Dankzij pdf’s kun je documenten op een betrouwbare manier presenteren en uitwisselen. Meer dan eens bevatten pdf’s (privacy-)gevoelige informatie, die je goed wilt afschermen. Dit kan door de pdf’s te beveiligen met een wachtwoord. Zo doe je dat.

Er zijn meerdere manieren om een pdf-bestand te beveiligen met een wachtwoord. Als je op een Mac werkt, kun je dit bijvoorbeeld doen door middel van de Voorvertoning-app in macOS. Op een Windows-pc komt er wat meer bij kijken: je kunt de Word-app gebruiken (ervan uit gaande dat je daar een betaalde versie van hebt) of een online-app van Adobe zelf.

Op een Mac

Laten we beginnen met de makkelijkste manier om pdf’s te beveiligen, namelijk op een Mac via de Voorvertoning-app. Open in de app een pdf-bestand en selecteer in het menu bovenin het scherm Archief en daarna Wijzig bevoegdheden.Vervolgens zie je een pop-upmenu, waarin je een wachtwoord kunt toevoegen om het document te kunnen openen.

Je kunt ook een wachtwoord creëren speciaal voor mensen die het document mogen bewerken of het document mogen printen of kopiëren. Je kiest dan voor Het eigenaarswachtwoord wijzigen. Door tot slot op Pas toe te klikken, wordt het document beveiligd met een wachtwoord. Iedereen die het document wil bekijken of bewerken moet dan eerst het juiste wachtwoord invoeren.

Op een pc

Op een Windows-computer vind je standaard geen app om pdf’s te beveiligen. Je moet hier dus zelf naar op zoek gaan. Gelukkig hoef je niet ver te zoeken, gezien Adobe zelf de Password Protect tool heeft. Daar hoef je geen app voor te downloaden: je kunt gewoon naar de website van Adobe gaan. Klik op Select a file om een pdf-bestand op je computer op te zoeken die je wilt beveiligen met een wachtwoord. Voer een wachtwoord in. Je ziet direct hoe sterk het wachtwoord is. Tevreden? Klik dan op Set password en daarna op Download om je document te beveiligen en te downloaden. Standaard wordt het document opgeslagen met -protected in de bestandsnaam, waarmee je direct kunt zien dat het pdf-bestand beveiligd is.

Adobe heeft op zijn website overigens ook online-tools om gratis pdf-bestanden te bewerken of te ondertekenen. Handig!

Een andere optie is om je document te beveiligen via Word. Open in de tekstverwerker het pdf-bestand, waarna je wordt gevraagd het document te converteren naar een bewerkbaar Word-document. Klik op OK. Ga in het gecreëerde Word-document naar Bestand en dan naar Opslaan als. Kies een locatie waar je het bestand wilt opslaan en selecteer in het menu naast Opslaan als: de optie PDF. Vervolgens zie je daaronder de knop Opties… verschijnen. Nadat je hierop hebt geklikt, vind je helemaal onderaan dit menu Document met een wachtwoord versleutelen. Klik op OK en je kunt een wachtwoord voor je bestand invoeren.

Vergeet tot slot niet het oude pdf-bestand zonder wachtwoord te verwijderen om te voorkomen dat anderen niet alsnog zomaar in het bestand kunnen komen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.