Peggy van ID.nl wil nu eindelijk van de overtollige kilo's af. Om dat te bereiken, gaat ze onder begeleiding 6 weken lang sporten en haar voeding aanpassen. Hoe het haar vergaat, kun je volgen op ID.nl. Dit is haar verslag van de derde week. "Drie weken overleefd, ik ben best trots op mezelf."

Lezen hoe het Peggy verging in haar eerste week? Klik dan hier. Nieuwsgierig naar week 2? Klik dan hier.

⏰ Maandag 23 januari

Dag 1 van week 3. Maandag vergaderdag op het werk. Ik was niet op mijn best (ik word sowieso niet leuker van veel vergaderen. Ik hou van kort, bondig en concreet, en dat zijn vergaderingen met veel mensen meestal niet). Moe, beetje blegh, veel ouwehoeren en o ja: ik moet ook nog sporten vanavond. Beetje op tijd naar huis, wat gegeten en dat sportpak aan. Toch ook wel weer prima, anders lig ik een beetje lamlendig te doen op die bank.

We hadden eerst 40 minuten food seminar van diëtiste Mara. Sowieso leuk om haar live te zien in plaats van alleen maar advies en berichten via de app. Ik weet best wel wat over voeding (jarenlang diverse diëten volgen, daar steek je toch iets van op), maar in combinatie met sporten is het weer even anders. En je leert ook altijd weer wat nieuws.

Eiwitten zijn belangrijk voor je herstel en zorgen voor minder spierpijn en een sneller herstel. Daarom is elke dag een portie zuivel belangrijk, vooral na het sporten en dan bij voorkeur de magere varianten. In kwark zitten bijvoorbeeld weer meer eiwitten dan in yoghurt. Na het sporten eet ik dus een bakje kwark met wat vers fruit (vooruit, een kant-en-klaar bakje van de Appie). Beide vind ik lekker, dus geen straf. We hebben het ook gehad over de verschillen tussen verzadigde en onverzadigde vetten. Onverzadigd is beter en zit bijvoorbeeld in vette vis als zalm en makreel. Verzadigde vetten zitten bijvoorbeeld in kokosolie, waar iedereen opeens hysterisch mee aan het koken is (hippe hypegedoe), maar gewoon olijfolie is eigenlijk veel beter. Die kan ik dus afvinken.

En… GÉÉN ALCOHOL! Oké, deze zes weken dan, maar alcohol is dus sowieso slecht voor je. Draagt nergens aan bij, behalve een leuke avond en hoofdpijn de volgende dag. Maar toch, af en toe een wijntje mag toch wel? Daar zijn toch ook wel onderzoeken over?!

©Thanakorn - stock.adobe.com

Ik eet drie keer per dag (op de sportavonden vier keer), maar idealiter is vijf à zes keer per dag beter. Dit in verband met piekmomenten en ook zorgen vijf tot zes eetmomenten voor optimale spieropbouw en herstel. Dat zorgt op zijn beurt weer voor hogere rustverbranding. Bij minder eetmomenten heb je na je voeding hogere pieken en diepere dalen (het gaat dan over honger en je bloedsuikerspiegel), in plaats van een constantere lijn bij meer eetmomenten.

Ik ben niet zo’n rauwkost- en fruitfan. Ik heb een collega die dagelijks een zak wortelen wegknaagt. Ik eet dan gewoon liever niks. En fruit het liefst schoongemaakt en wel voor mijn neus gezet (ik heb een oud-collega/vriendin die dat op mijn vorige werk om vier uur ’s middags altijd voor me deed, 💕). Maar een handje noten is ook een goeie optie en die mogen ook best gebrand zijn, zolang ze maar niet gezouten zijn. Food for thought dus… Nootjes it is om in elk geval aan vier eetmomenten te komen. Kleine stapjes.

PS Fitbit vergeten aan te zetten 🙁.

©OlgaKriger

⏰ Woensdag 25 januari

Dag 2 van week 3. Fitbit (bijna) op tijd aangezet, jeej! 🥳

Ik was maandag moe, maar vandaag was next-level. Ik dacht serieus: ik kom niet vooruit vanavond! Bizar dat ik dus op de terugweg in de auto lekker mee zat te blèren met Beyoncé (All the single ladies, all the single ladies, who oh oh – nou ja, vriendinnen, je weet wel). Vol energie dus naar huis. Echt ON-GE-LO-FE-LIJK, lekker getraind! Ik denk morgen afstervende buikspieren en bilspieren (over de armen heb ik het gewoon niet meer; on-going toestanden), maar hé: er zitten daar dus spieren, en wie had dat ooit gedacht?

