aanbod. Lees ook het artikel over My Home Screen voor meer informatie over dit besturingssysteem. Panasonic rustte ook deze tv uit met een dubbele tv-tuner met twee CI+-slots. Met externe usb-opslag is het dan mogelijk om live tv te kijken en tegelijk een andere zender op te nemen.

©Panasonic

De wat ouderwets aandoende afstandsbediening is groot en heeft erg veel toetsen. Hij is wel aangenaam in gebruik dankzij de degelijke lay-out en fijne toetsaanslag. Naast zes sneltoetsen voor apps vind je ook nog een ‘My App’-toets die je kunt koppelen aan een app naar keuze.

Conclusie

De TX-55MXW954 beschikt over de goede beeldverwerkingstechniek van Panasonic, ruime HDR-ondersteuning en degelijke kalibratie om het meeste uit deze tv te halen. De tv levert flink wat helderheid en goed contrast, maar de mini-led-achtergrondverlichting gebruikt erg weinig zones, waardoor hij toch licht teleurstelt op beide vlakken. In een woonkamer waar steeds wat omgevingslicht is, presteert hij op zijn best. De uitrusting is ruim, met een dubbele tv-tuner en twee CI+-slots, HDMI2.1-poorten en goede gamerfeatures. Wat de prijs betreft heeft hij toch last van (hogere) middenklassers van opkomende merken zoals TCL en Hisense. Die zitten op hetzelfde prijsniveau of lager, terwijl ze meer helderheid en contrast bieden.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.