Een paar jaar na de succesvolle introductie van de Apple AirPods kan ook audiomerk Bowers & Wilkins niet achterblijven met een eigen bluetooth in-ear koptelefoon. Het merk heeft een reputatie hoog te houden als het op geluidskwaliteit aankomt. Of dat lukt lees je in deze Bowers & Wilkins PI7 True Wireless Headphone review.

Je merkt dat er veel voorzichtigheid is bij luxere audiomerken om de markt van bluetooth-audio te betreden, bij zowel speakers als koptelefoons. Dat is niet verwonderlijk, want de productgroep druist wel een beetje in tegen waardes van dit soort audiomerken. Zo viel de hoge prijs altijd te verantwoorden omdat je zo’n speaker of koptelefoon voor het leven koopt. Ook wordt veel aandacht geschonken aan de geluidskwaliteit, met hoogwaardige onderdelen en afstelling. Daar is toch wel verandering in gekomen na de introductie van de AirPods van Apple, waarna een enorme markt is ontstaan (of gemaakt?) voor draadloze koptelefoons. Te groot voor audiomerken als Bowers & Wilkins om te negeren.

Maar die principes moeten toch even ingeslikt worden, voor deze nieuwe productgroep. De draadloze muziekapparatuur heeft dankzij de aanwezigheid van een accu een zeer beperkte levensduur en bluetooth is een enorme bottleneck als het op audiokwaliteit en vertraging aankomt. Hoe goed de onderdelen of afstelling ook is, het bluetooth-signaal moet de geluidsdata comprimeren en verzenden voor een stabiele draadloze verbinding. Dat kost tijd en doet af aan de geluidskwaliteit.

Pluspunten zijn er natuurlijk ook. Geen kabel, dat spreekt voor zich. Technieken als ruisonderdrukking en het doorlaten van omgevingsgeluid hebben sowieso een accu in de koptelefoon nodig en kunnen dus beter doorontwikkeld worden. Bovendien durft Bowers & Wilkins op een slimme manier te innoveren met hun eerste draadloze in-ears: de PI7 True Wireless Headphone. Deze is gelijktijdig met de PI9 op de markt gebracht, draadloze in-ears die minder hoog geprijsd zijn.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De prijs van innovatie

Want die prijs, dat is toch wel een beetje een olifant in de kamer bij deze PI7 True Wireless Headphone: 400 euro. Dat is bijzonder veel geld voor een product dat vanwege de accu maar een beperkte levensduur heeft. Dan moet je wel iets unieks bieden. En dat doet Bowers & Wilkins! In het doosje is een usb-c naar 3,5 mm jack-kabeltje geplaatst. Wanneer je dit kabeltje aansluit op een audio-apparaat en de usb-c-poort van het oplaaddoosje van de PI7, wordt het geluid via het doosje naar de oortjes doorgesluisd. Innovatief en ontzettend slim bedacht!

Dankzij deze techniek kun je je hoogwaardige oortjes ook gebruiken bij andere apparatuur. Denk aan in-flight entertainment of een audiotour in het museum. Een uniek voordeel, zeker wanneer reizen weer mogelijk is.

Toch moet Bowers & Wilkins deze functie nog wel wat finetunen. In praktijk had ik vaak last van een haperende verbinding. Meestal na een poging of drie was in mijn geval de verbinding tussen het oplaaddoosje en de oortjes stabiel. Dat finetunen, dat is mogelijk. Want Bowers & Wilkins heeft een aangename bijbehorende app, die je niet alleen gebruikt voor updates. De app kun je tevens gebruiken om het geluid af te stellen met een equalizer, de tikbediening te configureren, de ruisonderdrukking en omgevingsgeluid af te stemmen en ontspannende achtergrondgeluiden zoals wind door de bomen af te spelen. Dat is prettig in combinatie met de ruisonderdrukking, voor wie bijvoorbeeld geconcentreerd wil werken.

