Satisfyer, LELO, WeVibe: het zijn allemaal leuke merken, maar ze moeten wel van ver komen. Wist je dat we in Nederland ook een aantal goede sekstoymerken rijk zijn? Wil je graag het echte ‘Dutch Design’, dan zijn dit vijf merken om in de gaten te houden. 

Biird

Biird is een Nederlands merk dat opvalt omdat het sekstoys maakt die gezien mogen worden. Vooral de Namii vinden we erg leuk, omdat het een klein lampje heeft, maar er zijn meer producten die op prachtige wijze worden gepresenteerd (en ook nog eens heel effectief kunnen zijn). Biird wint regelmatig awards, zoals recent voor de Evii, een externe vibrator met twee motoren die wordt opgeladen op een soort plateau dat meteen dienst doet als plek om je sieraden op neer te leggen. Biird is enorm creatief met zijn opladers en dat alleen al is een enorm frisse wind door de sekstoy-industrie. De speeltjes zijn ook ontzettend zacht, waardoor je ze steeds even wil aanraken als je er langs loopt. Nogmaals: ze zijn zo mooi van design dat je ze gewoon, zonder blikken of blozen, op je nachtkastje kunt zetten. Hier kun je Biird vinden.

©Biird | https://www.biird.co

Rianne S

Rianne S is het merk van Rianne Swiersta, die sinds 2010 seksspeeltjes maakt. Een van de dingen die we erg leuk vinden aan dit merk is dat Rianne haar inspiratie uit onder andere films en verhalen haalt: zo maakte ze ‘Eva’s Appel’, een sekstoy die zorgt dat Eva uit het scheppingsverhaal juist een heldin is, in plaats van een schurk. Ze maakt toys met klei en door ze te tekenen, waarbij er in China 3D-modellen worden gemaakt waarvan vervolgens prototypes worden gemaakt. Een motor erin, door het testpanel heen en klaar. Natuurlijk gaat daar wel wat tijd overheen, maar inmiddels heeft Rianne S als merk een zeer indrukwekkende line-up. Eentje die je onder andere kunt vinden bij magazine Linda, want de seksspeeltjescollectie die ze daarvoor maakte, zette haar in één klap op de kaart. Onze tip? Ze heeft een erg indrukwekkende collectie Geisha-balletjes voor genot én training. Check hier haar website.

©Rianne S https://www.rianne-s.com

EasyToys

In tegenstelling tot de andere merken in dit lijstje is EasyToys niet per se op zoek naar naturel kleuren en subtiliteit: het feit dat dit Nederlandse merk (dat overigens ook buitenlandse merken verkoopt) een sekstoy in de vorm van een knalroze rookworst ontwikkelde voor de HEMA (als onderdeel van een meer uitgebreide speeltjes-collectie) zegt wel dat het juist enorm ondeugend is. En veel oer-Hollandser wordt het ook niet. EasyToys is net als de HEMA een warenhuis, maar dan online en vol met alles voor in de slaapkamer, of de bank, of waar en hoe je ook maar seks hebt. De keuze is reuze, maar het is leuk om te zien dat EasyToys ook zijn eigen producten maakt. Zeker dat het ook nog eens zo succesvol is. Je vindt de website EasyToys hier.

The Oh Collective

Dit is één van onze favoriete, Nederlandse merken, omdat het is gestart door vier leuke dames: Simona Xu, Winxi Kan, Eden Chiang en Diana Lin. Deze vriendinnen gaven elkaar een soort uitdagingen voor meer spanning in de slaapkamer en daarbij kwamen ze tot de conclusie dat veel seksspeeltjes over-de-top zijn en niet echt bij ze pasten. Ze vinden het belangrijk om taboes bespreekbaar te maken en seksspeeltjes te maken die veilig zijn en die je je goed laten voelen over jezelf: empowered zelfs. De vegan speeltjes van The Oh Collective zijn met hun verschillende schakeringen blauw erg leuk om te zien en zitten in prachtige verpakkingen. Vooral de Dream Team-box is het proberen waard: die zit vol met speeltjes om samen met een partner te ontdekken. Je vindt The Oh Collective hier.

Aia*

Het merk Aia* maakt geen speeltjes, maar wel iets dat van pas kan komen tijdens een vrijpartij: glijmiddel. Het is opgericht door de broer en zus Hugo en Simone Kuijer, die Aia zien als een sexual wellness-merk dat zich onderscheidt van de standaard heftige glijmiddelen in hun zuurstokkerige tubes, met hun smaakjes en hun ingrediëntenlijst die vol vage spulletjes staat. Aia is natuurlijk en vegan en wordt zelfs duurzaam geproduceerd. En de bruinoranje flesjes zien er ook nog eens heel stijlvol uit. Kun je zo op je nachtkastje laten staan. Je vindt de website van Aia hier.

©Aia* | https://timeforaia.com/

Hallo Vlaanderen!

Het laatste merk waarmee we je willen laten kennismaken is Self Studies. Het is een Vlaams merk dat is gestart door twee vrouwen uit Antwerpen, Sarah Downe en Lauren Verweij. Het is iets meer gefocust op zelfliefde en gendergelijkheid. Dit merk is curator van een aantal heel vrolijke, roze gadgets, zoals een op een snoepje lijkende masturbator en de Magic Flamingo, die zowel de G-spot als de clitoris stimuleert en erg stil is. We zijn echter vooral onder de indruk van de toys met heel natuurlijke kleuren, zoals de clitvibrator Kushi, die op een soort schelp lijkt, of de witte Yuki met zijn steen-achtige vormen. Dit is de website van Self Studies.

Genoeg keuze dus, wederom in allerlei vormen, kleuren en maten. Toch leuk om een merk te kunnen ondersteunen dat van eigen (of bijna eigen) bodem komt. Veel plezier!

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.