Je overweegt om een warmtepomp in je woning of bedrijfspand te (laten) installeren, maar mag dat zomaar in Nederland Regeltjesland? Voor welke typen warmtepompen heb je wanneer een vergunning nodig? En welke vergunningen moet je dan precies aanvragen? Je komt het hieronder allemaal te weten.

Eerst het goede nieuws: meestal hoef je geen vergunning aan te vragen voor een warmtepomp. Of het nou een hybride warmtepomp is of een lucht-luchtwarmtepomp, veel modellen zijn qua formaat geschikt om binnen de regels voor het decoreren van je eigen woning te vallen.

Je hoeft volgens de landelijke wet geen vergunning aan te vragen als de kast van een warmtepomp minder dan 1 meter hoog is en 2 meter lang. Let wel, dit is vanaf de grond gemeten; als de kast van je warmtepomp op een verhoging staat of aan de muur hangt, meet je het hoogteverschil bij het berekenen mee. Deze regels gelden ook voor een warmtepomp op je balkon of onder de carport. Als de kast groter is, wordt het gezien als een aanbouw en moet je een vergunning aanvragen.

Of je vervolgens toestemming krijgt, is moeilijk te zeggen, want de regels en afspraken verschillen per gemeente. Bovendien speelt het bestemmingsplan van het betreffende pand ook een rol.

©Davivd

Soorten warmtepompen en vergunningen

©RossandHelen

Historische panden en andere uitzonderingen

Een uitzondering op het installeren van warmtepompen zonder vergunning, is een historisch pand. Meestal weet je van tevoren al dat je in een historisch pand of monument woont of werkt, wat betekent dat alles binnen en buiten cosmetisch intact moet blijven. Vandaar dat je in het geval van monumentale panden altijd een vergunning nodig hebt als je een warmtepomp van welke aard dan ook wilt plaatsen.

Sommige modellen warmtepompen gebruiken PVT-panelen voor de opwarming, en hoewel je die buiten op het dak plaatst, hoef je daar niet per se een omgevingsvergunning voor aan te vragen. Belangrijk hierbij is wel dat ze in lijn met het dak worden geplaatst. Ze mogen niet tegen de rand staan, ook niet op een plat dak. Stel dat je de PVT-panelen ergens anders buiten wilt plaatsen, bijvoorbeeld in de tuin, dan moet er wél een omgevingsvergunning komen.

Heb je eenmaal alle vergunningen rond en ben je de trotse bezitter van een warmtepomp, dan kan er alsnog roet in het eten worden gegooid. Sommige warmtepompen produceren meer geluid dan anderen en er zijn gevallen bekend waarbij buren daar juridisch werk van hebben gemaakt. In het Burgerlijk Wetboek staan er regels over het veroorzaken van hinder, en daar valt geluidsoverlast ook onder. Zorg dus dat je je buren tevreden houdt als je buiten een grote warmtepompinstallatie bouwt.

Benieuwd of jouw huis geschikt is voor een warmtepomp? Op deze punten moet je letten voor je een keuze maakt

Welke vergunningen moet je aanvragen?

Ten eerste moet je een omgevingsvergunning aanvragen als je wilt afwijken van het bestemmingsplan. In de meeste gevallen is de bestemming ‘Wonen’ of ‘Tuin’, maar het is sowieso belangrijk om je goed in te lezen over de exacte bestemming van jouw pand en of een warmtepomp daar binnen past. In het bestemmingsplan van jouw gemeente staan de exacte regels en afmetingen van bouwwerken vermeld.

Hier vind je ook informatie over een eventuele meldplicht. Sommige gemeenten hebben specifieke meldplichten voor warmtepompen, en er staat een boete op als je geen melding doet. Controle vindt echter niet vaak plaats. Als je gaat graven, bijvoorbeeld voor een geothermische warmtepomp, moet je daarnaast een omgevingsvergunning voor bouwen aanvragen.

Wat je kunt verwachten van het indienen van de vergunning, verschilt per gemeente. Houd er rekening mee dat de aanvraag een bouwtekening en een uitgebreid installatieplan moet bevatten. Om er zeker van te zijn dat je vergunningaanvraag wordt goedgekeurd, kun je het best een specialist of installatiebedrijf inhuren om het document en de aanvraag op te stellen. Dat kost wat, maar het scheelt ook een hoop stress.

Het is eveneens belangrijk dat je berekent hoeveel vermogen een warmtepomp voor jouw woning nodig heeft. Lees hier meer over hoe je dat berekent.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.