Je overweegt om een warmtepomp in je woning of bedrijfspand te (laten) installeren, maar mag dat zomaar in Nederland Regeltjesland? Voor welke typen warmtepompen heb je wanneer een vergunning nodig? En welke vergunningen moet je dan precies aanvragen? Je komt het hieronder allemaal te weten.

Eerst het goede nieuws: meestal hoef je geen vergunning aan te vragen voor een warmtepomp. Of het nou een hybride warmtepomp is of een lucht-luchtwarmtepomp, veel modellen zijn qua formaat geschikt om binnen de regels voor het decoreren van je eigen woning te vallen.

Je hoeft volgens de landelijke wet geen vergunning aan te vragen als de kast van een warmtepomp minder dan 1 meter hoog is en 2 meter lang. Let wel, dit is vanaf de grond gemeten; als de kast van je warmtepomp op een verhoging staat of aan de muur hangt, meet je het hoogteverschil bij het berekenen mee. Deze regels gelden ook voor een warmtepomp op je balkon of onder de carport. Als de kast groter is, wordt het gezien als een aanbouw en moet je een vergunning aanvragen.

Of je vervolgens toestemming krijgt, is moeilijk te zeggen, want de regels en afspraken verschillen per gemeente. Bovendien speelt het bestemmingsplan van het betreffende pand ook een rol.

©Davivd

Soorten warmtepompen en vergunningen

©RossandHelen

Historische panden en andere uitzonderingen

Een uitzondering op het installeren van warmtepompen zonder vergunning, is een historisch pand. Meestal weet je van tevoren al dat je in een historisch pand of monument woont of werkt, wat betekent dat alles binnen en buiten cosmetisch intact moet blijven. Vandaar dat je in het geval van monumentale panden altijd een vergunning nodig hebt als je een warmtepomp van welke aard dan ook wilt plaatsen.

Sommige modellen warmtepompen gebruiken PVT-panelen voor de opwarming, en hoewel je die buiten op het dak plaatst, hoef je daar niet per se een omgevingsvergunning voor aan te vragen. Belangrijk hierbij is wel dat ze in lijn met het dak worden geplaatst. Ze mogen niet tegen de rand staan, ook niet op een plat dak. Stel dat je de PVT-panelen ergens anders buiten wilt plaatsen, bijvoorbeeld in de tuin, dan moet er wél een omgevingsvergunning komen.

Heb je eenmaal alle vergunningen rond en ben je de trotse bezitter van een warmtepomp, dan kan er alsnog roet in het eten worden gegooid. Sommige warmtepompen produceren meer geluid dan anderen en er zijn gevallen bekend waarbij buren daar juridisch werk van hebben gemaakt. In het Burgerlijk Wetboek staan er regels over het veroorzaken van hinder, en daar valt geluidsoverlast ook onder. Zorg dus dat je je buren tevreden houdt als je buiten een grote warmtepompinstallatie bouwt.

Benieuwd of jouw huis geschikt is voor een warmtepomp? Op deze punten moet je letten voor je een keuze maakt

Welke vergunningen moet je aanvragen?

Ten eerste moet je een omgevingsvergunning aanvragen als je wilt afwijken van het bestemmingsplan. In de meeste gevallen is de bestemming ‘Wonen’ of ‘Tuin’, maar het is sowieso belangrijk om je goed in te lezen over de exacte bestemming van jouw pand en of een warmtepomp daar binnen past. In het bestemmingsplan van jouw gemeente staan de exacte regels en afmetingen van bouwwerken vermeld.

Hier vind je ook informatie over een eventuele meldplicht. Sommige gemeenten hebben specifieke meldplichten voor warmtepompen, en er staat een boete op als je geen melding doet. Controle vindt echter niet vaak plaats. Als je gaat graven, bijvoorbeeld voor een geothermische warmtepomp, moet je daarnaast een omgevingsvergunning voor bouwen aanvragen.

Wat je kunt verwachten van het indienen van de vergunning, verschilt per gemeente. Houd er rekening mee dat de aanvraag een bouwtekening en een uitgebreid installatieplan moet bevatten. Om er zeker van te zijn dat je vergunningaanvraag wordt goedgekeurd, kun je het best een specialist of installatiebedrijf inhuren om het document en de aanvraag op te stellen. Dat kost wat, maar het scheelt ook een hoop stress.

Het is eveneens belangrijk dat je berekent hoeveel vermogen een warmtepomp voor jouw woning nodig heeft. Lees hier meer over hoe je dat berekent.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.