Google Home Mini is inmiddels vervangen voor Google Nest Mini, maar nog steeds praat je tegen dezelfde assistant. We horen vaak dat ze uiteindelijk zelfs telefoongesprekken voor je kunnen voeren, zoals Google toonde met Duplex, maar dat is nog toekomstmuziek. Wat kan een spraakassistent nú voor je betekenen?

Ze zijn grappig, klinken heel menselijk en je zou daardoor bijna vergeten dat het spraakrobots zijn: Alexa, Siri en Google Assistant. Ze zullen ons in de toekomst waarschijnlijk nóg beter gaan helpen, maar ze doen nu ook al veel voor ons. Zo kun je bij diverse bedrijven in plaats van de klantenservice te bellen, je vraag bespreken met de Google Assistant.

Zo kun je bij Jumbo of Albert Heijn boodschappen op je lijstje zetten door hardop terwijl je in de koelkast kijkt op te noemen wat je mist of bijna opgaat. Bij KLM kun je een vlucht boeken via de assistent Blue Bot. Veel bedrijven werken nu nog aan korte teksten om te gebruiken in spraakassistenten, zodat zoveel mogelijk mensen kunnen worden geholpen zonder dat hier een mens aan te pas hoeft te komen.

Toepassingen spraakassistent

Zelf kun je de assistant gebruiken voor een legio persoonlijke zaken. Je kunt de assistant opdracht geven iemand op te bellen, waarbij je dan zelf het woord voert. Je kunt een alarm instellen, zodat je als je in bed stapt alleen hoeft te zeggen: “Hey Google, stel een wekker in om 7 uur morgen”. Op diezelfde soort manier kun je afspraken in je agenda zetten of een bericht versturen, al dan niet via WhatsApp. Zeker in de auto wanneer je je handen aan het stuur moet houden, is dit een veilige optie om een bericht te verzenden.

Waar Assistants ook regelmatig voor worden gebruikt, dat is communiceren met mensen in een andere taal. Of je nu in een Chinees hotel wilt laten weten dat je je kamer wilt upgraden of je een tekst wil vertalen die je wil gebruiken in een e-mail. Veel assistants kunnen zelfs Chinese tekens weergeven, wat het communiceren nog makkelijker maakt. Het is soms wel een uitdaging om te zorgen dat de assistant ook de context begrijpt, maar over het algemeen kun je veel verder komen mét assistant dan zonder.

Een andere toepassing van assistants is dat ze kunnen communiceren met andere apparaten in je huis. Denk bijvoorbeeld aan je televisie. Je kunt de televisie iets op Netflix laten afspelen door het te vragen aan je assistant. Even de televisie harder, of misschien wel helemaal uit? Ook dat regelt je assistent voor je. De thermostaat hoger zetten kan in sommige gevallen ook op deze manier en je kunt zelfs vragen hoe lang je slimme wasmachine er nog over doet.

Privacy

Met zoveel toegang tot vanalles, komen ook privacyvraagstukken kijken. Kan je geliefde zien wat jij allemaal met de Google Nest Mini bespreekt en wanneer? Dat niet. In Amerika werd Google recent op het matje geroepen omdat het apparaatje alles live meeluisterde, wat ook nog kon worden opgeroepen door medewerkers van het bedrijf. Google gebruikt die gegevens om de dienst te verbeteren, maar ook om je betere advertenties voor te schotelen. Zodra de microfoon aanstaat en je een commando geeft, wordt deze naar de servers van Google gestuurd. Als je wil kun je wat je tegen Google’s Assistent zegt laten wissen.

Assistants worden gaandeweg steeds beter door te leren van wat wij ze voeden als consument, maar ook wat technologiebedrijven ze aanleren. De assistants worden steeds beter door kunstmatige intelligentie en naarmate er meer bedrijven met input komen, kunnen consumenten steeds meer regelen met de assistant - in plaats van dat er allemaal verschillende apps aan te pas moeten komen. Uiteindelijk hebben bedrijven een groot aandeel in het succes van assistants. Even je saldo opvragen in de Assistent, dat kan alleen werken als banken dit mogelijk maken. Uiteindelijk zijn die koppelingen belangrijk.

Het is daarbij niet alleen Google die beter wordt van bedrijven die iets toevoegen aan de assistant, het is ook andersom het geval. Denk bijvoorbeeld aan automakers die met Google in zee gaan om te zorgen dat je je stoel kunt verstellen door hardop te zeggen hoe je je stoel wilt hebben. De hele middenconsole waarin je vaak navigatie en radio kunt vinden wordt in menig auto overgenomen door Android Auto. Alles om gebruikers een zo soepel mogelijke ervaring te bieden in de auto, een ervaring die ze al kennen van huis of werk.

Ook in het Nederlands

Wat ook belangrijk is, dat is dat de assistent ook voor Nederlanders geschikt is. Sinds dit jaar is Google Assistant er in onze taal, maar dat is niet het enige. Google Assistant kent ook Nederlandse liedjes en kan grapjes maken waarin duidelijk naar voren komt dat ze wel kaas heeft gegeten van onze cultuur. Uiteindelijk zal ze, getraind door mensen en tech, steeds meer weten. Niet alleen droge informatie, maar ook meer begrip van context, waardoor ze steeds menselijker overkomt. En dan zal de volgende stap worden gezet, namelijk de stap waarvan Google ons met Duplex vast een voorproefje heeft gegeven.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.