Verfijnd geluid

Natuurlijk heeft Bowers & Wilkins een naam hoog te houden als het op geluidskwaliteit aankomt en weet dit zelfs voor bluetooth in-ears hoog te houden. Natuurlijk, de echte geluidsfijnproever zal wat aan te merken hebben vanwege de bluetooth-verbinding en minimale fysieke ruimte voor de onderdelen. Toch is de geluidskwaliteit indrukwekkend; zoals je van de prijs en het merk mag verwachten laat het op dit gebied de concurrentie achter zich. Het geluid klinkt krachtig, helder en gedetailleerd. Het maakt niet uit wat je muzikale (wan)smaak is, alles komt perfect tot zijn recht. Tijdens het testen voelde het bijna zonde om de oortjes ook te gebruiken voor podcasts en luisterboeken.

Ook de ruisonderdrukking is hoogwaardig, veel geluid wordt weggefilterd, zonder dat er een drukkend gevoel op de oren zit. Toch heeft hier concurrent Bose met de Quietcomfort Earbuds zijn ruisonderdrukking net even wat beter voor elkaar. De mogelijkheid om omgevingsgeluid door te laten werkt ook uitstekend, een handige functie als je omgevingsgeluid juist wél wilt volgen. In het verkeer of in een drukke ruimte bijvoorbeeld.

De pasvorm is natuurlijk belangrijk voor een in-ear koptelefoon. Niet alleen zodat de oortjes blijven zitten tijdens activiteiten, maar ook om het gehoorkanaal goed af te sluiten om de beste geluidskwaliteit en ruisonderdrukking te ervaren. Dankzij verwisselbare tipjes kun je ze op maat afstellen, en bleven ze in mijn geval ook bij het hardlopen zitten.

Dankzij de microfoontjes is ook de geluidskwaliteit voor telefoongesprekken prima. Desgewenst kunnen de microfoontjes je ook helpen met een spraakassistent.

Accuduur

De accuduur van oortjes is niet bijster lang en natuurlijk sterk afhankelijk van de afspeelmodus. Wanneer je ruisonderdrukking aan hebt of omgevingsgeluid doorlaat, dan gaat de accu zo’n 3,5 uur mee. Zonder deze modi kun je daar een uurtje bij optellen. Het oplaaddoosje heeft genoeg capaciteit om de oortjes zo’n vier keer op te laden. Wie een lange accuduur verkiest, heeft betere alternatieven te kiezen. De oortjes laden echter wel snel op. Ook kun je het oplaaddoosje draadloos opladen.

©CIDimport

Alternatieven voor de Bowers & Wilkins PI7

Bowers & Wilkins heeft een goede reputatie als het aankomt op geluidskwaliteit, en ook in dit geval zijn deze bluetooth in-ears op dit vlak beter dan de concurrentie. De toevoeging van de mogelijkheid om het oplaaddoosje op de audiobron aan te sluiten zorgt ervoor dat de oortjes zich ook op het gebied van innovatie onderscheiden. De audiopurist, die doorgaans voor het merk zou kiezen, zal echter toch wat teleurgesteld zijn over de audiokwaliteit. Die luisteraar is gewoonweg beter af met een bekabeld alternatief. Dat is geen nadeel, maar een algemene eigenschap van draadloze in-ears.

Omdat de PI7 met de geluidskwaliteit en innovatie zich onderscheiden van al die andere in-ear koptelefoons. Zijn er weinig oortjes aan te wijzen als goede alternatieven. De Bose Quietcomfort Earbuds alleen, voor wie de ruisonderdrukking belangrijker vindt dan de geluidskwaliteit. Hoewel deze geluidskwaliteit bij Bose natuurlijk ook dik in orde is.

Conclusie: Bowers & Wilkins PI7 kopen?

Ben je in de markt voor bluetooth in-ears met de allerbeste geluidskwaliteit en speelt de prijs geen rol? Dan is de Bowers & Wilkins PI7 de enige optie. Ook de mogelijkheid om het oplaaddoosje bedraad aan te sluiten op iedere audiobron om het geluid naar de draadloze oortjes door te sturen is een slimme, unieke innovatie. Alles is aanwezig wat je van een koptelefoon mag verwachten: ruisonderdrukking, geluidsdoorlating, tikbediening en een overzichtelijke app. Het enige wat een beetje achterblijft is de accuduur.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.