Thuis even op de blitste slimme weegschaal van Tanita gaan staan en daar is al verbetering te zien in álles (tenminste, voor zover ik het allemaal begrijp). Maar mijn metabolische leeftijd is in twaalf dagen tijd al gedaald van 58 jaar (aargh!) naar 55 jaar. Nog maar twaalf jaar te gaan in drieënhalve week – makkie! Ben wel heel benieuwd hoe deze cijfers eruitzien tegenover de handmatige meting bij Krachtmeester (zie de video met mijn motivatie en begin meting).

©PW | ID.nl

©PW | ID.nl

Ik mocht geen kleding meer shoppen van mezelf, want kasten vol en met een beetje mazzel pas ik over een paar weken het grootste gedeelte weer zonder afknellingen of uitpuilende rollen. Maar waar ik zeker niet genoeg van heb, is sportkleding. Want als je niet sport, heb je ook geen sportkleding nodig. Ik heb nu dus één knap setje dat steeds in de was gaat (want zweet, getsie!) en de volgende sessie weer aan. Ik mocht van mezelf nu dus wel online shoppen voor sportkleding. A whole new world (om maar even in het meezingthema te blijven). Duimen dat er wat bij zit, want eerlijk: sportkleding zit lekker maar doet nog niet heel veel voor mijn profiel.

⏰ Zaterdag 28 januari

Dag 3 van week 3. Het leek wel of ik aanvoelde dat het een "ik ben moe, lamlendig, een beetje futloos – en had ik al gezegd dat ik moe ben?" week zou worden (ondanks de fijne training met boost aan energie afgelopen woensdag), had ik voor vrijdagavond een Yin Yoga in combinatie met een klankschalensessie geboekt. Ik doe af en toe Yin Yoga als ik een onrustig hoofd en lijf heb, om te ontspannen en even aan helemaal niks te hoeven denken. Daarbij heeft dat ontspannen en even niks denken trouwens wel altijd even een aanloopje nodig...

Zo ligt deze keer de buurvrouw een paar matjes verderop te ademen alsof ze solliciteert naar een hyperventilatie-aanval en is mijn directe buurvrouw uitvoerig haar zelf meegebrachte kussens aan het opkloppen, alsof ze thuis visite krijgt. Maar goed, dat moet ik dus loslaten en verder niet over nadenken, maar voelen. En ik voel veel. In mijn lijf. Spieren, heel veel spieren. Veel meer dan normaal. Normaal als in vóór mijn al drie weken durende sportleven. Uiteindelijk zorgen de klankschalen ervoor dat mijn hoofd langzaam leeg kabbelt en ik vlak voor het einde nog net niet kwijlend wakker word. Joe joe, namasté! 🙏🏼

En toen dus volledig ontspannen naar de buitentraining. Met een nieuwe zandbak en een andere trainer: Assi in plaats van Patrick. Kort samengevat:  🥵🤬🥵 Het was heel zwaar (ik ontdekte later zelfs een 'piekmoment' in mijn Fitbit-rapportage). We moesten rennen door het mulle zand, duintrappen op sprinten (slepen, sjokken, douwen), tussendoor natuurlijk nog wat burpees en nog veel meer. Het is nu een halfuur na de training en ik heb nog steeds een hoofd als een 🍅. Maar de zon scheen, we hadden veel publiek ('kijk ze gaan, die stumperds hahaha!') en de trainer glimlachte af en toe toch een beetje. EN IK BEN OP DE HELFT 💪🏼 Drie weken overleefd, en ik ben best trots op mezelf!

PS: O, en die nieuwe sportkleding: niet gelukt! Te kort, te niet-zwart (oranje is leuk, op de muur, maar niet in een sportpak), te strak of geen fijn stofje. Deze meid blijft dus lekker fanatiek wassen na elk sportuurtje. Ondertussen zoek ik nog even door naar fijne sportkleding voor iemand van 1,90 meter lang met een kleine maat bij de dikkemensenmode (die denken dat volslanke mensen hele korte beentjes en armpjes hebben en sowieso altijd grote borsten) en de grootste maat bij de gewonemensenmode… Een uitdaging!

Week 3, check ✅ We zitten op de helft en het lijkt soms al iets makkelijker te gaan. Laat week 4 maar komen!

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.