Kleuren alleen voor kinderen? Welnee! Iedere volwassene die inmiddels is aangestoken door het kleur-virus weet dat een beetje doodlen op de iPad of een ouderwetse kleurplaat inkleuren hartstikke zen maakt. Iedereen kan het - ook als je niet de nieuwe van Gogh bent - en een half uurtje kleuren zorgt al voor een ontspannen gevoel. Probeer het maar eens uit met deze kleurapps voor volwassenen.

Van kleuren word je rustig

Wie weleens samen met de kinderen een kleurplaat inkleurt voelt zich vast ook bij iedere streek van het potlood kalmer worden. Je vergeet even alles om je heen en de enige vraag die door je hoofd schiet is of je hierna verder gaat met geel of blauw. Doordat je hersenen zich nog maar op één activiteit hoeven te focussen en door de herhaling van het inkleuren, word je vanzelf rustig. Kleuren is dus net zo effectief als meditatie of mindfullness. En omdat je ook geen uren met een kleurplaat bezig bent en het overal kunt doen, kun je er bijna altijd tijd voor vrij maken.

Nog kalmer worden? Zet tijdens het tekenen rustige muziek op, ga in een ontspannen houding zitten en gebruik etherische oliën in een diffuser. Doe je dit aan het einde van de dag, dan zul je daarna als een blok in slaap vallen.

©kostikovanata

Kleurplaten voor volwassenen

Een Disney kleurplaat doet ook al prima zijn werk, maar kleuren wordt nog leuker als de kleurplaat zonder dat je nog maar één kleurpotlood hebt gebruikt een plaatje is. Vaak zijn dit wat ingewikkelder patronen met kleinere vakjes. Geometrische vormen van dieren, bloemen en planten bijvoorbeeld of - misschien wel de bekendste kleurplaat voor volwassenen - de mandala.

Als je goed kijkt, is iedere mandala op dezelfde manier opgebouwd: er is een middenstip waar omheen ringen zijn getekend die allemaal een diepere betekenis hebben. De stip staat symbool voor samengebalde oerkracht, de binnenkant biedt een veilige ruimte waarin je rust en vrede met jezelf vindt en de buitenrand wordt ook wel de circle of life genoemd. Door het inkleuren van een mandala word je niet alleen kalm, er kunnen ook allerlei innerlijke processen op gang komen. Alleen al het kijken naar de mandala kan je innerlijke rust brengen en uit jouw kleurgebruik kun je ook je huidige gemoedstoestand afleiden.

Er zijn veel tekenboeken met mandala’s, maar gratis mandala's downloaden kan natuurlijk ook.

Deze materialen heb je nodig

Voor het kleuren hoef je maar weinig in huis te hebben. Fijne kleurpotloden zijn prettig, maar je kunt ook een greep doen in de tekendoos van de kinderen. Liever met viltstiften aan de slag? Trakteer jezelf dan op een nieuwe doos met stiften die het allemaal doen. Ook gelpennen zijn ideaal voor het inkleuren van kleine vakjes: de punt is fijn, de inkt lekker dik en ze hebben vaak de mooiste knalkleuren. Ga je voor gelpennen met glitters en andere effecten? Berg ze dan goed op na gebruik, want er zijn altijd kapers op de kust.

©annebel146

Kleuren op een tablet

Ultiem ontspannen op de tablet, maar dan écht? Probeer dan eens het schetsen of kleuren met een van de vele kleurapps voor volwassenen uit. Veel effectiever dan een rondje Instagram en misschien toegankelijker voor jou dan mediteren of yoga. Er bestaan inmiddels ontzettend veel apps: sommige zijn gratis, maar bij een aantal betaal je een bedrag dat nog best aardig kan oplopen. We noemen hieronder 5 apps die voor de beginnende en gevorderde kunstenaar genoeg tekenplezier en uitdaging bieden.

1: ColourByNumber

Een van de meest toegankelijke kleurapps en eentje waar je met verstand op nul de mooiste creaties maakt. Je kleurt het vakje heel simpel in met de juiste kleur en onder je neus ontstaat een echt kunstwerk. De ColourByNumber app is gratis (reclames krijg je dus erbij cadeau) en iedere dag komt er een kleurplaat bij, voorlopig ben je dus wel even zoet. Het nadeel? Als je té creatief bent en een andere kleur voor een vakje kiest dan wordt aangegeven, dan geeft de app een foutmelding. Niet voor al te eigenzinnige kunstenaars dus.

2: Colorfy

De bekende kleurapp boordevol kleurplaten - van ingewikkelde mandala’s tot eenvoudige tekeningen - die je invult door bij elk vakje op het scherm te tikken. Het werkt heel simpel en je kunt je favoriete kleuren opslaan, zodat je niet iedere keer door het hele palet hoeft te scrollen. Simpeler kan bijna niet, al zul je het rustgevende effect van zelf inkleuren bij deze app niet ervaren. Colorfy is gratis, maar heeft een paywall voor sommige kleurpaletten. Download ‘m in de Google Play Store of App Store.

3: Kleurboek voor mij en Mandala

Zijn mandala’s jouw favoriete manier van ontspannen? Deze app belooft de ultieme therapeutische ervaring doordat je ook rustgevende muziek tijdens het kleuren kunt aanzetten. Er is veel keuze in kleurplaten en -paletten en je kunt de penselen en de dichtheid ervan makkelijk wisselen. Ook leuk: je kunt eigen foto’s verwerken in een kleurplaat, zodat het jouw eigen unieke kunstwerk wordt. Download ‘m in de App Store.

4: Pigment

De kleurapp Pigment is iets uitgebreider dan Colorfy, maar je kunt er wel meer van je eigen creativiteit in kwijt. Je moet zelf echt de vakjes inkleuren in plaats van slechts het vakje aan te tikken en je kunt kiezen uit verschillende soorten kwasten. Om inspiratie op te doen zijn er tutorials en in de galerij zie je ook de creaties van anderen. De app geeft je gratis toegang tot heel veel kleurplaten, maar voor sommige functies heb je een abonnement nodig.

5: Procreate

Niet inkleuren, maar zelf een kunstwerk maken? Dan is Procreate echt wat voor jou. Deze betaalde tekenapp is er alleen voor de iPad en heeft zó veel functies dat het wel even zoeken en oefenen is. Het zal in het begin daarom niet voor iedereen een heel ontspannen tijdverdrijf zijn. Maar leuk is het zeker en na even oefenen ziet het resultaat er super professioneel uit. Blij met het resultaat? Dan kun je de timelapse van jouw kunstwerk ook delen op social media. Voor Procreate betaal je eenmalig 14,99 euro en daarna kun je helemaal los. Liever op je telefoon aan de slag? Dan is er ook nog Procreate Pocket voor 6,99 euro.

In het artikel Kunst op je tablet: de beste teken-apps voor Android en iOS vind je nog meer tips.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.