Kleuren alleen voor kinderen? Welnee! Iedere volwassene die inmiddels is aangestoken door het kleur-virus weet dat een beetje doodlen op de iPad of een ouderwetse kleurplaat inkleuren hartstikke zen maakt. Iedereen kan het - ook als je niet de nieuwe van Gogh bent - en een half uurtje kleuren zorgt al voor een ontspannen gevoel. Probeer het maar eens uit met deze kleurapps voor volwassenen.

Van kleuren word je rustig

Wie weleens samen met de kinderen een kleurplaat inkleurt voelt zich vast ook bij iedere streek van het potlood kalmer worden. Je vergeet even alles om je heen en de enige vraag die door je hoofd schiet is of je hierna verder gaat met geel of blauw. Doordat je hersenen zich nog maar op één activiteit hoeven te focussen en door de herhaling van het inkleuren, word je vanzelf rustig. Kleuren is dus net zo effectief als meditatie of mindfullness. En omdat je ook geen uren met een kleurplaat bezig bent en het overal kunt doen, kun je er bijna altijd tijd voor vrij maken.

Nog kalmer worden? Zet tijdens het tekenen rustige muziek op, ga in een ontspannen houding zitten en gebruik etherische oliën in een diffuser. Doe je dit aan het einde van de dag, dan zul je daarna als een blok in slaap vallen.

©kostikovanata

Kleurplaten voor volwassenen

Een Disney kleurplaat doet ook al prima zijn werk, maar kleuren wordt nog leuker als de kleurplaat zonder dat je nog maar één kleurpotlood hebt gebruikt een plaatje is. Vaak zijn dit wat ingewikkelder patronen met kleinere vakjes. Geometrische vormen van dieren, bloemen en planten bijvoorbeeld of - misschien wel de bekendste kleurplaat voor volwassenen - de mandala.

Als je goed kijkt, is iedere mandala op dezelfde manier opgebouwd: er is een middenstip waar omheen ringen zijn getekend die allemaal een diepere betekenis hebben. De stip staat symbool voor samengebalde oerkracht, de binnenkant biedt een veilige ruimte waarin je rust en vrede met jezelf vindt en de buitenrand wordt ook wel de circle of life genoemd. Door het inkleuren van een mandala word je niet alleen kalm, er kunnen ook allerlei innerlijke processen op gang komen. Alleen al het kijken naar de mandala kan je innerlijke rust brengen en uit jouw kleurgebruik kun je ook je huidige gemoedstoestand afleiden.

Er zijn veel tekenboeken met mandala’s, maar gratis mandala's downloaden kan natuurlijk ook.

Deze materialen heb je nodig

Voor het kleuren hoef je maar weinig in huis te hebben. Fijne kleurpotloden zijn prettig, maar je kunt ook een greep doen in de tekendoos van de kinderen. Liever met viltstiften aan de slag? Trakteer jezelf dan op een nieuwe doos met stiften die het allemaal doen. Ook gelpennen zijn ideaal voor het inkleuren van kleine vakjes: de punt is fijn, de inkt lekker dik en ze hebben vaak de mooiste knalkleuren. Ga je voor gelpennen met glitters en andere effecten? Berg ze dan goed op na gebruik, want er zijn altijd kapers op de kust.

©annebel146

Kleuren op een tablet

Ultiem ontspannen op de tablet, maar dan écht? Probeer dan eens het schetsen of kleuren met een van de vele kleurapps voor volwassenen uit. Veel effectiever dan een rondje Instagram en misschien toegankelijker voor jou dan mediteren of yoga. Er bestaan inmiddels ontzettend veel apps: sommige zijn gratis, maar bij een aantal betaal je een bedrag dat nog best aardig kan oplopen. We noemen hieronder 5 apps die voor de beginnende en gevorderde kunstenaar genoeg tekenplezier en uitdaging bieden.

1: ColourByNumber

Een van de meest toegankelijke kleurapps en eentje waar je met verstand op nul de mooiste creaties maakt. Je kleurt het vakje heel simpel in met de juiste kleur en onder je neus ontstaat een echt kunstwerk. De ColourByNumber app is gratis (reclames krijg je dus erbij cadeau) en iedere dag komt er een kleurplaat bij, voorlopig ben je dus wel even zoet. Het nadeel? Als je té creatief bent en een andere kleur voor een vakje kiest dan wordt aangegeven, dan geeft de app een foutmelding. Niet voor al te eigenzinnige kunstenaars dus.

2: Colorfy

De bekende kleurapp boordevol kleurplaten - van ingewikkelde mandala’s tot eenvoudige tekeningen - die je invult door bij elk vakje op het scherm te tikken. Het werkt heel simpel en je kunt je favoriete kleuren opslaan, zodat je niet iedere keer door het hele palet hoeft te scrollen. Simpeler kan bijna niet, al zul je het rustgevende effect van zelf inkleuren bij deze app niet ervaren. Colorfy is gratis, maar heeft een paywall voor sommige kleurpaletten. Download ‘m in de Google Play Store of App Store.

3: Kleurboek voor mij en Mandala

Zijn mandala’s jouw favoriete manier van ontspannen? Deze app belooft de ultieme therapeutische ervaring doordat je ook rustgevende muziek tijdens het kleuren kunt aanzetten. Er is veel keuze in kleurplaten en -paletten en je kunt de penselen en de dichtheid ervan makkelijk wisselen. Ook leuk: je kunt eigen foto’s verwerken in een kleurplaat, zodat het jouw eigen unieke kunstwerk wordt. Download ‘m in de App Store.

4: Pigment

De kleurapp Pigment is iets uitgebreider dan Colorfy, maar je kunt er wel meer van je eigen creativiteit in kwijt. Je moet zelf echt de vakjes inkleuren in plaats van slechts het vakje aan te tikken en je kunt kiezen uit verschillende soorten kwasten. Om inspiratie op te doen zijn er tutorials en in de galerij zie je ook de creaties van anderen. De app geeft je gratis toegang tot heel veel kleurplaten, maar voor sommige functies heb je een abonnement nodig.

5: Procreate

Niet inkleuren, maar zelf een kunstwerk maken? Dan is Procreate echt wat voor jou. Deze betaalde tekenapp is er alleen voor de iPad en heeft zó veel functies dat het wel even zoeken en oefenen is. Het zal in het begin daarom niet voor iedereen een heel ontspannen tijdverdrijf zijn. Maar leuk is het zeker en na even oefenen ziet het resultaat er super professioneel uit. Blij met het resultaat? Dan kun je de timelapse van jouw kunstwerk ook delen op social media. Voor Procreate betaal je eenmalig 14,99 euro en daarna kun je helemaal los. Liever op je telefoon aan de slag? Dan is er ook nog Procreate Pocket voor 6,99 euro.

In het artikel Kunst op je tablet: de beste teken-apps voor Android en iOS vind je nog meer tips.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.