Als je problemen hebt met je gezondheid, kunnen je zorgkosten hoog oplopen. Het basispakket vergoedt alleen de meest noodzakelijke kosten, maar je betaalt ook altijd een deel zelf. Hoe kun je je zorgkosten dan toch in de hand houden? Deze tips helpen.

Declareer ziektekosten die je niet rechtstreeks vergoed krijgt

De rekening van de dokter of van het ziekenhuis wordt meestal rechtstreeks door je zorgverzekeraar betaald. Maar er zijn ook kosten die je eerst zelf voorschiet en daarna pas terugkrijgt van je zorgverzekeraar. Je moet deze kosten declareren. Het verschilt per verzekeraar hoe je dat precies moet doen. Vaak kan dat via de app of via de website. Bij sommige verzekeraars kun je ook nog op papier declaraties indienen.

Deze kosten kun je terugvragen: 

Reiskosten ziekenvervoer

Moet je voor bepaalde behandelingen naar het ziekenhuis, dan kun je de kosten soms gedeeltelijk terugkrijgen. Je kunt gebruikmaken van een taxi, van het openbaar vervoer of van je eigen auto (32 cent per kilometer). Als je met de taxi gaat, is het goed om te controleren of je zorgverzekeraar afspraken heeft gemaakt met bepaalde taxibedrijven. Vraag ook vooraf toestemming aan je verzekeraar. De dekking van reiskosten valt onder het eigen risico van 385 euro. Als je die volledig hebt betaald, moet je nog een eigen bijdrage van 113 euro zelf betalen (2023). De overige reiskosten krijg je vergoed. 

Kosten die je zelf heb voorgeschoten

Heb je kosten die onder je verzekerde pakket vallen zelf betaald? Dan kun je die achteraf terugvragen. Dat kan gebeuren als je kosten rechtstreeks aan de zorgverlener hebt betaald, omdat de zorgverlener geen contract heeft met je zorgverzekeraar. Ook kosten die je in het buitenland hebt betaald kun je op deze manier terugvragen. Verder kun je denken aan medicijnen die je zelf hebt betaald, kosten van alternatieve behandelaars of brillen en contactlenzen.

Hulpmiddelen

Voor orthopedische schoenen en een hoortoestel krijg je een gedeeltelijke vergoeding. Zorg dus dat je je kosten declareert om deze vergoeding niet mis te lopen.

©GNResound

Ga naar gecontracteerde zorgverleners

Bij de meeste zorgverzekeringen krijg je alleen honderd procent vergoeding als je zorg krijgt van zorgverleners met wie de zorgverzekeraar een contract heeft. Als je een ziekenhuis nodig hebt, moet je dus eerst kijken of het ziekenhuis gecontracteerd is door jouw zorgverzekeraar. Maar ook voor dekkingen uit een aanvullende verzekering moet je hierop letten. Denk aan een fysiotherapeut, alternatieve genezer of opticien.

Heb je een dekking voor noodzakelijke vaccinaties bij een buitenlandse reis? Kijk dan bij welke dienst je deze kunt halen, anders loop je het risico dat je maar een gedeelte vergoed krijgt of soms zelfs helemaal niets. 

Eigen risico gespreid betalen

Als je zorgkosten maakt die onder je eigen risico vallen, krijg je in de loop van het jaar een rekening. Je moet dan vaak een hoog bedrag in één keer betalen. Dat kan oplopen tot het volledige eigen risico, dus 385 euro. Vind je het lastig om dat bedrag in één keer te betalen? En weet je al in het begin van het jaar dat je je eigen risico moet aanspreken? Dan mag je bijna altijd je eigen risico gespreid betalen. Je betaalt dan elke maand een deel, zodat je de afschrijving minder hard in je portemonnee voelt. Als aan het eind van het jaar blijkt dat je toch niet je volledige eigen risico hoefde te betalen, krijg je terug wat je te veel hebt betaald.

©Ron Dale

Goedkopere zorgverzekering kiezen

Aan het eind van het kalenderjaar kun je overstappen naar een andere zorgverzekering. Dat is een goed moment om te kijken of het misschien goedkoper kan. Als je nu een restitutiepolis hebt, kun je veel geld besparen door over te stappen op een naturapolis. Je hebt dan niet meer een volledig vrije keuze van zorgverleners, maar je betaalt wel een stuk minder voor je zorgpolis. Maak dus gebruik van je recht om over te stappen en vergelijk tussen 12 november en 31 december de premies en voorwaarden van zorgverzekeringen, bijvoorbeeld met de vergelijker van Kieskeurig.

Kies een passende aanvullende verzekering (of niet)

Een aanvullende zorgverzekering vergoedt bepaalde kosten die niet of beperkt in het basispakket zitten, zoals fysiotherapie, alternatieve geneeswijzen, een bril of lenzen en soms ook de eigen bijdrage voor medicijnen. Als je verwacht dat je het komende jaar bepaalde kosten moet maken, kan het slim zijn om een aanvullende verzekering af te sluiten.

Er zijn veel verschillende soorten aanvullende verzekeringen en ook de prijzen lopen sterk uiteen. Kijk dus goed wat je nodig hebt en verzeker niet te veel. Je kunt ook overwegen om geen aanvullende verzekering te nemen en het geld dat je hiermee bespaart opzij te zetten. Als je weinig zorgkosten hebt, kan dat al genoeg zijn om de rekening mee te betalen. 

©LIGHTFIELD STUDIOS - stock.adobe.com

Benut de kortingen en voordelen van je verzekering

Veel zorgverzekeraars bieden meer dan alleen dekking van zorgkosten. Zo kun je soms korting krijgen bij sportscholen of bepaalde winkels. Of je kunt gratis gebruikmaken van gezondheids-apps. Ook kun je door te bewegen sparen voor cadeaubonnen of meedoen aan gratis online cursussen, waarmee je bijvoorbeeld kunt leren omgaan met stressklachten. Bekijk het aanbod van je zorgverzekeraar voordat je een sportschoolabonnement afsluit of een cursus gaat volgen. 

Vergeet niet zorgtoeslag aan te vragen!

Zorgtoeslag is bedoeld als tegemoetkoming in de kosten van je zorgverzekering. Je hebt er recht op als je inkomen niet hoger is dan 38.520 euro als je alleen woont of 48.224 euro als je samen bent (bedragen 2023). Maar je krijgt zorgtoeslag niet automatisch. Je moet het aanvragen bij de Belastingdienst. Weet je niet zeker of je in aanmerking komt? Maak dan een proefberekening. Als je in aanmerking komt, kun je de zorgtoeslag meteen aanvragen. Je hebt hiervoor je DigiD nodig. 

©CIDimport

Zorgkosten aftrekken in je belastingaangifte

Heb je veel zorgkosten die niet worden vergoed door je verzekeraar? Dan kun je deze kosten misschien aftrekken in je belastingaangifte. Denk aan een behandeling door de tandarts, alternatieve geneesmiddelen en geneeswijzen, steunzolen, een kunstgebit of prothese, dieetkosten, extra kleding en beddengoed en extra gezinshulp vanwege invaliditeit of een chronische ziekte.

Een complete lijst vind je op de website van de Belastingdienst. Je mag de kosten alleen aftrekken zolang ze boven een bepaalde drempel uitkomen. Die hoogte van de drempel hangt af van je inkomen en van het inkomen van je fiscale partner.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.