Smartphones hebben net als computers en tablets geheugen waar foto’s, video’s, muziek, apps en andere bestanden op worden opgeslagen. Het is niet altijd mogelijk om de opslagcapaciteit uit te breiden, en dat terwijl het toch een zeer belangrijk component is van je telefoon. In dit artikel geven we jullie 3 redenen waarom het fijn is als je smartphone uitbreidbaar geheugen heeft.

1. 16 GB is geen 16 GB

In de handleiding of op de achterkant van de verpakking van mobiele telefoons vinden we informatie over de hoeveelheid opslagruimte. Daar lees je dat een smartphone 16 GB geheugen heeft, of 32 GB, 64 GB of zelfs nog meer. Maar in praktijk krijg je helemaal niet de vermelde opslagcapaciteit, maar moet je met een stuk minder genoegen nemen. What’s the deal? Proberen fabrikanten ons soms een poot te lichten?

Het zit allemaal wat genuanceerder in elkaar. Een smartphone wordt geleverd met een besturingssysteem -Android en iOS zijn de grootste en populairste mobiele besturingssystemen ter wereld- en tal van vooraf geïnstalleerde apps. Deze zaken slokken de nodige gigabytes op van het geheugen. Dat betekent dus dat je onder de streep minder opslagruimte overhoudt voor eigen gebruik. Bij een smartphone met 32 GB geheugen heb je tussen de 24 GB en 26 GB te besteden aan het schieten van foto’s en video’s of het downloaden van applicaties. Koop je een mobiele telefoon met slechts 16 GB geheugen, dan moet je genoegen nemen met 24 GB tot 26 GB.

Je moet je kortom dus niet om de tuin laten leiden met mooie verkooppraatjes over de opslagcapaciteit. Het klopt dat een smartphone met een X-aantal gigabytes aan geheugen wordt geleverd, maar smartphonemakers verzwijgen dat een deel in beslag wordt genomen door het besturingssysteem en vooraf geïnstalleerde apps. Naarmate fabrikanten meer van hun eigen apps en diensten meeleveren, des te minder je overhoudt voor eigen gebruik. Het is dan fijn als je het geheugen van je telefoon kunt uitbreiden.

2. Geheugen is schaars

Opslagcapaciteit moet je niet voor lief nemen. Het is weliswaar de normaalste zaak van de wereld dat een mobiele telefoon met geheugen wordt geleverd, maar het is een schaars goed. Zeker als je de opslagcapaciteit van je mobiel niet kunt uitbreiden. Je mist het geheugen pas als het er niet of nauwelijks meer is. Als de schijf vol staat met allerlei foto’s en video’s, is er geen ruimte meer voor nieuwe mediabestanden. En met een snoeischaar door je mooiste momenten gaan om ze te wissen, is waarschijnlijk een scenario waar je niet mee geconfronteerd wil worden. De oplossing is simpel: uitbreidbaar geheugen.

3. Geldbesparing

Door een smartphone met uitbreidbaar geheugen te kopen, investeer je feitelijk in de toekomst. En je bespaart er flink wat knaken mee. Een geheugenkaart of microSD-kaart heb je immers al voor enkele tientjes. Een nieuwe smartphone of telefoon met extra veel opslagcapaciteit is daarentegen een stuk prijziger. Een telefoon met uitbreidbaar geheugen hoeft niet duur te zijn. De Moto G5 prijs bedraagt minder dan 200 euro. En daarvoor krijg je een toestel met aluminium behuizing, waterafstotende nano-coating en -hoe kan het ook anders- uitbreidbaar geheugen. Je kunt zonder problemen geheugen bijkopen tot wel 256 GB.

Waarom je geen genoegen moet nemen met een vaste hoeveelheid geheugen? Nu weet je waarom!

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.